معرفی کتاب : داستان با دو راوی پیش می‌رود یکی دانای کل و دیگری راوی شگفت است که روایت را از زبان یک…

خیلی‌ها با خشونت از بین نمی‌روند؛با ملاحظه‌ی بیش از حد از بین می‌روند.همیشه کوتاه می‌آیند،همیشه می‌فهمند،همیشه سکوت می‌کنندکه چیزی به‌هم نریزد.بعد یک روز می‌بینند چیزی که به‌هم ریخته،خودشان‌اند.نجابت اگر مرز نداشته باشد،فضیلت نیست؛خودفرساییِ شیک است.از آن مدل مرگ‌هایی که سر و صدا ندارنداما جسدش تا سال‌ها راه می‌رود...@OfficialBook

کامو از زیستن در جهانی حرف می‌زد که همیشه مطابق میلِ ما معنا تولید نمی‌کند.شاید به همین دلیل،بالغ‌ترین نوعِ امیدآن امیدی نیست که کور است؛آن است که حقیقت را می‌بیند و باز هم تصمیم می‌گیرد فرو نریزد.خیلی‌ها به امید زنده نیستند؛به انکار زنده‌اند.فرق دارد.امید می‌داند اوضاع بد است و می‌ماند.انکار اصلاً قبول ندارد اوضاع بد است.اولی شجاعت است.دومی فقط تأخیر در فروپاشی...@OfficialBook

"دکتر: بعضی وقتا احساس افسردگی می کنم. این حس منو می ترسونه.قاضی: نمی تونی با دارو کنترلش کنی؟دکتر: ترجیح میدم بدون دارو این کارو بکنم.قاضی: پس توام به دارو اعتقاد نداری دکتر!دکتر: مگه تو به عدالت اعتقاد داری؟!"📕 و سپس هیچکس نبود✍🏻 #اگاتا_کریستی@OfficialBook

بعضی زخم‌ها باید بمانند تا یادمان نرود چه چیزهایی را نباید دوباره تکرار کنیم.پائولو کوئیلو

حکومت تمامیت‌خواه می‌کوشد میان حکومت و کشور تفاوتی باقی نگذارد تا مخالفت با حکومت را خیانت به کشور جلوه دهد‌.هانا آرنت

💬 خلاصه کلیدی کتاب بر این اصل استوار است که رویدادهای سال ۱۶۴۰ نبردی طبقاتی میان دو طبقه اجتماعی بود: طبقه حاکم فئودال (متشکل از پادشاهی، اشراف زمین‌دار و کلیسا) که مانع رشد اقتصادی بودند، و طبقه نوظهور سرمایه‌داری (تاجران، صنعتگران و ملاکان متوسط) که خواستار آزادی‌های اقتصادی و سیاسی بودند. در نهایت، این انقلاب با شکست ساختار فئودالی و انتقال قدرت به پارلمان، زمینه را برای حاکمیت سرمایه‌داری، جهش اقتصادی و پیدایش انگلستانِ مدرن فراهم کرد.📗 انقلاب انگلیس ۱۶۴۰👤 آرتور کنت@OfficialBook