https://t.me/boost/pourdavood

🫧 کانال علوم شیلاتی

Channel photo updated

#زیستا | #اقلیم🌊 ال‌نینو در راه است؛ آیا ایران بارانی‌تر می‌شود؟🟢 سازمان جهانی هواشناسی (WMO) اعلام کرده است که پدیده ال‌نینو در اقیانوس آرام استوایی شکل گرفته و انتظار می‌رود در ماه‌های پیش‌رو تقویت شود.🟢بر اساس آخرین پیش‌بینی WMO، ال‌نینو در دوره ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۲۶ می‌تواند به یک رویداد قوی تبدیل شود. این پدیده با تغییر الگوهای دما و بارش در نقاط مختلف جهان همراه است و می‌تواند احتمال برخی رخدادهای حدی مانند گرما، خشکسالی یا بارش‌های سنگین را افزایش دهد. (World Meteorological Organization⁠)🟢 اما برای ایران چه معنایی دارد؟یک پژوهش منتشرشده در سال ۲۰۲۶ درباره حوضه‌های آبریز ایران نشان می‌دهد که دوره‌های ال‌نینو در بسیاری از حوضه‌های کشور با ناهنجاری مثبت بارش همراه بوده‌اند؛ یعنی در دوره‌های ال‌نینو، بارش سالانه در بخش قابل‌توجهی از حوضه‌ها تمایل به افزایش داشته است. (ScienceDirect⁠)⚠️ اما یک نکته مهم:ال‌نینو به معنی پایان خشکسالی ایران نیست.اثر این پدیده در همه مناطق یکسان نیست و بارش یک سال هم نمی‌تواند مشکلات انباشته منابع آب، افت آب‌های زیرزمینی و خشکسالی‌های طولانی‌مدت را جبران کند.بنابراین، ال‌نینو می‌تواند برای ایران یک سیگنال مهم اقلیمی باشد؛ اما نه یک تضمین برای ترسالی.📌 نکته‌ای که باید دنبال کنیم این است که در ماه‌های آینده، تغییرات ال‌نینو چگونه با سایر الگوهای جوی منطقه بر بارش و منابع آب ایران اثر خواهد گذاشت.منابع:سازمان جهانی هواشناسی (WMO)Journal of Hydrology: Regional Studies، 2026@zistaa_env

📌 بخش بهداشت و بیماری‌های موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور برگزار می‌کند:🔹بررسی دلایل و الگوهای بروز بیماری نکروز حاد هپاتوپانکراس (AHPND) و لکه سفید (WSSD) در ایران🗓 دوشنبه ۱۹ مرداد ماه ۱۴۰۵⏰ ساعت ۸ الی ۱۱🌐 لینک وبینار🔗 vc.areeo.ac.ir/ch/ifroch2%F0%9F%91%A4 نام کاربری: ifrou2🔑 رمز عبور: F4286#علوم_شیلاتی

🌍 میراث جهانی کشاورزی؛ نگاهی به ظرفیت‌های ایران🟢ثبت بیش از ۱۰۰ سامانه میراث جهانی کشاورزی (GIAHS) در ۲۹ کشور توسط سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO)، یادآور این واقعیت است که امنیت غذایی آینده، فقط به فناوری‌های جدید وابسته نیست؛ بلکه به حفظ و توسعه دانش بومی نیز نیاز دارد.🟢ایران از معدود کشورهایی است که چندین سامانه کشاورزی آن در این فهرست جهانی ثبت شده‌اند؛ از قنات‌های کشاورزی و سامانه‌های سنتی تولید انگور گرفته تا باغ‌های انجیر دیم استهبان و باغ‌های سیلابی قزوین. وجه مشترک همه این نظام‌ها، سازگاری با کم‌آبی، استفاده هوشمندانه از منابع طبیعی و انتقال دانش کشاورزی طی نسل‌های متوالی است.🟢اما ثبت جهانی، پایان مسیر نیست؛ بلکه آغاز یک مسئولیت است. آنچه اهمیت دارد، بهره‌گیری از این میراث در سیاست‌گذاری کشاورزی، مدیریت منابع آب، توسعه گردشگری کشاورزی و ایجاد درآمد پایدار برای جوامع محلی است.🟢در شرایطی که ایران با چالش‌هایی مانند کاهش منابع آب، فرسایش خاک و تغییرات اقلیمی روبه‌رو است، بسیاری از این سامانه‌های سنتی می‌توانند به‌عنوان «آزمایشگاه‌های زنده» برای توسعه کشاورزی پایدار مورد توجه قرار گیرند. البته این به معنای جایگزینی روش‌های نوین با شیوه‌های سنتی نیست؛ بلکه ترکیب دانش بومی با فناوری‌های جدید، مانند آبیاری هوشمند، سنجش‌ازدور و هوش مصنوعی، می‌تواند به افزایش تاب‌آوری بخش کشاورزی کمک کند.🔹 منابع:• سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO) – برنامه GIAHS:fao.org/giahs/en/%E2%80%A2 FAO – معرفی سامانه‌های میراث کشاورزی ایران:fao.org/iran/%E2%80%A2 دفتر هماهنگ‌کننده سازمان ملل متحد در ایران (UN Iran):zistaa_env

علوم شیلاتی pinned a photo