🔸تا کنون غالب طراحی کشورها مبنی بر توسعه پهپادهایی با مداومت پروازی بسیار بالا بوده که از طریق طر…
انتشار: 2026/08/13 06:55 UTCدریافت: 2026/08/13 13:06 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/13 13:06 UTC
🔸تا کنون غالب طراحی کشورها مبنی بر توسعه پهپادهایی با مداومت پروازی بسیار بالا بوده که از طریق طراحی بدنههای غول پیکر میسر بود، اما با توجه به نتایج جنگ میتوان گفت یک پهپاد کوچک با سطح مقطع راداری پایین و مداومت ۴ الی ۸ ساعت مانند اوربیتر و یا شاهد-۱۶۱ میتواند بقاپذیری و کارایی بسیار بالاتری در میدان داشته باشد.🔸به منظور حمله به اهداف نیز حمل ۲ تا ۴ بمب مینیاتوری کفایت میکند که برای پهپادهایی در این رده میسر است، همچنین پهپادها به منظور عدم نیاز به باند فرودگاه باید قابلیت برخاست کوتاه با بوستر موشک (JATO) و فرود با چتر را داشته باشند تا از تمام نقاط کشور بتوان پهپاد نظارتی پرتاب کرد.🔸در رابطه با پهپادهای انتحاری نیز اگر چه شاهد-۱۳۶ تا الان عملکرد مناسبی داشته اما به دلیل افزایش روز افزون سامانهها و راهکارهای پدافندی، ایران باید به سوی بکارگیری گسترده و توسعه هر چه بیشتر پهپادهایی با سطح مقطع بسیار کم/رادارگریز مانند پهپاد حدید-۱۱۰ حرکت کند.▪️پینوشت: تمرکز یادداشت فوق مبنی بر تغییر ستون فقرات ناوگان پهپادی کشور است، چرا که قطعا به منظور گشت طولانی مدت و حمل تجهیزات سنگین مانند رادار سار همچنان نیازمند پهپادهای سنگین هستیم و باید به تعداد مناسب بکارگیری کنیم.۲/۲CHAMROSH@Partisan2015

