پرسیدم: چرا مروردوباره تا این حد اهمیت دارد؟خلاصهبرداری(مروردوباره) به تو اجازه میدهد که سکویی ان…
انتشار: 2026/07/29 18:45 UTCدریافت: 2026/08/15 03:22 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 03:22 UTC
پرسیدم: چرا مروردوباره تا این حد اهمیت دارد؟خلاصهبرداری(مروردوباره) به تو اجازه میدهد که سکویی انرژیک بسازی که میتوانی تجارب و خواستههایی که تو آن را زندگیات مینامی از آنجا ارزیابی کنی. به بیان دیگر، خلاصهبرداری به تو فرصت میدهد که با دیگری* تماس حاصل کنی.دیگری چطوری است؟نلیدا به من از میان تابش ذغالهای خاموش نگاه کرد. او نوری است که قبل از آنکه با تفسیر و تعبیرشکل بپذیرد ما را حرکت میدهد. هیچی بدتر از محدود کردن کالبد انرژی به وضعیتهای زندگیمان نیست. از کودکی ما بوسیلهی برچسبها شکل گرفته و ناقص میشویم، تا اینکه فکر میکنیم من شخصی ما، همه آن چیزی است که هست و کاملا منظر انرژیسان یا همتای خود را گم میکنیم.📘یادداشت های منتشر نشده تایشا آبلار*پی نوشت: منظور همتا یا همان کالبد انرژیست.🆔 @nagualism
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 6 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — جادو درمانگران شمن
📌کتاب صوتی ملاقات با ناوال، نوشته آرماندو تورز، ترجمه غیر رسمی با صدای خانم رهادخت در کانال فایلهای مدیای ناوالیسم قرار داده شد.برای گوش دادن به آن می توانید به لینک زیر رجوع کنید:🔻🔻🔻t.me/nagualism_media/713%F0%9F%86%94 @nagualism
ناوال (راهبر) نمی تواند کار آموزش را با اراده خود یا داوری خویش برگزیند، لیکن اگر آمادگی روح در اثر نشانه ای نیک ظاهر شود دیگر ناوال از هیچ زحمتی دریغ نمی کند.📕کتاب قدرت سکوت🆔 @nagualism
به منظور کمک به کارآموز برای آنکه گذشته شخصی را محو کند، سالک مبارز در مقام آموزگار سه فن دیگر را به او می آموزد: ترک خودخواهی، قبول مسئولیت و پذیرش مرگ به عنوان شاهد. بدون تأثیر سودمند این سه فن از بین بردن گذشته شخصی شخص را به آدمی مبدل می کند که نسبت به خود و اعمالش بی ثبات، طفره رو و بیش از حد لزوم دو دل خواهد بود.📕 چرخ زمان 🆔 @nagualism
آدم معمولی فکر می کند که غوطه خوردن در شک و محنت نشانه معنویت و احساساتی بودن است. واقعیت این است که آدم عادی همه چیز هست بجز احساساتی. منطق وامانده او آگاهانه خود را به غولی یا قدیسی مبدل می کند. اما حقیقتا برای چنین قالبی (غول یا قدیس) بسی کوچک است.📕کتاب چرخ زمان🆔 @nagualism
ما پیوسته با خودمان دربارۀ دنیای مان حرف می زنیم. در واقع دنیایمان را با گفتگوی درونی نگاه می داریم و هر گاه از حرف زدن با خود دربارۀ خودمان و دنیایِ مان دست بداریم، دنیا همان است که باید باشد. ما آن را تجدید می کنیم، آن را با زندگی از نو روشن می سازیم. با گفتگویِ درونی آن را بر پا می داریم. به این کار هم بسنده نمی کنیم، بلکه در حین اینکه با خودمان حرف می زنیم، راهمان را بر می گزینیم. بنابراین، همین گزینشها را بارها و بارها تکرار می کنیم تا روزی که بمیریم، زیرا بارها و بارها به تکرار همین گفتگوی درونی تا روزی که بمیریم، ادامه می دهیم. سالک مبارز از این امر آگاهی دارد و می کوشد تا از گفتگویِ درونی خویش دست بدارد.📕چرخ زمان🆔 @nagualism
هر وقت گفتگوی درونی متوقف می شود، دنیا فرو می ریزد و اَشکال بسیار عجیب وجودمان بر ما ظاهر می شود، گویی که آنها بشدت تحت حفاظت کلماتمان بوده اند.📕 کتاب چرخ زمان🆔 @nagualism
