‏خر شرک حداقل بامزه بود، خرای دور من فقط نفهمن.

«راه‌های زیادی برای گریه‌کردن هست: بلند گریه‌کردن، بی‌صدا گریه‌کردن و اصلا گریه‌نکردن»

‏من اگه برگردم عقب، هر متن بلندی که برای یکی فرستادم و هرتوضیحی که دادم رو پاک می‌کنم و به جاش فقط مینویسم “باشه”؛ چون بنظرم هیچ آدمی ارزش اون همه اعصاب خوردی و توضیح دادن رو نداشت.

‏غمگینم. یه وضع بدیه. حس می‌کنم حال بدم داره همه رو اذیت می‌کنه و خسته‌شون کرده. دچار مجموعه‌ای از غم‌های تکراری غیرقابل ارائه هم هستم.

عزیز من درونم جنگه؛ بین منی که خیلی اهمیت میده و منی که سعی میکنه اهمیت نده.

گاهی به روزهای سخت نیاز داریمتا بفهمیم چه کسی واقعا خانواده استچه کسی دوسته چه کسی همراههو چه کسی فقط یه رهگذره..

نمی‌گذرد؛نمیدونم شاید هم می‌گذرد،اما در پس این گذر؛ از من چه باقی خواهد ماند؟