کتاب‌های محسن کمالیانبرای مشاهده‌ی مشخصات و تهیه‌ی نسخه‌های فیزیکی و پی‌دی‌اف هر کتاب، کافیست روی ع…

🔲⭕️جایگاه ایران؛ قله آرمانی یا دره جهنمی؟ یک گزارش جامعمجتبی لشکربلوکی آیا ایران بر یک قله آرمانی ایستاده؟ (آن‌گونه که برخی رسانه‌های داخلی می‌گویند) یا به یک دره جهنمی سقوط کرده (آن‌گونه که در برخی رسانه‌های خارجی گفته می‌شود)؟برای پاسخ به چنین سوالی یک راه آن است که خود را با دیگر کشورهای جهان مقایسه کنیم. به همین خاطر از ۳۲ گزارش بین‌المللی و ۵۲ شاخص مقایسه‌ای استفاده کردیم تا بفهمیم که وضعیت ایران چگونه است؟ از شاخص توسعه انسانی گرفته تا شاخص گرسنگی؛ از شکنندگی دولت تا بهبود وضعیت جامعه؛ از شادکامی روانی تا آزادی اقتصادی بررسی شدند. (گزارش جامع ۵۲ شاخص پیوست شده است).قبل از آنکه به نتایج این بررسی بپردازیم به چالشی که قطعاً بسیاری مطرح خواهند کرد، بپردازیم. آیا شاخص‌های جهان؛◽️۱۰۰٪ واقعیت را بازتاب می‌دهند؟ خیر!◽️منصفانه و غیرسوگیرانه هستند؟ خیر!◽️با دیدگاه ما از هستی، انسان و سعادت همخوانی دارند؟ خیر!◽️همه آن چیزی که مهم است مانند اخلاق، معنویت و انسانیت را به خوبی اندازه‌گیری می‌کنند؟ خیر!پس با توجه به چهار نقص بالا آیا نباید شاخص‌های جهانی را کنار بگذاریم؟ قطعاً خیر! شش دلیل در گزارش آورده شده که کنار گذاشتن شاخص‌های جهانی هم غیرمنطقی است و هم فرار از واقعیت.   ◼️⭕️ نتایج بررسی؛ کجای جهان ایستاده‌ایم؟آنچه از مجموع این شاخص‌ها و گزارش‌ها بدست می‌آید، آن است که ایران در ۶۳٪ موارد بدتر از میانگین جهان بوده و در ۳۷٪ شاخص‌ها در میانه جهان یا بالاتر از میانگین جهانی ایستاده است.ایران در رقابت با دو قدرت منطقه‌ای (عربستان و ترکیه)، فقط در ‌یک مورد (۲٪) از شاخص‌های مورد بررسی توانسته است برتری هم‌زمان بر هر دو رقیب را کسب کند. ایران در ۷۱٪ از موارد، ضعیف‌تر از هر دو رقیب بوده و در ۲۷٪ باقی‌مانده نیز توانسته با یکی از آن‌ها برابری کرده یا بر آن پیشی بگیرد. اگر رتبه ایران را در مقایسه با کل کشورهای مورد بررسی به صورت یک نردبان ده پله‌ای در نظر بگیریم، آنگاه در شاخص‌های توسعه‌سنج (میوه‌های توسعه) مانند توسعه انسانی سازمان ملل، سرمایه انسانی بانک جهانی، کامیابی چندبعدی شورای آتلانتیک ما معمولاً در پله های ۵ الی ۷ از نردبان ۱۰ پله‌ای توسعه ایستاده‌ایم. اما بر اساس شاخص‌های توسعه‌ساز مانند آزادی اقتصادی و سیاسی در پله‌های صفر تا ۴! که این پارادوکس جذاب را در گزارش بیشتر توضیح داده‌ایم. خب برگردیم به سوال: ایران بر قله آرمانی یا دره جهنمی؟جواب آن است که بر اساس ۳۲ گزارش و ۵۲ شاخصی که ما بررسی کرده‌ایم نه قله آرمانی و نه دره جهنمی، هیچ کدام تأیید نمی‌شود. نه باید در دام سیاه‌نمایی افتاد و نه فریب سفیدنمایی را خورد؛ واقعیت، جایی میان این دو روایت است. بهترین توصیف برای موقعیت ایران چنین است: دامنه لغزان!