هنر، آیینهایست که گاهی باید رو بهِ تمامِ ناهنجاریها گرفت، حتی اگر تصویرِ منعکسشده، تلخ و گزنده باشد…

آخرین تنبل کلاس و منماول این کلاس در بازیتا زرنگ کلاس خود بودمباز می شد نگاه طنازیامتحان شد نهایی و من خنگدرس جبری  ازان گریزانمکاش اصلا  نبود مدرسه ایبود هم بود من چه می دانمپیش جشمان ممتحن هر دممی خورم قهوه ی فراموشیپس نوشتم سوال اول راکرده ام با قلم هم آغوشیزیر عینک نگاه تندی کردلرزه افتاده از قلم به تنموای این آخرین رقابت بودبایدم  شیره ای به سر بزنمیادم آمد نوشته ام دیشبیک تقلب در آستین دارمکاش او را حواس پرتی بود تا کنم آنچه را که پندارم ناگهان ناظم آمد از دفترکرد آهسته صحبتی دیدمممتحن شد دوان سوی دفتروقت خوبی که من پسندیدم می نوشتم تقلباتم را تازه گشتم محصل عالیاخرین مدرکم ولی اکنونجیب و مغزم همیشه شد خالیمی نوازم برای خود آهنگاصفهان ترک و گاه هم در شوربا تقلب رسیده تا اینجامی زنم نی و گاه هم تنبورنامزد گشته ام به دهیاریحاجیم با سواد و بی نقصمچون که در هر تقلبی فولمبا وزیران تازه می رقصم تازگی دکترا خریدم و درصبح فردا رییس جمهورمباز هم مثل بچه گی هایم از تمامی مرد و زن زورممحمود دهقانی (حق‌گو)405/5/23t.me/haghgoo7171

لحظه‌ی زیبای خورشید گرفتگی کاملی که ۲۱ امرداد ۱۴۰۵ در اسپانیا مشاهده شد (ولی چون در ایران ساعت ۲۱:۱۵ بود… قابل مشاهده نبود)۱۴۰۵/۵/۲۱@Photo_Majamea