🔰حالا این سؤال پیش می‌آید که این الکترونی که اندازه‌گیری می‌کنم، اسپین رو به پایین دارد یا اسپین رو…

🔰حالا این سؤال پیش می‌آید که این الکترونی که اندازه‌گیری می‌کنم، اسپین رو به پایین دارد یا اسپین رو به بالا؟ در این مثال، الکترون قرمز اسپین رو به پایین دارد و در نتیجه، به دلیل درهم‌تنیدگی، الکترون دیگر نیز، هر جا که باشد، باید هم‌زمان اسپین رو به بالا، یعنی حالت مکمل، داشته باشد.یعنی در این آزمایش، ابتدا این ذرات درهم‌تنیده را از هم جدا می‌کنند و بعد اندازه‌گیری انجام می‌دهند؟دقیقاً. و همین اندازه‌گیری باعث ایجاد اختلال می‌شود.🔰و این یعنی به محض اینکه این ذره در اینجا وضعیت خود را مشخص کند، ذره‌ی دیگر نیز، بدون هیچ تأخیر زمانی و صرف‌نظر از اینکه چقدر دور باشد، در همان لحظه وضعیت مخالف خود را مشخص می‌کند.دقیقاً، کاملاً همین‌طور است. و همین ویژگی، جذاب‌ترین بخش این پدیده است؛ اینکه این اتفاق به‌طور هم‌زمان و آنی رخ می‌دهد.🔰این موضوع را واقعاً می‌توان با اندازه‌گیری‌های هم‌بستگی مشاهده کرد. آنتون زایلینگر همین آزمایش را انجام داد. آن‌ها فوتون‌ها را بیش از صد کیلومتر از یکدیگر دور کردند و به همین دلیل توانستند نشان دهند که اگر من این آزمایش را اینجا انجام دهم، در همان لحظه، در طرف دیگر دقیقاً حالت مخالف رخ می‌دهد. یعنی اگر اینجا فوتونی با قطبش عمودی داشته باشم، آنجا فوتونی با قطبش افقی خواهم داشت.اما از راه کلاسیک، هیچ انتقال اطلاعاتی وجود ندارد.🔰دقیقاً. هیچ انتقال اطلاعاتی صورت نمی‌گیرد، زیرا طبق قضیه‌های شناخته‌شده، انتقال اطلاعات حداکثر می‌تواند با سرعت نور انجام شود.🔰اما اینجا با پدیده‌ای روبه‌رو هستیم که من کاری انجام می‌دهم و واکنشی دریافت می‌کنم که دیگر به سرعت نور وابسته نیست. این را واقعاً می‌توان از روی آزمایش با دقت بیان کرد.🔰حتی نمی‌توان گفت این واکنش با سرعت نور انجام می‌شود؛ بلکه آنی و بی‌درنگ است. در واقع اصلاً سرعتی در کار نیست، چون با یک «حالت» سروکار داریم و وقتی این حالت فرومی‌ریزد، کل حالت به‌طور کامل فرومی‌ریزد، فارغ از هر چیز دیگر.🔰و این نشانه‌ای است از اینکه این لایه، یعنی جهان کوانتومی، در نهایت نه زمان دارد و نه مکان. فاصله و فضا در آن نقشی ایفا نمی‌کنند.پس از انجام این آزمایش و این اندازه‌گیری، حالت هم‌بستگی یا درهم‌تنیدگی از بین می‌رود و این دو ذره دیگر مستقل از یکدیگر هستند و دیگر درهم‌تنیده نیستند.بعد از این آزمایش، به نظر من، آن‌ها دوباره آزاد هستند.🔰♦️حالا می‌خواهم ارتباطی با تجربه‌ی نزدیک به مرگ برقرار کنم.جهان کوانتومی که تا اینجا توصیف کردیم، از بسیاری جهات شباهت شگفت‌انگیزی با جهان تجربه‌ی نزدیک به مرگ دارد.🔰یکی از این شباهت‌ها همان بی‌زمانی و بی‌مکانی است که همین الان درباره‌ی آن صحبت کردیم. این ویژگی در تجربه‌های نزدیک به مرگ هم دیده می‌شود؛ افرادی می‌گویند هنگام مرور زندگی‌شان، همه‌چیز را به‌طور هم‌زمان دیده‌اند. یا می‌گویند دیگر هیچ احساسی از گذر زمان نداشته‌اند و زمان هیچ نقشی نداشته است.این‌ها تجربه‌هایی هستند که افراد گزارش می‌کنند و با همان بی‌زمانی و بی‌مکانی جهان کوانتومی شباهت دارند.🔰از سوی دیگر، در جهان کوانتومی هیچ مکان مشخصی وجود ندارد. یک ذره‌ی کوانتومی تنها زمانی مکان معینی پیدا می‌کند که آن را اندازه‌گیری کنیم؛ یعنی زمانی که از جهان کوانتومی خارج شویم.در جهان کوانتومی، یک الکترون مکان مشخصی ندارد.🔰به همین ترتیب، افرادی که تجربه‌ی نزدیک به مرگ داشته‌اند نیز گاهی می‌گویند که در فضایی بوده‌اند که می‌توانستند تنها با فکر کردن جابه‌جا شوند.کافی بود چیزی را بخواهند و همان خواسته فوراً به واقعیت تبدیل می‌شد.🔰دقیقاً، یعنی آن‌ها به یک مکان ثابت محدود نبودند، بلکه حتی می‌توانستند مکان خود را تغییر دهند.البته تجربه‌ی نزدیک به مرگ یک حالت گذار است و هنوز برخی عناصر این واقعیت را در خود دارد. اما در اصل، می‌توان مکان را با نیروی فکر تعیین کرد.