نگاه یک روزنامه‌نگار به استعفای سردبیر انرژی پرس مهدی افشارنیک، روزنامه‌نگار حوزه نفت استعفای سردبی…

نگاه یک روزنامه‌نگار به استعفای سردبیر انرژی پرس مهدی افشارنیک، روزنامه‌نگار حوزه نفت استعفای سردبیر انرژی‌پرس یک پرسش مهم‌تر را دوباره پیش کشیده است: آیا کسی می‌تواند هم‌زمان در ساختار اطلاع‌رسانی دولت مسئولیت داشته باشد و مدیرمسئول و صاحب‌امتیاز یک رسانه خصوصی نیز باشد؟ رسانه‌های اقتصادی برای خبر، مصاحبه و دسترسی به مسئولان با یکدیگر رقابت می‌کنند. اگر مدیر یکی از آنها به واسطه منصب عمومی خود در مرکز شبکه اطلاع‌رسانی دولت حضور داشته باشد، دیگر دشوار است بگوییم همه در یک زمین بازی می‌کنند. ممکن است فرد در تمام دوران مسئولیتش مرز میان این دو موقعیت را کاملاً رعایت کرده باشد. اما مسئله دقیقاً همین است: چرا باید ساختاری ایجاد کنیم که استقلال یک رسانه و بی‌طرفی یک مقام عمومی دائماً محتاج اثبات باشد؟قاعده چندان پیچیده نیست : قدرت عمومی نباید برای منفعت خصوصی مزیت تولید کند. کسی که مسئولیتی مؤثر در ساختار اطلاع‌رسانی دولت می‌پذیرد، باید میان آن مسئولیت و مدیریت یک رسانه خصوصی یکی را انتخاب کند؛ نه به این دلیل که الزاماً مرتکب تخلفی شده است، بلکه برای حفظ اعتبار هر دو نهاد.رسانه قرار است قدرت را بپاید، درباره آن پرسش کند و اگر لازم شد مقابل آن بایستد. دولت نیز باید بتواند نشان دهد امکانات و دسترسی‌های عمومی را میان رسانه‌ها عادلانه توزیع می‌کند. نشستن هم‌زمان بر صندلی دولت و صندلی رسانه شاید صداقت شخص را زیر سؤال نبرد، اما بی‌طرفی یکی و استقلال دیگری را ناگزیر در معرض تردید قرار می‌دهد.دو صندلی در دو سوی میز قرار گرفته‌اند؛ قاعده درست این است که یک نفر روی هر دو ننشیند.@NabzehBazaar