پیروزی از آنِ زندگی استعلیه سیاست مرگ در جمهوری اسلامی و اپوزیسیون راست هفت سامورایی کوروساوا با دی…
انتشار: 2026/08/14 17:29 UTCدریافت: 2026/08/15 11:35 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 11:35 UTC
پیروزی از آنِ زندگی استعلیه سیاست مرگ در جمهوری اسلامی و اپوزیسیون راست هفت سامورایی کوروساوا با دیالوگی درخشان به پایان میرسد؛ جایی که یکی از دو سامورایی بازمانده از جنگ فاتحانه کنار دهقانان در مقابل راهزنان، به کار شادمانۀ دهقانان روی زمین (و همرزمشان که به آنان پیوسته) و به گور رفقای کشتهشدۀ خودشان مینگرند و سامورایی پیر به جوان میگوید: «در نهایت، ما این جنگ را هم باختیم. پیروزی از آن این دهقانهاست.»کسانی که روی زمین کار میکنند، چیزی میآفرینند، از زندگی و کار لذت میبرند و به دیگران زندگی عرضه میدارند، پیروزند و ساموراییهای سرگردان که کارشان کشتن و کشتهشدن است، نصیبی از این زندگی توأم با مرگ نمیبرند. کشاورزان هستند که معنی زمین، آب و آفتاب را میفهمند و این معانی فراتر از «راز سنگر و ستاره» است. تمام جنگها برای دست یافتن به منابع زمین و آب است؛ و جنگ بهخودی خود ارزشی ندارد که مردن در آن داشته باشد. هدف به وسیله بدل نمیشود.کسی که تنها به مقاومت و مبارزۀ کورکورانه میاندیشد و میل طبیعی مردم را به زندگی کردن درک نمیکند (چه این میل ویرانگر را با خودخواهی خود توجیه کند، چه آن را به پیجویی منافع جمع نسبت دهد)، عاقبت خودش را به کشتن خواهد داد و شاید دیگران را هم. کسی که شیوۀ معقول و معتدل زیستن نمیداند و ارزش آن را پاس نمیدارد، در میان کشتن و کشته شدن سرگردان خواهد ماند: اگر جنگ او را نکشد، خود از گرسنگی و پوچی خواهد مرد، بیآنکه بفهمد معنای غایی و ارزش الوهی در کار نبوده است، بلکه همهچیز همان درک ضرورت سهل اما ممتنع زیستن است؛ فراتر از «شستن یک بشقاب» در تعبیر سهراب، که «دشواری وظیفه» در بیان شاملو: «توانِ دوستداشتن و دوستداشتهشدن / توانِ شنفتن / توانِ دیدن و گفتن / توانِ اندُهگین و شادمانشدن / توانِ خندیدن به وسعتِ دل، توانِ گریستن از سُویدای جان ...» که همانا خواستن زندگی باکرامت برای خود و دیگری است.کسانی که هرگز نتوانستهاند دیگری را دوست داشته باشند و حق زیستن او را پاس بدارند، در حفظ زندگی خود و درک ضرورت پاسداری از آن هم عقیم خواهند ماند. چنانکه دیالوگ دیگری از همان فیلم میگوید که طبیعت جنگ این است: «با حمایت از دیگران، خود را هم حفظ خواهی کرد. اگر تنها به خودت بیندیشی، خودت را هم ویران خواهی کرد.» این همان معنای همکاری اجتماعی در ایدۀ «یاری متقابل، عامل تکامل» کروپتکین است که در مقابل منطق جنگ و رقابت تنازع بقا و تکامل داروینی قرار میگیرد.میل کورکورانه به جنگ و مقاومت بینهایت، نمود «رانۀ مرگ» (Thanatos) است که در مقابل «رانۀ زندگی» (Eros) قرار میگیرد و نتیجهای جز نابودی برای روان فرد و نیز جامعه ندارد. چنین کسی اگر روزی فرصت زیستن در آزادی و صلح به دست آید، نمیتواند از آن لذت ببرد و ممکن است خودش یا دیگران را بکشد. شخصیت بروکس در رمان استیون کینگ و فیلم رستگاری در شائوشنگ، پیرمرد زندانی که پس از آزادی در پیری، نتوانست با آزادی کنار بیاید و خودکشی کرد، چیزی بیش از شخصیت داستانی و سینمایی است؛ همچون شخصیتهای کهنهسرباز ویتنام در هالیوود که نمیتوانند با زندگی و جامعه کنار بیایند.