به قول شمس تبريزى:اندوه تمام نمی‌شود؛تو آن‌قدر وسيع مى‌شوى، كه اندوه در تو گم می‌شود.

یکی از قشنگترین شکرگزاری هایی که دیدم اینه: خدایا شكرت بابت چیزهایی که قدرشو نمیدونیم ولی نمیگیریشون ازمون.

کاری که تو خلوت میکنی، آخرش تو جمع معلوم میشه!کتاب خوندنت توی حرف زدنت مشخص میشه.ورزشت توی هیکلت معلوم میشه.غذات توی انرژی و حالت دیده میشه.تمرکزت، توی نتیجه‌هات خودشو نشون میده.تو همون چیزی هستی که وقتی کسی نیست، داری روش کار میکنی.

کاش در پایان این بغض‌ها، خستگی‌ها، اندوه‌ها، چیزی باشد که ارزش این همه دوام آوردن را داشته باشد.

هر که از عیب خود آگاه شد، آسوده تر استعیب جوی دگران، از خودِ خود بی خبر است.- صائب تبریزی

🎧 اگه لبخند زدی، نذار فقط خودت بشنوی… 🤍

اگه برگردم عقب، خیلی از پیام‌های بلندم تبدیل میشن به یه «باشه».آدم‌ها بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم، ارزش توضیح دادن نداشتن.