☂️🗞️مراجعه به دعانویس بیشتر از روانشناس!با وجود پیشرفت چشمگیر علم و گسترش آموزش، هنوز اشکال گوناگون…
انتشار: 2026/07/09 16:32 UTCویرایش: 2026/08/01 00:11 UTCدریافت: 2026/08/15 03:27 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 03:27 UTC
☂️🗞️مراجعه به دعانویس بیشتر از روانشناس!با وجود پیشرفت چشمگیر علم و گسترش آموزش، هنوز اشکال گوناگونی از باورهای جادویی و مراجعه به دعانویسان در میان مردم به طرز تاسفباری بالاست. در جامعه امروز علیالخصوص استان اردبیل، این پدیده از دیرباز بسیار رایج بوده است. با ظهور علم روانشناسی در صدههای گذشته هنوز هم این گرایش به شدت بالاست. مردم در چنبر حل مشکلات خود به شکل سریعالسیر هستند. این ریشه در مسائل مختلفی از جمله تنبلی، اهمالکاری، راحتطلبی، عدم انعطاف، تاب آوری پایین و سایر عوامل میتواند باشد. افراد با انگیزههای متفاوت به چنین افرادی مراجعه میکنند: برخی برای آسیب رساندن به دیگران (طلسم بدبختی)، برخی برای بستن یا گشودن بخت، برخی برای خاموش کردن اختلافات خانوادگی یا به اصطلاح «بستن زبان» دیگران، و برخی نیز افزایش رزق و روزی یا دور کردن بلا. مسیری که غالباً از ناامیدی، فشارهای اجتماعی و اضطراب نسبت به آینده تغذیه میکند.از منظر روانشناسی اجتماعی، چنین رفتارهایی اغلب زمانی افزایش مییابد که افراد احساس کنند کنترل کمی بر سرنوشت خود دارند. در چنین شرایطی، توسل به دعا، طلسم یا نسخههای جادویی نوعی «توهم کنترل» ایجاد میکند؛ احساسی موقت که به فرد القا میکند میتواند بر رویدادهای غیرقابل پیشبینی زندگی تأثیر بگذارد.همکاران روانشناس حتما تجارب مشابهی دارند، یعنی مراجع انتظار دارد با جاری شدن دعا و وِِرد، مشکلش حل شود و یا طی دو جلسه مشکلات چندین سالهاش برطرف شود. همین سازوکار روانی و (همچنین مشکل اقتصادی باعث میشود مراجع صرفا به یک یا دو جلسه اکتفا کند و بازار این گونه وعدهها در دورههای بحران فردی یا اجتماعی رونق بگیرد.فارغ از مباحث دینی، فرکانسها و ارتعاشات، انرژیهای تاریک که مسالهای قابل بحث در فیزیک کوانتوم، هالهها و مقولات مرتبط با آسترولوژی دارد، به جرات میتوان گفت که بیش از نود و نه درصد مدعیان این ساحه کلاهبردار و تبهکارند. در تاریخ جوامع پیشرفته برخورد سزاوارتری با این قبیل افراد شده است، اما در مملکت ما قانون مشخصی وجود ندارد. نمونههای جالبی از تلاش جوامع برای مواجهه با این پدیده وجود دارد. در سال ۱۴۸۶ میلادی، دو راهب دومینیکن به نامهای «هاینریش کرامر» و «یاکوب اشپرنگر» اثری با عنوان «چکش جادوگران» منتشر کردند. این اثر تلاشی بود برای سامان دادن به نگرانیهای گسترده جامعه اروپایی آن زمان درباره جادوگری و سوءاستفاده از باورهای مردم. همین اتفاقات نشان میدهد که جوامع در دورههای مختلف همواره کوشیدهاند میان باورهای ماورایی، نظم اجتماعی و حفاظت از مردم در برابر فریب و سوءاستفاده تعادلی برقرار کنند.در قرون وسطای اروپا برخورد شایستهای با چنین مسائل میشد ولی ما ظاهرا پانصد سال از این مسائل فاصله داریم. هنوز نتوانستهایم میان فهم علمی، انگیزههای انسانی و تقویت آگاهی عمومی تمایز قائل شویم. هرچه دانش روانشناسی، آموزش انتقادی و دسترسی به خدمات سلامت روان گسترش یابد، نیاز به تفسیرهای جادویی از مشکلات زندگی نیز کاهش خواهد یافت و افراد به جای جستوجوی راهحل در طلسم و افسون، به مسیرهای عقلانیتر برای حل مسائل خود روی خواهند آورد.✍ایلقار موذنزاده------------------------------------------------🌧️🌱📚