اما در ایران هم مصادیقی واقعی از آن روحیات را میشد از همان زمان جنگ یافت که گروهی از رزمندگان در روزهای مرخصی از جبهه در خیابانها دست به خشونت علیه زنان میزدند. رزمندگانی که پس از پایان جنگ، سرخورده از عدم توفیق «شهادت» خود که آمادۀ زندگی نبودند و میخواستند مثل شخصیت فیلم آژانس شیشهای زندگی مردم عادی را به نام «شاهد»، گروگان بگیرند. کسانی که با پذیرش قطعنامه و زندگی در شهر کنار نیامدند و گروه وحشت (و نه تعبیر نادرست «گروه فشار») «انصار حزبالله» را تشکیل دادند تا مبادا مردم روزهای جنگ را فراموش کنند و از زندگی لذت ببرند، از همان قماش مرگاندیش هستند.البته ریشۀ چنین جریانی به ماهیت «مرگسالار، مذهبسالار و مردسالار» انقلاب اسلامی بازمیگشت که نزدیک به پنج دهه بعد، جریان «زندگیمحور، آزادیمحور و زنمحور» جنبش ژینا در تقابل با آن شکل گرفت، هرچند جای خود را به جریان راست برانداز دحول «سلطنتطلبی، جنگطلبی و مردسالاری» داد که با انقلاب اسلامی تفاوت ماهوی نداشت؛ اپوزیسیونی سلطنتطلب علیه رژیم اسلامی که همچون اپوزیسیون اسلامگرا علیه رژیم سلطنت، از همان ابتدا بوی مرگ برای تمام دیگریها میداد و مرگ خودی و غیرخودی را در مقیاس وسیع در اعتراضات دی و جنگ چهلروزه دامن زد، بیآنگه گشایشی در زندگی مردم پدید آید و بیآنکه مسئولیت تحمیل این مرگها و تشدید رنجها را بپذیرد.همانطور که حکومت و طرفداران و ذینفعانش که همیشه از مردم وظیفۀ شرکت در مقاومت و پذیرش هزینههای آن را، به بهای از دست رفتن تمامی کیفی زندگی، انتظار دارند، بیآنکه درکی از اولویت «زندگی» برای مردم داشته باشند،[ادامه دارد]@RezaNassaji
نخستین مشاهده و پستهای مشابه
این برچسبها فقط زمان نخستین مشاهده متن عمومیِ همسان در این فهرست را نشان میدهند و اثباتکننده نویسنده اصلی نیستند.
- جامعهشناسانِ ایرانی · تطابق دقیق — ۲۳ مرداد ۱۴۰۵، ۲۲:۱۳
- Reza Nassaji · تطابق دقیق — ۲۴ مرداد ۱۴۰۵، ۰:۲۹
- حسن معین - خودشناسی · تطابق دقیق — ۲۴ مرداد ۱۴۰۵، ۱۱:۳۵
اثر انگشت فشرده دقیق و تطابق نزدیکِ متصل به یک نمونه مبنا · زمان ناشناخته، ناموجود باقی میماند
پستهای تلگرام — حسن معین - خودشناسی
🔴نقدی بر اندیشه اقتصادی-سیاسی عبدالکریم سروش|لیبرالیسم نقابدار 🔹 محمد قوچانی: عبدالکریم سروش، خودِ ژان کالون است؛ مردی که از اصلاح به استبداد رسید | زیر نقاب لیبرالیسم سروش، توتالیتاریسمی پنهان بود🔹ما در چهره عبدالکریم سروش بر خلاف علی شریعتی و در پی آن مهدی بازرگان لیبرالیسم دینی میدیدیم و گرچه در تداوم راه با ناسازه لیبرالیسم و اسلامگرایی مواجه شدیم، اما نقش او را در معرفتشناسی لیبرال نادیده نمیگرفتیم. اما فقر اندیشه اقتصادی و اندیشه سیاسی درنهایت سبب شد پرده برافتد و نقاب برداشته شود و زیر این لیبرالیسم نقابدار، توتالیتاریسمی پنهان پدیدار شود...