وقتی دوره تخصصم را در روانپزشکی میگذراندم، پیش از آن در رشته فلسفه دکترا گرفته بودم. استاد فلسفه…
انتشار: 2026/08/15 08:48 UTCدریافت: 2026/08/16 20:00 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 20:00 UTC
وقتی دوره تخصصم را در روانپزشکی میگذراندم، پیش از آن در رشته فلسفه دکترا گرفته بودم. استاد فلسفه بودم و بهخاطر کتابم نیز شناخته شده بودم.🔰در آن شهر کوچک، من مسنترین فرد ساکن شهر بودم. آنجا به دنبال راهی بودند که رئیس پلیس و دیگر چهرههای سرشناس محلی بتوانند به شکلی غیررسمی و از طریق یک مسیر ارتباطی خاص، درباره مسائل مربوط به سلامت روان با یکدیگر گفتوگو کنند.جالب است.🔰من به مدت یک سال، مسئول برگزاری منظم جلسات ویزیت سالمندان در بخش طب سالمندی بودم؛ سالمندانی که از افراد سرشناس و مورد احترام جامعه بودند. در آن شهر حتی افراد مشهور بینالمللی زیادی نیز زندگی میکردند.🔰بنابراین در طول آن یک سال با افراد سالخورده و بسیار سرشناس زیادی آشنا شدم و بارها و بارها جملهای شبیه این را از آنها شنیدم:«ریموند، هرچه پیرتر میشوم و بیشتر به زندگیام نگاه میکنم، بیشتر این احساس عجیب در من شکل میگیرد که انگار زندگیام یک فیلم، فیلمنامه، نمایشنامه، رمان یا داستان بوده است.»🔰به بیان دیگر، آنها بیش از هر چیز بر ساختار روایی زندگی تمرکز میکردند. من این حرف را بارها و بارها از افراد مختلف شنیدم.🔰حالا نتیجه بررسی شکاکانه من چه بوده است؟من همچنان حاضر نیستم به یک نتیجهگیری نهایی برسم و معتقدم که حتی در سال ۲۰۲۶ نیز هنوز نمیتوانیم با اطمینان نتیجه بگیریم که زندگی پس از مرگ وجود دارد.