یکی از هدایای بهبودی بدست آوردن مجدد حس شوخ طبعی مان است. البته برخی اوقات این حس را از خود بروز می…
انتشار: 2026/08/16 12:05 UTCدریافت: 2026/08/17 04:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/17 04:40 UTC
یکی از هدایای بهبودی بدست آوردن مجدد حس شوخ طبعی مان است. البته برخی اوقات این حس را از خود بروز می دهیم و بعضی اوقات بروز نمی دهیم.از دست دادن شوخ طبعی مان نشانۀ آن است که نیاز داریم نوع نگرش خود را تغییر دهیم. یکی از اعضا راجع به خانمی در یکی از گروه های خانگی اش، که صدای خندۀ او اطاق را پرمی کرد، چنین مشارکت کرد :"صدای خندۀ این خانم به من امید می داد. خندۀ او مملو از عشق و خویشتن پذیری و حاوی سرور بود." می توانیم بخندیم چون مطالبی که می شنویم برایمان ملموس اند یا چون که می دانیم همه چیز خوب خواهد شد. می توانیم معجزه و همچنین شرایطی را که رویدادها به طور طعنه آمیزی با تصورات مان مغایرت داشته اند، در زندگی هایمان ببینیم و از آن لذت ببریم.
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 2 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — 👌❣ پیک بهبودی ❣👌
👌❣ پیک بهبودی ❣👌 pinned «🗓 فقط برای امروز : 💌 دوشنبه ۲۶ مردادماه 👌حقیقت را بگو «یک علامت بیماری ما انزواست و مشارکت صادقانه ما را برای بهبودی آزاد میسازد.» 📘کتاب پایه " حقیقت ما را با زندگی مرتبط میسازد، در حالی که ترس و انزوا و عدم صداقت ما را از آن جدا میکند. در دوران…»
یک اصل روحانی برای هر روز 🗓 بیست و ششم مرداد ماه 📣 تمایل به تغییر📙 اگر دعای آرامش را جدی بگیریم و دقیق بررسی کنیم که شهامت تغییر چه چیزهایی در زندگی خودمان را داریم آنگاه درک خواهیم کرد توانایی ما در سر و شکل دادن به زندگیمان بیشتر توسط عدم تمایل خودمان محدود گردیده تا مسائل بیرونی. ☆ پاک زیستن فصل ششم یافتن جایگاه خود در دنیاما دعای آرامش را به قدری در جلسات NA میخوانیم که انجام آن بدون قصد یا تعهد، کاری آسان است یکی از اعضاء در این مورد میگفت بعضی اوقات فراموش میکردم که این یک دعا است وقتی به من پیشنهاد شد تا بیرون از جلسات از آن به عنوان دعایی برای تمایل استفاده کنم ارتباطم با آن به شکل یک دعا شروع شد و در لحظات سختی اضطرار و یا سردرگمی برای یک تصمیم گیری از آن کمک میگیرم.یکی دیگر از اعضاء میگفت این دعا به من کمک میکند تا واقعیت را ببینم من قبل از جمع کردن شهامتم برای انجام کاری نیاز دارم بدانم اصلاً این کاری هست که قابل تغییر باشد. در خیلی از مواقع این خود من هستم که سر راه قرار گرفته ام نه گذشته ام، نه چیزهایی که پیش رو دارم نه فرهنگ یا سازمانی و نه حتی بقیه آدمها فقط خود من معتاد.تغییر، سخت است چون اغلب دردناک است حداقل میزان احساس ناخوشایندی که داریم برای ما آشناست و تعویض آن با چیزی ناشناخته به نظر یک ریسک است. ما میترسیم دردی که بعد از این تصمیم میکشیم بدتر باشد چه کسی میخواهد طرد شدن و یا شکست را تجربه کند؟ اما اگر موفق شدیم چه؟ ممکن است بعد از آن مسئولیتهای جدید باشد که باید آنها را به عهده بگیریم. آیا قادر به مدیریت آن هستیم؟ در خلاصه ترین حالت، اینها ترسهایی هستند که توانایی ما را برای رشد کردن محدود میکنند وقتی دنیا را دشمن خود میبینیم و صدایی در سرمان به ما میگوید تو نمیتوانی یا این کار را نکن تغییر حتی سخت تر هم میشود. نادیده گرفتن آن صدا و تمرین تمایل برای تغییر آنچه میتوانیم و سپس اقدام، جهت تغییری که می خواهیم نیازمند کارهای زیادی است همزمان باید جایگاه فعلی خود را بپذیریم و در عین حال تمایل داشته باشیم تا ریسک کنیم.علیرغم آنچه که پیش می آید همیشه درسهایی برای آموختن وجود دارند. ما باید این درسها را پس بدهیم و با دیگران به اشتراک بگذاریم زیرا این امتیازی است که عضویت در NA به ما ارزانی کرده است.💌 من به دقت در نظر خواهم گرفت که چه چیزی را باید در حال حاضر در زندگی خود تغییر دهم به جای نفرین کردن تاریکی برای تمایل خود برای تغییر لامپ دعا میکنم گاهی به همین سادگی است.
🗓 فقط برای امروز : 💌 دوشنبه ۲۶ مردادماه👌حقیقت را بگو «یک علامت بیماری ما انزواست و مشارکت صادقانه ما را برای بهبودی آزاد میسازد.»📘کتاب پایه" حقیقت ما را با زندگی مرتبط میسازد، در حالی که ترس و انزوا و عدم صداقت ما را از آن جدا میکند. در دوران مصرف، تا جایی که میتوانستیم، حقیقت درباره خود را از مردم دنیا پنهان کردیم. ترس، ما را از پذیرفتن اطرافیان خود باز میداشت و در مواقعی که آسیب پذیر به نظر میرسیدیم، از ما در برابر آنچه دیگران ممکن بود انجام دهند، محافظت میکرد. اما ترس، ما را از ارتباط با مردم دنیا نیز باز داشت. مانند موجودات بیگانه بر روی سیاره خود زندگی میکردیم و همیشه تنها بودیم و هر لحظه تنهاتر میشدیم. " قدمهای دوازده گانه و انجمن معتادان در حال بهبودی مکانی را برای افرادی مانند ما مهیا میکند که میتوانیم در هنگام بازگویی حقیقت درباره خود احساس امنیت کنیم. قادر به اقرار صادقانه عجز نومیدکننده و فروتنانه خود در برابر اعتیاد هستیم، زیرا با بسیاری از افرادی که در همین شرایط بوده اند، روبرو میشویم—ما در میان آنها احساس امنیت میکنیم. وقتی به کارکرد قدمها ادامه میدهیم، به گفتن حقایق بیشتری درباره خود ادامه میدهیم. هر چه بیشتر قدمها را انجام میدهیم، احساس میکنیم به طور واقعی تری با دنیای اطراف خود در ارتباط هستیم. " امروز، نباید خود را از واقعیت روابط خود با مردم، مکانها و مسائل زندگی خود پنهان کنیم. این روابط را درست همان طور که هستند، می پذیریم و نقش خود را در این روابط به عهده میگیریم. هر روز وقتی را به پرسیدن این سؤال اختصاص میدهیم: «آیا درباره خود حقیقت را میگویم؟» هر بار که این کار را انجام میدهیم، خود را از انزوایی که مختص اعتیاد بود، دورتر میکنیم و به آزادی که بهبودی میتواند برای ما به ارمغان آورد، نزدیکتر میکنیم. 🗓 فقط برای امروز : " حقیقت، ارتباط من با واقعیت است. امروز، وقتی را برای پرسیدن این سؤال اختصاص میدهم: «آیا حقیقت را میگویم؟»
مراقبه_شببیست و پنجم مرداد ماه🙏❤️🙏