آبادانی آنگونه که میرسپاسی در شرح آن سخن میگوید، قابل زیست شدن جهان مشترک است و از دو سوء تفاهم ج…
انتشار: 2026/07/24 09:29 UTC
آبادانی آنگونه که میرسپاسی در شرح آن سخن میگوید، قابل زیست شدن جهان مشترک است و از دو سوء تفاهم جلوگیری میکند، نخست آنکه آبادانی به مثابه ساختمانسازی نیست یعنی شهری ممکن است برجهای فراوان، بزرگراههای متعدد و پروژههای پرخرج داشته باشد اما اگر مردمانش امکان گفتوگوی آزاد، جمع شدن و دیدن افقهای آینده را نداشته باشند، آن شهر آباد نیست. دوم آنکه آبادانی را نباید به احساسات شاعرانه تقلیل دهیم. چرا که آبادانی بدون زیرساخت مادی جامعه ممکن نیست و با آب، خاک، انرژی، راه، مسکن، آموزش، درمان، کار و نظم نهادی پیوند مستقیم دارد اما این زیرساخت مادی زمانی آبادانی گفته میشود که در خدمت زندگی عمومی مردم قرار گیرد…در کتاب سه پیش فرض اساسی برای آبادانی در نظر گرفته شده است. نخست آنکه آبادانی باید امکان شکلگیری یک سرنوشت مشترک را فراهم آورد به گونهای که ایرانیان فارغ از سبک زندگی و نظام ارزشی باید بتوانند در مواجهه با این ایده بگویند: «آبادانی ایران، آینده من است؛ آینده ماست.» همچنین این ایده باید امکان «مراقبت معنادار از میهن» را ایجاد کند. میهن در این تعریف صرفاً جغرافیایی و سیاسی نیست بلکه یک عرصه عاطفی و اخلاقی است که شایسته مراقبت، حفاظت و حتی فداکاری محسوب میشود. فردی که به آبادانی نظر دارد فراتر از شعارهای رایج ایراندوستی، به کنشگری مدنی به منظور بهبود شرایط دست میزند. در نهایت ایده آبادانی باید منجر به «تولید امید اجتماعی» شود.irannewspaper.ir/9081/15




