برکتزندگی منقلبمه،که برای همهخوبیمی‌خواد...

من همیشه چوب زود عصبانیشدنمو میخورم وگرنه دل من از همه صاف تر بود...!!:)

قبلاً میگفتن: طرف خودشو میگیره!و من چقدر از این رفتار فراری بودم، همیشه فکر میکردم باید با همه صمیمی باشم،با همه بگو بخند کنم و برای همه وقت بذارم.اما امروز به یه نتیجه ای رسیدم:اتفاقاً باید خودمو بگیرمچرا باید آدمی رو تحمل کنم که نمیدونه چطور باید با من رفتار کنه؟نمیدونه احترام يعنى چی، حد و مرز یعنی چی و شخصیت داشتن يعنی چی؟بعضی آدما قرار نيست چیزی به زندگیت اضافه کنن؛فقط آرامشت رو میگیرن و از نظر روحى بهت آسیب میزنن.

من آدم صبوریم، ولی اگر از چیزی بگذرم، برای همیشه گذشتم...

از زیادی ریزبین بودنم خسته شدم...خسته از اینکه کوچکترین تغییرتوی رفتار آدمها رو میفهمم؛از یک لحن ،سرد یک جواب کوتاه یک نگاه متفاوت یک سکوتِ چند ثانیه ای...حتی از روی چند کلمه ی سادهتوی یک پیام میفهمم چیزی پشتش پنهانه؛ چیزی که شاید خود آدمها هم حاضر نیستن بگن.کاش این قدر نمی فهمیدم...كاش بعضی وقتها میتونستممثل بقيه فقط ببینم و رد بشمنه اینکه هر تغییر کوچیکی رو هزار بار توی ذهنم تحلیل کنم.گاهی این فهمیدن زیادبیشتر از ندانستن درد داره..!:)

آدم نمیفهمه ، نمیفهمهتا وقتی که میشینه برای یکی تعریف میکنهاونجاست که متوجه میشه چه فاجعه رو پشت سر گذاشته!:)

شاید یه روز بفهمی من هیچ وقت دنبال دعوانبودم...اصلاً نمی خواستم برنده بشم یا ثابت کنم حق بامنه.فقط داشتم میگفتم یه چیزی هست که اذیتممیکنهدلم میخواست فقط گوش بدی. نه اینکه فوری از خودت دفاع کنی نه اینکه حرفم رو برگردونی سمت خودم نه اینکه جوری رفتار کنی انکار احساساتم زياديه.فقط میخواستم یه بار هم تو بفهمی من چیمیکشم.من ازت آدم کامل نمیخواستم. کار عجیب و بزرگ هم نمیخواستم.فقط یه کم صبر، یه کم درکو یه لحظه که توی اون من رو انتخاب کنی... نه اینکه فقط بخوای ثابت کنی حق با توئه