الهی با فقر و احتیاج تو را میخوانم و از بینوایی به درگاهت با شوق میآیم و با خوف و هراس به درگاهت مینالم و از رنج و آلام عالم میگریم ..این آخر دعای آن حضرت(حسین) است در روزی که(عاشورا) بسیار شده بود دشمنان او ..
الهی؛ عقل در آستانِ کبریا، طفلِ مکتب است؛ و عشق، پیرِ راه. هر که به چراغِ عقل آمد، تا درِ سرا رسید؛ و هر که به آتشِ عشق سوخت، به صاحبِ سرا رسید. @Qaf_Qورقِ تازهنهاده