.✍ برای بهره­ گیری از آثار و برکات معنوی مجالس ختم صلوات و برآورده شدن حوائج مادی و معنوی، کیفیت ای…

«یا طُهْرُ یا طاهِرُ یا طَهُورُ یا طَیْهُورُ یا طَیْهَارُ»حضرت آیة الله العظمی مبشــرکاشانی:اگر کسی این اسماء را به عدد ۲۲۵مرتبه درحالت سجده ، اربعین گیری کند بسیار مناسب است مخصوصاً اگر ده روز از ماه شعبان و سی روز از ماه رمضان را انتخاب کند افضل است یا اینکه قبل از شب بیست و سوم شروع به اربعین گیری کند و به این شب، که شب قدر است ختم نماید. که ان شاء اللّٰه سالک الی اللّٰه با این اربعین گیری، در نهایتِ پاکیزگی و صفای باطن، قرار می­گیرد. @mobasherkashani

تجلّی معانی قرآن بر قلب عارف ✍ آیت اللّٰه کشمیری فرمودند: من در نجف بودم و به بعضی اوراد و اذکار مشغول بودم، معانی ای از قرآن به قلبم می­آمد که در کتاب­ها نبود؛ اما ننوشتم چون حالش نبود؟حضرت آیة الله العظمی مبشــرکاشانی:عارف در سیر و سلوک باطنی خود به بطن قرآن راه می­ یابد و از انوار و فیوضات آن بهره می­برد.معانی و فیوضاتی که برای این بنده­ ی حقیر در بعضی حالات معنوی در معارف الهی قرآنی می­شد بسیار عجیب بود. علم در قلب انسان شروع به تابش و تجلی می­کرد. این­ها عنایات خاصی بود وقتی می­خواستم بنویسم یا درب بسته می­شد یا حالش نبود که معانی قرآنیه را در قالب الفاظ دربیاورم یا به مصلحت نبود که بیرون داده شود و در اختیار همگان قرار گیرد. به نظر این بنده­ ی حقیر ختم آیه­ ی «شهد اللّٰه» موجب انفتاح علوم معنوی و علوم خاص توحیدی می­شود. سالک الی اللّٰه عدد «1000» و حدّاقلّ عدد «100» را انتخاب کند و اربعین بگیرد. ختم سوره­ ی «قدر» در معرفت اللّٰه و معرفت قرآنی بسیار مناسب است. ختمش به عدد هزار «1000» سخت است؛ ولی بزرگان عرفان مثل آیت اللّٰه کمپانی (غروی اصفهانی)، این سوره را هر شب هزار مرتبه می­خواندند و تا یک سال بر آن مداومت داشتند و در اثر آن برای مرحوم کمپانی، فتح باب معنوی شد. همچنین ختم سوره توحید هر شب هنگام خواب و بعد از نماز صبح صد مرتبه روایت شده و چنانچه هزار مرتبه بخواند به مقامات توحیدی نائل گردد. در ماه رجب، یکی از ختوم مهم، قرائت سوره توحید هر روز یا هر شب هزار مرتبه است که منافع و آثار عظیم دارد و بهتر است انسان چلّه بگیرد.البته سعی ­کنیم که ختممان برای خدا باشد؛ چرا که در ختم هرچه نیت داشته باشیم، به ما می­دهند و چه خوب است که معنویات را از خدا بخواهیم. اگر خدا و دنیا را با هم بخواهیم نمی­شود.@mobasherkashani

.حضرت آیة الله العظمی مبشــرکاشانی:علامه­ ی بزرگوار صدرالإسلام همدانی در کتاب ارزشمند «تکالیف الأنام فی غیبة الإمام» نقل می­کند. او از سید سند استاد و عالم ربّانی، حکیم و فقیه پرهیزکار سیدمحمد هندی نجفی از عالم بزرگوار سید حسن قزوینی، از سید حسین شوشتری با سند خود از سید علی­خان، شارح صحیفه­ ی سجادیّه، نقل می­کند و می­گوید:شب پنج­شنـبه و جمعـه در زیر آسمـان و پشت بام با سر برهنه دو رکعت نماز می­خواند و پس از آن 595 مرتبه می­گوید: «یا حُجَّةَ الْقٰائِم» عبارت از (10+ 1+ 8+ 3+400+ 1+ 30+ 100+1+1+40) است که مجموع آن 595 است.این عمل از اسـرار است و در حفظ آن کوشا باش، که من بارها آن را تجربه کرده­ ام.آیاذکر «یا حُجَّةَ الْقٰائِم» را درحال ایستاده بگوییم؟بله، در حال ایستاده بگویید.@mobasherkashani

