کاش میشد بستری آماده کرد ،از حریرِ نقره و یاس سپید ...شب‌ به‌ شب در بستر آغوشِ اوپیچکِ عریان و داغم…

#ماه_مغرورم🌓کجایی ماه مغرورم؟ در این شبها پناهم باشدر این شبهای بی‌نورم چراغی بر نگاهم باشبیابانگرد و محزونم.. درونِ چاله‌ یِ خونم...بیا لیلااا... مجنونم، طنابی رویِ چاهم باشمیانِ لشکری ظالم  منم تنهاترین سردار...بیا با پرچمِ عشقت، امیدی بر سپاهم باششکسته بغضِ لبهایم به سوز ساز غم‌هایمنوای زخمه‌ یِ تارم  هم‌آوازی به آهم  باشتو را گم کرده‌ام امّا.. غم عطرت به‌جا‌مانده!گُلِ شب‌بوی ناپیدا.. نشانی روی راهم باشتقاصِ عشقمان مرگ‌و گناهِ عشقمان بوسه‌ست!؟نترس ای همگناه من، تقاصی بر گناهم باشفقط در فکر دیدارم ، نمی‌خوابم وَ بیدارم ؛طبیبِ جان بیمارم در این شام سیاهم باشدلم بیتاب آن لحظه.. که مهتابت شود پیدابُتِ مَه رویِ  زیبایم  طلوعِ مهرِ و ماهم باش غزل گیسوی رویایی.. پری بانوی دریایی...گرفتارم به تنهایی در این شبها پناهم باش#محمد_امیری🌹🍃🆔 @MoHaMadD_Amiri

خسته ام خسته ازین شهر شلوغ خسته از مردم وادیِ دروغ خسته از بغض و پریشانی عشق خسته‌ ی هجمه‌ی بهتانی عشق از شب داغ زمستانی عشق از لب سرد هوسرانی عشق از عقاب غم طوفانی عشق از عذاب تب طولانی عشق خسته ‌از شعرِ محبت شده‌ ام خسته ‌ی مهر و صداقت شده‌ ام خسته ‌ی جور…

خسته ام خسته ازین بازی‌ هاخسته از شعبده های دنیا...خسته از آدمکان موذی...خسته از سادگی و دلسوزی..‌.خسته از آینه ها، پاکی ها...از جوانمردی و بی باکی ها...خسته از تیرگیِ حال دلم...از نگون بختی هر فال دلم...خسته از شانه‌ی لرزان خودم...از فراموشیِ وجدان خودم...خسته از مثنوی و شعر و جدل...از قلم خوردن نفرین و غزل...از سرازیری هر واژه‌ی غم....از به جان آمدن قامت خم...از زمین لرزه‌ی تاوانِ گناهاز مکافات فروخوردن آهخسته‌ام خسته نجاتم بدهیدقدر یک جرعه حیاتم بدهیدقسمی محض سکوتم ندهیددست در دست سقوطم ندهیدگل خونین جگر باغ منملاله‌ ی شعله‌ور داغ منمگل باران زده‌ی سرخ و کبودخسته از فلسفه‌ ی بود و نبودخسته ام خسته خدایا بس نیستاین همه درد و مصیبت از چیست؟#محمد_امیری🌹🍃#برشی_از_مثنوی_خسته‌ام✍🆔@MoHaMadD_Amiri

خط بزن فاصله را مرز دو عالم بشکن... برزخ شعله وری بین جهان من و توست #محمد_امیری🌹🍃 🆔 @MoHaMadD_Amiri

Hamid Askari – Mordad