مجتبی پورفرخ ✒

سختی ها و طوفان های وخیم است که ریشه های فرو رفته‌ی انسان در خاک را با قوام تر میکند، درست مانند درختی که میداند، باید، زمستان را تاب بیاورد ...!📚دیروز👤#هاروکی_موراکامی@mojtaba_pourfarrokh

ای کاش دانشمندان و مخترعین می‌توانستند دستگاهی بسازند که خاطرات شیرین زندگانی انسان را عینا به همان صورت خود ضبط کند، مثل بوی عطر که هر وقت انسان آرزو کرد بردارد و ببوید.📚 کتاب ربه‌کا👤#دافنه_دوموریه@mojtaba_pourfarrokh

هدفِ اصلیآن است که در زندگی احساسِ عشق و آرامش و لذت کنی پس هر آنچه راکه به تو احساسِ عشقو لذت می بخشد، دنبال کن👤#جک_كانفيلد@mojtaba_pourfarrokh

حسادت احساس وحشتناکی است به هیچ یک از رنج ها شبیه نیست، زیرا در آن هیچ گونه شادی یا حتی غم واقعی وجود نداردفقط رنج میدهد و بس، نفرت انگیز است ...!📚روزهای برمه👤#جرج_اورول@mojtaba_pourfarrokh

زمان به سرعت می‌گذرد، و اگر هم آدم کسی را نداشته باشد که درباره‌ی گذشته‌ها با او حرف بزند، همه چیز زود از یاد می‌رود!📚گاردن پارتی👤#کاترین_منسفیلد@mojtaba_pourfarrokh

‌يُلامِسُونَ قلبِي أولئِكَ الذينينتبِهُون لتفاصِيلي الصَّغيرة التي لا أنتبِهُ أنا لهاقلبِ من را کسانی لمس می‌کنند که به جزئیاتِ کوچک در منکه خودم متوجه آنها نیستم، توجه دارند.‌@mojtaba_pourfarrokh

.دستمبه تو نرسیدهو هر شب ،با عڪس‌هایت بی‌قرارے می‌ ڪنم.... ماهیِ قرمزِ حوضاڪَـر ؏ـاشق ماه شود ،                  جز انعکاس ،                      نصیبی هم خواهد برد...!؟#مجتبی_پورفرخ🍁🍃🍁🍃🍁

‌اگر جویای احوال منی، «من سخت غمگینم»؛و اگر از سر تکلیف می‌پرسی، «من خوبم».👤#رضا_احسان‌پور@mojtaba_pourfarrokh

‌به اين نتيجه رسيده‌ام که مهم‌ترین چیزدر زندگی رسیدن به موفقیت‌ها نیست،بلکه رسیدن به تواضع است.که البته کار بسیار دشواری است؛ «توانایی گم نکردن خویش»👤#رزمان_سالیوان@mojtaba_pourfarrokh

خندیدم تا وانمود کنم حالم خوب است، گریستم تا سبک شوم، به خواب پناه بردم تا از رنج هایم بگریزم، اما بار غم، همچنان بر دوش جانم سنگینی می‌کرد...@mojtaba_pourfarrokh

هر بار که نگاهت میکنم، جمله‌ای آشنا به ذهنم خطور میکند:هنوز در این سرزمین، چیزی هست که ارزش زندگی کردن را دارد.👤#محمود_درویش@mojtaba_pourfarrokh

‌«از میان تمامِ امکان‌‌های تسلی‌‌بخشی، هیچتسلایی در فرد موثرتر از آن نیست که بداندتسلایی وجود ندارد.این فهمِ متمایز چنان است که فرد می‌‌توانددوباره و به‌ ناگه سرش را بالا بگیرد.»👤#ویلهلم_فریدریش_نیچه@mojtaba_pourfarrokh

‌«می‌خواهم اقلا یک‌نفر باشدکه با او از همه‌چیز، همان‌طور حرف‌بزنمکه با خودم حرف‌ می‌زنم.»👤#داستایوفسکی@mojtaba_pourfarrokh