چرا دامنه؟ به خاطر آنکه بر اساس شاخص‌هایی که سنجش‌گر میزان توسعه‌یافتگی‌اند ما در میانه جهان ایستاده‌ایم.و چرا لغزان؟ به خاطر آنکه در برخی شاخص‌ها که کم هم نیستند، یا در جا زده‌ایم، یا عقب‌گرد داشته‌ایم یا از رقابت با متوسط جهان یا رقبای منطقه‌ای جا مانده‌ایم. ایران در دامنه لغزان است هم به خاطر محدودیت‌های برون‌زا مانند تحریم و هم به خاطر انباشت بحران‌های برآمده از سیاست‌های غلط داخلی و این لغزندگی باعث شده که پیشرفت‌هایی که در برخی دهه‌ها داشته‌ایم را از دست بدهیم.☑️⭕️تجویز راهبردیباید این دامنه لغزنده را به رسمیت بشناسیم. در صورتی که درها بر همین پاشنه بچرخد، سیاست‌ها همین بماند و مسیر کشورداری تغییر نکند؛ به خاطر لغزندگی، آنچه امروز داریم شاید رویای فردای ما باشد. باور نمی‌کنید؟ رشد اقتصادی، خانواده‌های زیر خط فقر و شاخص فلاکت الان را با ۱۳۸۰ که سال فوق‌العاده‌ای هم از نظر اقتصادی نبود مقایسه کنید! همین‌ها نشان می‌دهد که کار به جایی رسیده که ۱۳۸۰ برای ما یک رویا شده.باید نگران بود یا امیدوار؟جواب: هم‌زمان هم امیدواری هم نگرانی. چرا که بر اساس شاخص‌ها، در کنار ۸ نقطه نگران‌کننده (تنهایی و حاشیه‌نشینی جهان، آزادی سیاسی محدود، آزادی اقتصادی نامطلوب، کارآمدی حکمرانی رو به افول، تعصبات جنسیتی (در سیاست و اشتغال)، امنیت سرمایه‌گذاری بسیار پایین، حقوق مالکیت نامطلوب و مشروعیت پایین حکومت) ایران ۸ نقطه امیدوارکننده دارد (موقعیت جغرافیایی، سرمایه انسانی، کاهش چشمگیر نابرابری جنسیتی (در آموزش و سلامت)، مهارت‌های میان‌فرهنگی و انسجام اجتماعی بالا، ظرفیت بالای نوآوری، انواع قدرت (نرم، سخت و ترکیبی)، ذخایر طبیعی و جذابیت‌های گردشگری و اندازه جمعیت و بازار بزرگ). ترکیب استراتژی‌های اهرم‌ساز (Leveraging) در کنار استراتژی‌های آزادساز (Unblocking) می‌تواند نجات‌بخش باشد. اولی برای نقاط امیدوارکننده و دومی برای نقاط نگران‌کننده. @Dr_Lashkarbolouki

مخاطبان عزیز و گرامی آزاد،من، مهدی احمدی مدیر و میزبان گفت‌وگوهای «آزاد»، پیرو ابلاغیه با اتهام «نشر اکاذیب» دیروز و امروز جهت تفهیم اتهام به دادسرا مراجعه کردم. مطابق دستور مقام قضایی، من با قرار کفالت آزاد شدم، اما رسانه «آزاد» تا اطلاع ثانوی از انتشار هر گفت‌و‌گویی منع شده است. اگر درد دل‌های فراوان درباره مشکلات متنوع را به زمانی دیگر بسپاریم، شما مخاطبان عزیز آزاد به خوبی می‌دانید که تامین هزینه‌های جاری این رسانه در تمام این سال‌ها بر دوش حمایت‌های شما و نیز درآمد از یوتوب بوده است. در این دوره‌ی ممنوعیت، با صفر شدن درآمد از یوتوب خطر نابودی کامل این تلاش چند ساله که در کنار شما پاگرفت وجود