خودتان باشید ‌نه فتوکپی و رونوشتِ همدیگر!خودتان را از روی دستِ دیگران ننویسید!باور کنید چیزی که هست…

🌹🌷خوش است خلوت اگر یار یارِ من باشدنه من بسوزم و او شمعِ انجمن باشدمن آن نگینِ سلیمان به هیچ نَسْتانَمکه گاه گاه بر او دستِ اهرمن باشدروا مدار خدایا که در حریمِ وصالرقیب محرم و حِرمان نصیبِ من باشدهُمای گو مَفِکَن سایهٔ شرف هرگزدر آن دیار که طوطی کم از زَغَن باشدبیانِ شوق چه حاجت؟ که سوز آتش دلتوان شناخت ز سوزی که در سخن باشدهوایِ کویِ تو از سر نمی‌رود آریغریب را دلِ سرگشته با وطن باشدبه سانِ سوسن اگر دَه‌زبان شود حافظچو غنچه پیشِ تواش مُهر بر دهندرود برشماروز تان سرشار از عشق و محبت و مهربانی باد

💠مادر امروزی شاید تعداد فرزندانش مثل مادران گذشته زیاد نباشه ولی انتظاری که از خودش داره و همچنین انتظاری که جامعه ازش داره و نوع سختیهاش خیلی متفاوت تر از مادران گذشته است سخت ترین کارش هم قطع زنجیره ی انتقال تروماهاشه.🌱مادر امروزی دیگه نمیتونه فقط پشت مادر شدن و زایمان کردن قایم بشه،نمیتونه مهرطلبی کنه ،🌱اون باید محکم بلند شه و مراقب خودش ،توانایی‌هاش ،عزت نفسش ،سلامت فیزیک و روانش باشه تا بتونه مراقب کودکش باشه ،چون قراره آینه ی فرزندش باشهقراره به فرزندش🌱علاوه بر مهارت های فیزیکی،مهارت های نرم هم یاد بده،قراره پاره تنش رو آماده کنه برای دنیایی پر از تغییر و پر از تفاوت 🌱و همه ی اینا نیاز به هشیاری داره نیاز یه دانش و خودآگاهی داره نیاز به وقت و انرژی دارهاون دیگه هر کاری غریزه اش گفت نمیتونه انجام بده 🌱اگه تو این مسیری ،بدون خیلی ارزشمندی. 🍃🍃🍃🌷🌷🌷

نقاب‌هایِ روزمرهآلبر کامو یه حرفِ خیلی جسورانه داره که می‌گه: «ما همه‌مون در حالِ بازی کردنِ نقش هستیم، تا روزی که بفهمیم هیچ نقشی ارزشِ بازی کردن نداره، جز "خودمان بودن".»واقعیت اینه که ما وقت زیادی رو صرفِ ساختنِ یه تصویرِ بی‌نقص از خودمون برایِ دیگران می‌کنیم. ترسِ اصلیِ ما این نیست که "بد" باشیم، ترسِ ما اینه که "معمولی" دیده بشیم. ولی زیباییِ زندگی دقیقاً توی همون لحظه‌هاییه که نقاب‌ها می‌افتن؛ همون وقتایی که بی هیچ ترسی اعتراف می‌کنیم که خوشحال نیستیم، که ترسیدیم، یا که هنوز داریم دنبالِ معنایِ بودن‌مون می‌گردیم.گاهی برایِ زندگی کردن، فقط کافیه شجاعتِ "معمولی بودن" رو داشته باشیم...🌹🌿🌻

🥰 شادی، نمادِ زیستنِ آگاهانه است؛و جلوه‌ای از سپاسگزاری در برابرِ خداوندِ مهربانی که نعمتِ زندگی را به ما بخشیده است.ما وارثِ اندیشه‌ای هستیم که انسان را به امید، مهر، قدردانی و روشن‌نگری دعوت می‌کند.پس شاد باش و شاد زندگی کن؛زیرا شاد زیستن، بیش از آن‌که یک اتفاق باشد، یک انتخاب است.گاهی انتخابِ چند رنگِ تازه برای گلدان‌های خانه،قدم زدن در هوای صبح،گوش سپردن به نوای پرندگان،یا قدردانی از نعمت‌های کوچکِ زندگی،می‌تواند آغازی برای ساختنِ روزهایی روشن‌تر باشد.شاد زیستن کارِ دشواری نیست؛اگر بیاموزیم نگاهِ خود را بیشتر به داشته‌هایمان معطوف کنیم تا نداشته‌هایمان،و به جای جست‌وجوی کمبودها،بهانه‌های شادی، زیبایی و آرامش را در زندگی پیدا کنیم.هر روز فرصتی تازه استبرای لبخند زدن،برای شکرگزاری،و برای انتخابِ نگاهی که جهان را زیباتر می‌بیند.✨ شادی را انتخاب کن؛زیرا دلِ شاد، خانه‌ای روشن برای امید، عشق و آرامش است. ✨با عشق و آگاهی 🤍💫🧡 

ـ🌱🌱🌱دورِ خودت دایره‌ای بکشدایره‌ای به وسعتِ بیخیال بودن ...دایره‌ای که قضاوتهای بی‌منطقِ دیگران را، از افکارت تمیز دهد،باور کن هیچ چیز در این جهان برقرار نمی‌ماند!اتفاقات برای افتادنند،زبان برای حرف زدن،و لحظه‌ها برای گذشتن،به همین سادگی ..""همه چیز، مهیاست تا فقط زندگی کنی.قضاوت هایشان را بیخیال ...اگر زبانی بیهوده چرخیده؛دلیلی ندارد فکری هم بیهوده مشغولِ چرایی‌اش باشد.""شاد باش و خوبی کن!فرصت زیادی نمانده،لحظه‌ها دارند تمام می شوند