رابطه­ ی ذکر «یا أللّهُ یا هُوَ» و نجف اشرف✍ آیت­ اللّه کشمیری فرمودند: شهر نجف همه­ جایش منوّر به گفتن ذکر «یا أللّهُ یا هُوَ» است، گفتن این ذکر در نجف عظمتی دارد». چه رابطه­ ای بین این ذکر و شهر نجف وجود دارد؟حضرت آیة الله العظمی مبشــرکاشانی:نجف به خاطر قبر أمیرالمؤمنین(ع) و قبور انبیاء و اولیاء الهی از نورانیّت برخوردار است و همچنین ذکر گفتن اولیاء الهی در آن مکان مقدّس باعث تزاید نوری آن می­شود.این ذکر، ذکر شریفی است و نسبتش با أمیرالمؤمنین(ع) آن است که أمیرالمؤمنین(ع) مَثَلِ سوره­ ی " قُلْ هُوَ اللّٰهُ أحَدٌ " است و از طرف دیگر ذکر «یا أللّهُ یا هُوَ» یا ذکر «یا هُوَ یا أللّهُ» متناسب با این سوره می­ باشند. به بیان دیگر همان گونه که مَثَلِ کلّ سوره­ ی اخلاص، حضرت علی(ع) است مَثَلِ این دو اسم شریف، نیز آن حضرت می­ باشد و چون مظهر این دو اسم است نورانی است و نور می­دهد و تجلّیاتش علی الدوام است؛ ولی دیگران چون وجودشان مسبوق به نور نبوده است پس از اشتغال به اذکار و أسماء اللّه، نورانی می­شوند و در حدّ سعه­ ی وجودیشان نور می­دهند و این حال متفاوت با آن جایی است که فرد در مقام اسمیّه قرار دارد چه شاغل به ذکر باشد چه نباشد دائماً مظهر همه­ ی أسماء الهی است و دائماً منیر خواهد بود. خلاصه بحث این می­شود که: نجف اشرف به خاطر وجود مقدّس آقا و سرورمان امیرالمومنین علی بن ابیطالب(ع) از باب مظهریّت تام أسماء الهی، نورانی است و از باب ذاکر بودن اولیاء خدا این نور رو به تزاید می­نهد.هرکس در یک شبانه روز هزار بار بگوید: «یا أللّهُ یا هُوَ» یا بگوید «یا هُوَ یا أللّهُ» و به آن مداومت نماید (حداقل چهل روز) خدای تعالی او را از اهل یقین گرداند و به مقام اهل تحقیق و درجات اهل توحید برساند و آن چه خواهد؛ برای او کشف شود.@mobasherkashani

🌹 مردگان هر قدر دارای مقام و منزلت باشند به هدایای زندگان نیازمند.حضرت آیة الله العظمی مبشــرکاشانی:به یاد دارم که مرحوم آیت‌الله سید مصطفی صفائی خوانساری، چند روز قبل از فوت خود، در بیمارستان بستری بود. دوستی که از متدیّنین خوانسار بود به دیدن او می‌رود و او بعد از مدتی برای حقیر چنین نقل می‌کند:«من در دوران جوانی خود، با آیت‌الله صفائی خوانساری، عقد اخوت خوانده بودم و به او علاقه شدید داشتم. وقتی به دیدنش رفتم. گفت: «آقا مهدی! از آنجا که ما با هم عقد اخوت خوانده‌ایم و از آنجا که یقین دارم آخر عمر من است و چند صباحی بیشتر زنده نیستم می‌خواهم مطلب مهمی را برایت بگویم، وگرنه نمی‌گفتم و آن مطلب این است: ملاقات با امام زمان(ع) ممکن است. من خودم با همین چشم سر (یعنی خواب یا مکاشفه نبوده) امام زمان(ع) را دیده‌ام».سپس فرمود: «مطلب دیگر اینکه مردگان در هر مقامی باشند به دعا و خیرات حتی خواندن حمد و سوره ما نیازمندند، من روزی به سر قبور اموات حمد و سوره می‌خواندم عدۀ مردگان زیاد بود و از طرفی فرصت تمام شده بود. خواستم برگردم، ناگهان دیدم (این دیدن در حال مکاشفه بود) یکی از علماء که حق استادی به گردن من داشت تا نیمۀ بدن از قبر خارج شد و دستش را طرف من آورد و گفت: «پس من چی؟ یعنی چرا برای من فاتحه نمی‌خوانی پس سهم من چه می‌شود؟» سپس آیت‌الله خوانساری فرمود: «از این مکاشفه دانستم مردگان هر قدر دارای مقام و منزلت باشند به هدایای زندگان نیازمند می‌باشند و برای آنها مؤثر است». سپس فرمود: «اگر من هم فوت کردم، فاتحه برایم بخوان».@mobasherkashani