دارد. به همین جهت از شما مخاطبان دلسوز درخواست دارم با حمایت از آزاد، از روش‌های زیر، ادامه فعالیت‌های ما را امکان‌پذیر کنید:۱. حمایت ارزی و ریالی از آزاد. ۲. دنبال کردن، معرفی به دوستان یا بازنشر و مشاهده مجدد گفت‌وگوهای آزاد در یوتوب. این کار شاید فرصت خوبی برای تامل مجدد درباره تحولات این چند سال و همچنین کمکی بزرگ برای حفظ بخشی از درآمدها خواهد بود. به امید دیدار مجدد، مهدی

‎همانا ما ازان اوییم و باز‌‌رَوَندگان به‌سوی او‎درگذشت استاد ارجمند، دکتر محسن کمالیان که تعلق ایمانی به روشنان آسمانی و ورزیدن دیانت انسانی و دست‌گیری از محرومان و ستم‌دیدگان و مبارزه دربرابر مستبدان و استعمارگران را سازگار با روان روشن و ذهن باز و جان گرم و قلب مهربان می‌خواست، سخت دردناک است. او این ترکیب کیمیاوار را در زندگی و آثار امام موسی صدر جسته و یافته بود و با شور و شوقی فراتر از کوشش‌ها و کشش‌های مرسوم در عالم پژوهش‌گری حرفه‌ای و ملالت‌های آن، در شناختن و شناساندن او خستگی‌ناپذیر می‌کوشید. ‎مشغله‌ی حرفه‌ای او به اندازه‌ی دانش استوار و استادانه‌اش در زمینه‌ی زلزله‌شناسی، زمینی بود، ولی در جان و روان خود عشق و علاقه‌ای آسمانی به طرزی و طرازی از دیانت را پرورده بود و آن را الگووار و به‌کمال در قامت امام موسی صدر مجسم می‌دید. با همت و حمیت پژوهش می‌کرد و بر آن‌چه درمی‌یافت غیرت می‌ورزید. با قدم و قلمی پویان و روان در راه شناختن و شناساندن امام موسی صدر و دیگر روشنان خاندان صدر گام بر می‌داشت و در این راه خستگی نمی‌شناخت و هرگاه لازم بود، بهای آن را می‌پرداخت.‎کمالیان در زمینه‌ی صدرشناسی چندان آثار پرشمار و پژوهش‌های پیش‌تاز و خواندنی از خود به یادگار گذاشته است که هر پژوهشی درباره‌ی امام موسی صدر و خاندان او نه‌تنها از مراجعه به آن‌ها ناگزیر است، بلکه با بهره گرفتن از آن آثار پرورده‌تر می‌شود. امیدوارم آثار منتشرناشده‌ی او نیز چندان بلند در پرده نماند و به شیوه‌ای منقح و شایسته منتشر شود. ‎در سال‌های اخیر، آشنایی‌ام با شخصیت گرم و دوست‌داشتنی و آثار روان و خواندنی محسن کمالیان در زمینه‌ی صدرپژوهی بیشتر شده بود. در این سال‌ها می‌دیدم که خستگی و بیماری تن نه‌تنها او را از کوشش باز نمی‌داشت، بلکه به کوشش بیشتر وا می‌داشت. فقدان آن رفیق شفیق در این عصر عسرت دردناک‌تر احساس می‌شود.‎درگذشت این دوست گرامی را به خانواده‌ی محترم و دوستان و همکاران و شاگردانش تسلیت می‌گویم. ‎روان پاک و روشنش در پناه مهر دوست، شاد و آرام و روان باد!‎بیست‌وششم مردادماه ۱۴۰۵محمدمهدی مجاهدی@mmojahedi

📖گونه‌شناسی سیاسی ایرانیان🖌آرش نصر اصفهانی ©پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات🗓مرداد ۱۴۰۵🆔 @mohammadreza_dadgostar

