موضوعی که در آموزش اولویت است!در دبیرستانی در شیراز که آقای دکتر "مهدی حمیدی" دبیر ادبیات آن بود ثب…
انتشار: 2026/07/31 17:37 UTCدریافت: 2026/08/05 08:42 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/05 08:42 UTC
موضوعی که در آموزش اولویت است!در دبیرستانی در شیراز که آقای دکتر "مهدی حمیدی" دبیر ادبیات آن بود ثبتنام کرده بودم. اولین انشاء را با این مضمون دادند: دیوان حافظ بهتر است یا مولوی؟ برداشتم نوشتم: من یک بچه قشقایی از عشایر هستم. بهتر است از بنده بپرسید: میش چند ماهه میزاید؟ اسب بیشتر بار میبرد یا خر؟ تا برای من کاملاً روشن باشد ... و تقریباً شرح مفصلی از حیوانات که جزء لاینفک زندگی عشایر بود، ارائه دادم و قلمفرسایی کردم و در پایان نوشتم: من دیوان حافظ و مولوی را بیشتر در ویترین کتابفروشیها دیدهام. چگونه میتوانم راجع به فرق و برتری این با آن، انشاء بنویسم؟؟؟!!!وقتی شروع به خواندن انشاء کردم، خنده بچهها، گوش فلک را پر کرد؛ ولی آقای حمیدی، فکورانه به آن گوش کرد و به من، نمره بیست داد. در کمال تعجب و ناباوری گفت: اتفاقاً این جوان، نویسنده بزرگی خواهد شد.... استاد محمدبهمن بیگی، پایهگذار آموزش عشایر ایران، نویسنده کتاب "ایل من بخارای من"برنده جوایز یونسکو یک تکه کوتاه از کتاب استاد: "در ایل ما، گوسفندان را داغی روی صورت یا گوششان میگذاشتند تا اگر گم شدند یا دزدیده شدند، بتوان ردی از آنها گرفت. نشانی از آهن داغ که پشم و پوست و گوشت را میسوزاند و ضجه گوسفند بیچاره را به فلک میرساند و آن نشان، تا همیشه خدا پیدا بود. کاش همین داغ را روی دزدها میگذاشتند تا میان آدمها گم نمیشدند!!! وگرنه گوسفند بیچاره، هیچ گناهی نداشت. ما از ترس آدمها، گوسفندان را داغ میکردیم...!!" محمد بهمن بیگی"به فرهنگ باشیم اگر پای بند در ایران شود شهر ما سر بلندt.me/politicalculture


