🌊 استخراج لیتیوم از آب‌های شور با جاذب‌های اکسید منگنز (HMO)📌 تقاضای جهانی برای لیتیوم به عنوان ماد…

🌊 استخراج لیتیوم از آب‌های شور با جاذب‌های اکسید منگنز (HMO)📌 تقاضای جهانی برای لیتیوم به عنوان ماده اولیه باتری‌های قابل شارژ، رشد سالانه بیش از ۲۰ درصد داشته است. در کنار روش‌های سنتی استخراج از سنگ‌های سخت (اسپودومن)، توجه زیادی به منابع آب‌های شور (دریاچه‌های نمکی و آب‌های ژرف زیرزمینی) معطوف شده است، چرا که این منابع حدود ۶۰ درصد ذخایر جهانی لیتیوم را در خود جای داده‌اند.💠 در میان روش‌های جداسازی، جاذب‌های اکسید منگنز هیدراته (HMO) به دلیل گزینش‌پذیری بالا نسبت به یون لیتیوم در حضور غلظت بالای یون‌های سدیم، پتاسیم و منیزیم، مورد توجه قرار گرفته‌اند. مکانیسم عملکرد این جاذب‌ها، بر اساس تبادل یونی و قرارگیری یون لیتیوم در حفره‌های شبکه بلوری منگنز است. پس از جذب، لیتیوم با شستشوی اسیدی از جاذب جدا شده و بازیابی می‌شود.⚙ مشخصات فنی:⚪️ ظرفیت جذب: تا ۱۰ میلی‌گرم لیتیوم به ازای هر گرم جاذب⚫️ گزینش‌پذیری: ضریب جداسازی لیتیوم به منیزیم بالاتر از ۱۰۰⚪️ دمای عملیاتی: محیط (۲۵ تا ۴۰ درجه سانتی‌گراد)📊 وضعیت فعلی و چشم‌انداز:🔋 چندین طرح پایلوت در منطقه مثلث لیتیوم (شیلی، آرژانتین و بولیوی) با ظرفیت تولید سالانه ۲ تا ۵ تن در حال اجراست. چالش‌های باقی‌مانده شامل کاهش میزان اسید مصرفی در مرحله شستشو و افزایش طول عمر جاذب در تماس با آب‌شور است. با توجه به رشد سریع صنعت باتری، انتظار می‌رود این فناوری در دهه آینده به یکی از روش‌های اصلی تولید لیتیوم تبدیل شود.- گروه علمی فرهنگی پویش -تلگرام | بله@pooyesh_aut