🔘پژوهش گونه‌شناسی سیاسی ایرانیان منتشر شدپژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات پژوهش «گونه‌شناسی سیاسی ایرانیان» را که توسط آرش نصر اصفهانی و بر اساس داده‌های موج چهارم پیمایش ملی ارزش‌ها و نگرش‌های ایرانیان تهیه شده است، منتشر کرد.این پژوهش شش گونه نگرشی متمایز را دسته‌بندی کرده است. در این تحلیل، میزان دینداری فردی، باور به جدایی دین از سیاست، اعتماد به سپاه، احساس آزادی در انتقاد از حکومت، حمایت از توزیع عادلانه‌تر منابع نفتی، ادراک تبعیض قومیتی و جنسیتی و احساس آزادی در پوشش، از جمله متغیرهای واردشده به مدل نهایی بوده‌اند.بر اساس مدل نهایی، «منتقدان سکولار عدالت‌خواه» با ۲۴ درصد بزرگ‌ترین گروه شناسایی‌شده‌اند. این گروه عمدتاً جوان تا میانسال، تحصیل‌کرده‌تر و شهرنشین است و در کنار پایین‌ترین سطح دینداری و کمترین اعتماد به نهادهای حکومتی، تأکید زیادی بر عدالت اقتصادی دارد و احساس تبعیض قومیتی و جنسیتی در آن بالاست. ۸۲ درصد اعضای این خوشه از وضعیت سیاسی کشور ناراضی‌اند.«مذهبیان غیرایدئولوژیک حامی نظم موجود» با ۲۰ درصد دومین گروه بزرگ را تشکیل می‌دهند. این گروه بیشتر شامل افراد سالمندتر و روستایی‌تر، با تحصیلات پایین‌تر و وضعیت اقتصادی ضعیف‌تر است. آنان دینداری و اعتماد بالایی به نهادهای حکومتی دارند، اما از دخالت دین در سیاست حمایت نمی‌کنند.«منتقدان محافظه‌کار» با ۱۵ درصد، گروهی هستند که دینداری متوسط و اعتماد پایین به نهادهای حکومتی را با گرایش قوی به عدالت اقتصادی ترکیب می‌کنند، اما برخلاف گروه‌های سکولار، در حوزه آزادی‌های اجتماعی رویکردی محافظه‌کارانه‌تر دارند.«اسلام‌گرایان میانه‌رو» نیز ۱۵ درصد از نمونه را تشکیل می‌دهند. این گروه ضمن برخورداری از دینداری بالا و اعتماد نسبی به حکومت، حساسیت بیشتری نسبت به تبعیض علیه زنان و قومیت‌ها دارد. این خوشه بیشترین سهم زنان، معادل ۶۰ درصد، و بالاترین نرخ تأهل را در میان گروه‌ها دارد و سهم قابل توجهی از اعضای آن را خانه‌داران تشکیل می‌دهند.«اسلام‌گرایان حامی حکومت» با ۱۳ درصد، بالاترین سطح دینداری، قوی‌ترین باور به پیوند دین و سیاست و بیشترین اعتماد به نهادهای حکومتی را دارند. این گروه همچنین کمترین میزان نارضایتی سیاسی را نشان می‌دهد؛ به‌طوری که تنها ۲۳ درصد اعضای آن از وضعیت سیاسی کشور ناراضی‌اند.در نهایت، «سکولارهای آزادی‌خواه» با ۱۲ درصد جوان‌ترین گروه شناسایی‌شده‌اند؛ ۴۷ درصد آنان زیر ۳۰ سال سن دارند و سهم افراد مجرد و محصل و سطح تحصیلات دانشگاهی در این گروه بالاست. این گروه اگرچه فاصله زیادی از سیاست دینی دارد و اعتماد پایینی به حکومت نشان می‌دهد، برخلاف «منتقدان سکولار عدالت‌خواه»، تمرکز اصلی‌اش بر آزادی‌های فردی و اجتماعی است و نه عدالت اقتصادی.🆔 @mohammadreza_dadgostar