رابطه آیندهپژوهی و برنامهریزی استراتژیک:یکی از ابهامات اساسی در حوزه برنامهریزی کلان رابطه میان آیندهپژوهی و برنامهریزی استراتژیک است. این مسئله زمانی جدی تر به نظر میرسد، که به دنبال روشن کردن نسبت اجزای این دو باهم باشیم. به طور مثال برخی سؤال میکنند، رابطه سناریوها با چشمانداز چیست؟ رابطه بیانیه مأموریت با هر یک از سناریوها چیست؟ و دیگر سؤالاتی که پاسخ به آنان همواره محل تردید و ابهام بوده است.رونی (2010) در مقاله خود با عنوان" اشتراکات برنامهریزی استراتژیک و آیندهپژوهی: مکملهای روششناختی" به بررسی این دو رشته دانشگاهی و نسبت آنها میپردازد. وی بیان میدارد، این دو رشته مدیریتی به ظاهر مستقل هستند و از طریق کاربردهای مشترک خود در ادبیات و عمل همگرا شده و منجر به هم افزایی یکدیگر میشوند؛ با این حال، در جامعه دانشگاهی، این دو رشته تا حد زیادی از یکدیگر جدا هستند. وی هدف مقاله خود را بررسی و تصدیق اشتراکات و مکمل بودن دو روش برنامهریزی استراتژیک و آیندهپژوهی بیان میدارد.روش شناسی آینده یک مکمل بسیار مهم برای کار برنامه ریزی استراتژیک است. استراتژیستها از مهارتهای آینده پژوهان برای پیبردن به مأموریتهای واقعی، پیش بینی، تحلیل تاثیر، اقتصاد و ارزیابی بازار، توضیح گزینههای استراتژیک، برنامه ریزی احتمالی و روشهای تصمیم گیری بهره میبرند. آیندهپژوهی استراتژیستها را قادر میسازدکه با شناسایی تغییرات ممکن در ساختار صنعت، ورود یا خروج شرکت کنندگان صنعت، جایگزینهای محصولات فعلی و تغییر در توازن عرضه/تقاضا، از مدلهای برنامه ریزی به طور موثر استفاده کنند.🌍«کانال مطالعات آینده جهان »🌘 t.me/Political_Scholars🌗 t.me/Political_Scholars