💢 همه ما نابینائیم ، هر کداممان به نوعی آدم های خسیس نابینا هستند چون فقط طلا را می بینند ، آدم های ولخرج نابینا هستند چون امروزشان را می بینند، آدمهای کلاهبردار نابینا هستند، چون خدا را نمی بینند ، آدم های شرافتمند نابینا هستند، چون کلاهبردارها را نمی بینند، خود من هم نابینا هستم چون حرف می زنم اما نمی بینم که شما گوشهایی شنوا ندارید. 📘 #مردی_که_میخندد👤 #ویکتور_هوگو@mojtaba_pourfarrokh

خیال می‌کنم دوستم نداری! یکهو به خودم میام می‌بینم دو ساعته زل زدم به سقف و دنبال دلیل رفتنت می‌گردم؛ بعد می‌بینم که باز چهارصبح شده و هنوز نخوابیدم‌‌.صبح‌ها سخت از خواب پا می‌شم؛ اون هم اگه قرص‌های لعنتی نبودن که سر وقت بخورمشون، هیچ‌وقت پا نمی‌شدم. اصلا دلم می‌خواد بخوابم؛ نه یک روز و نه یک هفته؛ چند سال.قدر چند سال خوابم میاد.ظهر بهترم. سرگرم آماده کردن غذا می‌شم و کمی یادم می‌ره کجام و چیکار می‌کنم. باید خودم رو بزنم‌ به اون راه؛ چون تنها راهیه که یادم نیاد این‌ فکرهای کثیف.کتابی که خیلی وقته شروعش کردم هنوز رو میزه؛ نمی‌دونم صفحاتش اینقدر کشدار و خسته‌کننده‌ نوشته شدن یا اینکه من اینقدر تو کتاب‌خوندن تنبلم. اما یادمه که قبلا خیلی کتاب می‌خوندم، خیلی.غروب خسته‌م‌. جوری که انگار از کله صبح دارم بیل می‌زنم. دلم می‌خواد یه کاری انجام بدم، یکم خودم رو سر و سامون بدم اما نمی‌شه؛ این مبل‌‌های لعنتی هم انگار چسب دارن.تلویزیون رو بالا پایین می‌کنم؛ خبری ازت نیست حتی تو دور افتاده‌ترین تیترهای خبری. همونجا جلوی تلویزیون خوابم می‌بره؛ کتاب یه طرف افتاده، سیگار نیمه‌کارم تو زیرسیگاری و چشم‌های خستمم که زیر پتوی نرم و لطیف پلک‌هام.صدای عجیب و جدیدی بیدارم می‌کنه؛ انگار یکی کلید انداخته تو قفل و اومده تو. خیال می‌کنم دزده. بعد یادم میاد که از من خیلی چیزها هست که دزدیده شده و چیزی ندارم گه از دست بدم.  بلند می‌گم "کیه؟" و چهره‌ی یه خانومی که کنارش یه دخترکوچولوی قشنگ ایستاده جلوم‌ظاهر می‌شه.دختر کوچولو می‌دوئه طرفم و یه بوسه می‌نشونه رو لپم و میگه چقدر میخوابی بابا.کپ می‌کنم‌؛ بابا؟ من بابای چه کسی‌ام؟ این دختر کوچولو؟ می‌گم اشتباه گرفتی دختر کوچولو. من دختر ندارم. لب و لوچش آویزون میشه. میگه تو که دیشب قبل خواب می‌گفتی نفستم. یادت رفت؟چهره خانومه حرکت می‌کنه طرف آشپزخونه. خریدارو می‌ذاره یه گوشه‌ای و میاد بیرون. چشمم می‌افته به قاب عکسی که رو دیواره. عکس خانومه اونجاست. کنارش منم و اون دختر کوچولو؟ پس اون دختر کوچولو کجاست؟خانومه میاد کنارم می‌شینه. متوجه می‌شم که حتما این خانوم کس و کار منه. میگم خانوم شما؟ این دختر کوچولو دختر شماست؟چیزی نمی‌گه و اشکاش می‌سره. می‌گه خدا نخواست دختر کوچولوت کنارت باشه. چرا همش یادت می‌ره؟چیزی نمی‌گم. رو دیوار دنبال عکس دختر کوچولو می‌گردم. نیست. می‌رم کل خونه. رو گشت می‌زنم. نیست که نیست.👤#مجتبی_پورفرخهمینجوری ... 🩶@mojtaba_pourfarrokh

