شاید تنها تو می‌دانی که من دیگر نمی‌توانم در این جهان بمانم و می‌خواهم به جایی بروم که نمی‌دانم کجا…

انسان موجود عجیبی است درد فقدان را عمیق تر از نعمت حضور می فهمد.. !#داستایفسکی

از آن‌جا که فکر خود امری گفت‌وگویی است(زیرا در جهان مشترک انسان‌ها معنا می‌یابد) بنابراین پایان گفت‌وگو به منزله پایان تفکر است.فکر کردن، به انسان‌ها قدرت داوری در مورد "شر" را می‌دهد ، بنابراین عدم تفکر قدرت مبارزه با شر را از آنان می‌گیرد. به عبارت دیگر ، اگر اندیشیدن در جست‌وجوی معنا بودن و پرسش طرح‌ کردن در مورد جهان و درباره مسئولیت انسانی در جهان است، پس عدم طرح پرسش ، عدم مسئولیت فردی را به همراه دارد.#هانا_آرنت از کتاب " ایشمن در اورشلیم "

⤶تعداد آدم‌هایی که من واقعاً دوست‌شان داشته باشم زیاد نیست؛ تعداد کسانی که نظر خوبی درباره‌شان دارم از آن هم کمتر است. من هرچه بیشتر دنیا را می‌شناسم، از آن ناراضی‌تر می‌شوم. هر روز که می‌گذرد بیشتر معتقد می‌شوم آدم‌ها شخصیت ناپایداری دارند و نمی‌شود روی ظواهر، لیاقت یا فهم و شعورشان حساب کرد.📖ꖌغرور و تعصب#✎ ­ᤩ#جین_آستین#تیکه_کتاب

چون دیگر آینده ای ندارند از گذشته حرف می‌زنند، وقتی خیلی دویده باشیم و‌ نفس مان بند آمده باشد، برمی‌گردیم و راهی را که دویده ایم اندازه می‌گیریم.📚 میرا🖋 #کریستوفر_فرانک📕 @ppdfff

#تیکه_کتاب ⊱برای کسی که از رنج روحیِ شدید در عذاب است، درد جسمانی تمامی مفهوم خود را از دست می‌دهد.📖ꖌ جهان و تأملات فیلسوف✎ ­ᤩ #آرتور_شوپنهاور

❣در این صبح زیبا🌼آرزو میکنم❣قلبتون پر باشه🌼از مهر و محبت❣روحتون لبریز باشه 🌼از آرامش وشادی❣وخیر و برڪت🌼مهمون همیشگی❣خونه‌هاتون باشه🌼سلام صبحتون بخیر