🔹️پس از جنگ جهانی اول، جامعه ملل قیمومت فلسطین را به انگلیس سپرد و مفاد اعلامیه بالفور نیز در چارچو…

🔹️پس از جنگ جهانی اول، جامعه ملل قیمومت فلسطین را به انگلیس سپرد و مفاد اعلامیه بالفور نیز در چارچوب نظام قیمومت وارد سیاست رسمی انگلیس در فلسطین شد. 🔹️در این دوره، مهاجرت یهودیان افزایش یافت و نهادهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی جامعه یهودی در فلسطین توسعه…📌جریان‌های مختلف صهیونیسم؛ از کارگری تا تجدیدنظرطلب🔹️صهیونیسم از ابتدا یک جریان یکپارچه نبود و شاخه‌های مختلفی داشت که درباره دولت یهودی، اقتصاد، دین، سرزمین و شیوه مبارزه سیاسی اختلاف نظر داشتند.🔹️ صهیونیسم سیاسی: با تئودور هرتسل شناخته می‌شود و بر ایجاد یک دولت یا مرکز سیاسی برای یهودیان از طریق فعالیت دیپلماتیک و کسب حمایت قدرت‌های بین‌المللی تأکید داشت.🔹️ صهیونیسم کارگری: چهره‌هایی مانند داوید بن‌گوریون نماینده آن بودند. این جریان صهیونیسم را با سوسیالیسم و جنبش کارگری ترکیب می‌کرد و بر ایجاد تعاونی‌ها، شهرک‌های کشاورزی و نهادهای اجتماعی تأکید داشت. این جریان سال‌ها جریان غالب سیاست اسرائیل بود.🔹️ صهیونیسم تجدیدنظرطلب: به رهبری زئیف ژابوتینسکی شکل گرفت و در برابر صهیونیسم کارگری قرار داشت. این جریان بر ملی‌گرایی، ایجاد قدرت نظامی و دستیابی قاطعانه‌تر به اهداف سرزمینی تأکید می‌کرد و بعدها در شکل‌گیری سنت سیاسی حروت و لیکود تأثیر گذاشت.🔹️ صهیونیسم مذهبی: تلاش می‌کرد ملی‌گرایی یهودی را با باورهای دینی پیوند دهد و تشکیل دولت یهودی را علاوه بر یک پروژه سیاسی، دارای اهمیت دینی می‌دانست.🔹️ صهیونیسم عمومی: گرایشی لیبرال‌تر و غیرسوسیالیستی بود که بر اقتصاد خصوصی و ساختار سیاسی لیبرال تأکید داشت.🔹️ یهودیان حریدی: نکته مهم این است که همه یهودیان مذهبی صهیونیست نبودند. بخشی از جریان‌های فوق‌ارتدوکس اساساً با صهیونیسم سیاسی همراه نشدند.📌جمع‌بندی🔹️بنابراین صهیونیسم را نمی‌توان یک جریان واحد دانست. کارگری‌ها بیشتر بر سوسیالیسم و سازمان‌دهی اجتماعی، تجدیدنظرطلبان بر ملی‌گرایی و قدرت نظامی، مذهبی‌ها بر پیوند دین و ملی‌گرایی و جریان عمومی بر لیبرالیسم و اقتصاد خصوصی تأکید داشتند. بسیاری از رقابت‌های سیاسی امروز اسرائیل نیز ریشه در همین شکاف‌های تاریخی دارد.#اختصاصی🇮🇶@najva_iraq_studies