«در آغوشم بگیر و نجاتم بده، قاتلی به دنبال من است که گاه به گاه در آینه ها می بینمش.»👤 #داستایفسکی@mojtaba_pourfarrokh

اکبر عبدی از نسل پرکار و کاربلد سینما هم از میان هنرمندان پر کشید...@mojtaba_pourfarrokh

همه جا حرف از جنگ بودجز میان دو نفر که در ابتدای دوست داشتنِ هم بودند جز میانِ دو نفرکه سهم بیشتری از زندگی می‌خواستند!خاورمیانه جای عجیبی‌‌ستعشق هم بوی باروت می‌دهد!👤#علی_سلطانی@mojtaba_pourfarrokh

‏طولانی شدنِ جنگ، حافظه را هم تغییر می‌دهد، اینکه آدم‌ها یادشان می‌رود زندگی، زمانی چیزی غیر از «دوام آوردن» بوده.👤#زهره_صاین‌پور@mojtaba_pourfarrokh

پناهم را در تو می‌جویمهمچون سرباز خسته‌ایکه سنگرش را .... ❤️👤#مجتبی_پورفرخ@mojtaba_pourfarrokh

عادت، ناجوانمردانه‌ترین بیماری است، زیرا هر بداقبالی را به ما می‌قبولاند، هر دردی را و هر مرگی را.در اثر عادت، در کنار افراد ِ نفرت‌انگیز زندگی می‌کنیم، به تحمل زنجیرها رضا می‌دهیم، بی‌عدالتی‌ها و رنج‌ها را تحمل می‌کنیم. به درد، به تنهائی و به همه چیز تسلیم می‌شویم.عادت، بی‌رحم‌ترین زهر زندگی‌ست. زیرا آهسته وارد می‌شود، در سکوت، کم‌کم رشد می‌کند و از بی‌خبری ما سیراب می‌شود و وقتی کشف می‌کنیم که چطور مسموم ِ آن شده‌ایم، می‌بینیم که هر ذرهٔ بدنمان با آن عجین شده است، می‌بینیم که هر حرکت ما تابع شرایط اوست و هیچ داروئی هم درمانش نمی‌کند.📘 یک مرد👤 #اوریانا_فالاچی @mojtaba_pourfarrokh

❤️ وقتی ازت میپرسه چرا دوسم داری این شعر سعدی رو براش بخون :همه‌کس را تن و اندام و جمالست و جوانیوین همه لطف ندارد تو مگر سرو روانینظر آوردم و بردم که وجودی به تو ماندهمه اسمند و تو جسمی همه جسمند و تو جانیتو ندانی که چرا در تو کسی خیره بماندتا کسی همچو تو باشد که در او خیره بمانی👤 #سعدی@mojtaba_pourfarrokh

یک روز خودم را خواهم بخشیداز آسیبی که به خویش روا داشتم، از آسیبی که اجازه دادم دیگران بر من روا دارند... و از اهمیت دادن بیش از حد به آدم ها و چنان محکم خویش را در آغوش خواهم کشید که هرگز ترکِ خود نکنم. 👤 #امیلی_دیکنسون@mojtaba_pourfarrokh

دوست داشتن کلمه مطمئنی نیستدقت و عینیت ندارد!دوست داشتن گردو و دوست داشتن مادربزرگ،اینها نمیتوانند به یک معنا باشند!؟عبارت اول به طعمی دلپذیر توی دهان برمیگردد و عبارت دومی به یک حس...👤#آگوتا_کریستوف@mojtaba_pourfarrokh

تو وقتی می‌بینی که من فسرده‌ام،نباید بُگذری، سکوت کنی،یا فقط همدردی کنی؛بناکننده‌ی شادی‌هایِ من باش!مگر چقدر وقت داریم؟! یک قطره‌ایم که می‌چکیم در تنِ کویر؛ و تمام می‌شویم...📕 یک‌عاشقانه‌آرام 👤 #نادر_ابراهیمی@mojtaba_pourfarrokh