چگونگی افول و صعود سالک الی الله در سیر و سلوک✍ سالک الی الله که مراحلی را در سیروسلوک طی کرده است، آیا ممکن است که حالات عرفانی‌اش رو به افول نهد؟حضرت آیة الله العظمی مبشــرکاشانی:بله. همانطور که سالک الی الله می‌تواند سیر تکاملی و صعودی داشته باشد، ممکن است سیر افولی بپیماید و از قلۀ تکاملی خود سقوط کند. قبل از انقلاب، یکی از بزرگان علم و معرفت جهت ادامه تحصیل به قم آمد و حقیر از او استفاده‌های علمی داشتم. سؤالات علمی من را پاسخ می‌داد و انصافاً خوب درس خوانده بود. علی ایّ حالٍ قبل از درس آیت‌الله خوانساری، با هم نشسته بودیم. به او گفتم: «چرا ناراحت هستی؟» با تبسم گفتم: «من که خندان و متبسم هستم. برخورد غم‌انگیزی نداشتم. اظهار ناراحتی هم نکردم. پس از چه جهت می‌گوئی که من ناراحت هستم؟» گفت: «قلب تو، آکنده از غم و اندوه است؛ ولی تبسم بر لب داری. ظاهرت، خلاف باطنت می‌باشد». گفت: «این کلی‌گویی‌ها، آسان است و ممکن است حرف تو، مطابق با واقع باشد. اگر بتوانی بگویی غم و اندوه درون من، از چه جهت است، می‌فهمم که چیزهایی را درک کرده‌اید». گفتم: «شما سال‌ها در سیر و سلوک معنوی بودید و ترقیات معنوی داشته‌اید، چیزهایی را می‌دیدید و می‌شنیدید؛ ولی الان این حالات را ندارید و غصه می‌خورید، به حال گذشتۀ خود فکر می‌کنید و این باعث ناراحتی درونی شما شده است».با شنیدن جملات حقیر، با صدای بلند گفت: «الله اکبر، عین واقع را گفتی آری! در گذشته ریاضات شرعیه داشتم و به مراحلی رسیدم و برایم مکاشفاتی روی داد که حالا ندارم. از این جهت ناراحت هستم». گفتم: «مثلاً چه چیزهایی می‌دیدی»؟ گفت: «یکی از مکاشفات من این بود که دیدم از آسمان به طرف زمین، یک ترازو، مثل ترازوهایی که در قدیم مرسوم بود، آویزان است. ترازو و میزانی که آرم آن در دادگستری‌ها، مرسوم می‌باشد. این ترازو خیلی بزرگ بود در یک طرف و کفۀ ترازو، فقهای قبل از انقلاب نشسته بودند و در طرف دیگر مرحوم آیت‌الله سید احمد خوانساری (که اکنون در جوار مرحوم علامه طباطبائی درحرم مطهر حضرت معصومه(س)مدفون است) می‌باشد، در عالم کشف به من فهمانیدند که از جهت تقوی و ورع، آیت‌الله حاج سید احمد خوانساری معادل یا کمی سنگین‌تر از فقهای عصر خود می‌باشد و لذا یقین دارم او أورع و أزهد و أتقی از دیگران می‌باشد.»و نیز گفت: «یکی از مکاشفات دیگر من این بود که یک روز که در درس آیت‌الله شیخ ابوالفضل خوانساری شرکت کردم دیدم: ابن جنید و ابن‌ادریس که دو تن از فقهای متقدمین می‌باشند با لباسی ساده، لکن کمی غبار بر سر و صورت آنها نشسته بود؛ آمدند تا در درس آیت‌الله شیخ ابوالفضل خوانساری شرکت کنند واین به آن جهت بود که میزان علمیّت و ملاّیی او به من فهمانده شود». بعد از نقل این دو مکاشفه چنین گفت: «آخرین مکاشفه برای من مکاشفۀ دوم بود که در سال گذشته اتفاق افتاد، لکن این حالات از من گرفته شده و دیگر چیزی نمی‌بینم و خیلی ناراحت هستم». بیان این مطالب، در جواب سؤال، به جهت تذکر و یادآوری خودم و دوستان بود که بدانیم ممکن است انسان در سیر و سلوک خود افول کند و حالات معنوی از او گرفته شود.@mobasherkashani