🔹وقتی از «روشنفکری مذهبی» سخن میگوییم باید در آغاز مقصودمان از این کلمه را روشن کنیم: روشنفکری «مذهبی» یا بهتر بگوییم «روشنفکری دینی» جریانی از میان تحصیلکردگان جدید است که «بیرون» از نهاد رسمی دین یعنی حوزههای علمیه (خاستگاه نهاد روحانیت) در «درون» اسلام به اصلاح میپردازد و سعی میکند آن را در مواجهه با جهان جدید و عصر تجدد بهبود ببخشد و تقویت کند. این نسبت بیرون و درون دین بسیار مهم است، چون قبل از روشنفکری دینی جریانی در ایران ظهور کرد که از اصلاح «دینی» به اصلاح «دین» رسید و از مفهوم «غیبت» بهره برد و با ادعای «ظهور» آیین تازهای ساخت که بیرون از ساحت اسلام بود.جهت مشاهده متن کامل کلیک کنید @naghedChannel
والاستریت ژورنال رهبری ایران ظاهراً بهجای اعتماد به دیپلماسی میان ایران و آمریکا، خود را برای درگیریای گستردهتر و طولانیتر آماده میکند.اطلاعاتی که والاستریت ژورنال به آن استناد کرده، نشان میدهد تهران از وقفه پس از توافق ژوئن استفاده کرده تا توانمندیهای موشکی و پهپادی خود را بازسازی کند، سپاه پاسداران را تقویت کند، با شبهنظامیان منطقهای هماهنگ شود و برای عملیاتهای تهاجمی آماده شود.ایران از آن زمان فشار بر کشتیرانی در تنگه هرمز و دریای سرخ را تشدید کرده، زیرساختهای انرژی کشورهای خلیج فارس را تهدید کرده و حملات خود علیه اهداف آمریکایی و منطقهای را گسترش داده است.به نظر میرسد هدف این راهبرد آن است که هزینه حمله به ایران را آنقدر بالا ببرد که آمریکا، اسرائیل و کشورهای خلیج فارس از انجام حملات بعدی منصرف شوند.اگرچه ایران همچنان از نظر اقتصادی و نظامی تضعیف شده است، به نظر میرسد رهبران این کشور بیش از پیش درگیری کنونی را نه پایان جنگ، بلکه مقدمهای برای یک رویارویی احتمالی بزرگتر میدانند.@Garajetadayoni | گاراژ
دوستان جدید ترامپ! با قهری که دونالد ترامپ از کرهٔ جنوبی و عشق و محبتی که به کیم جونگ اون رهبر کرهٔ شمالی نشان داده است، ظاهراً همهٔ مفاهیمِ زبانزد رهبران دنیای غرب مثل کمونیسم، اقتصاد بازار، جهان آزاد، پردهٔ آهنین و غیره، نزد او مرزهایش را به کلی از دست داده است!با این حساب اگر ترامپ به زودی جماعت تندرویِ ضدمذاکره در ایران را دوستان صمیمی خود اعلام کند، نباید باعث تعجبمان شود! هر چه نباشد، اینان نیز بیوقفه برای الگوبرداری از نظام کرهٔ شمالی و تحمیل آن به مردم ایران تلاش میکنند.#احمد_زیدآبادی@ahmadzeidabad
🔻امروز دوشنبه، ۲۶ مرداد ۱۴۰۵(۱۷ اوت ۲۰۲۶)، مهلت شصتروزهای به پایان میرسد که قرار بود ایران و ایالات متحده در چارچوب آن، بر سر پایان جنگ، برنامه هستهای ایران و بازگشایی تنگهٔ هرمز به توافقی فراگیرتر برسند؛ اما نهتنها چنین توافقی به دست نیامده، بلکه دو طرف اکنون بیش از پیش خود را برای رویارویی طولانی آماده میکنند.رسانههای آمریکایی در آستانه پایان مهلت شصتروزه توافق، دو رویکرد در ظاهر متناقض از سوی ایران و آمریکا در مرحلهی کنونی جنگ به تصویر کشیدند: در حالی که دولت دونالد ترامپ بیش از گذشته بر فشار اقتصادی و محاصره دریایی برای وادار کردن ایران به عقبنشینی حساب باز کرده، والاستریت ژورنال میگوید بخشهایی از ساختار قدرت در تهران بازههای فروکش حملات آمریکا را نه مقدمهای برای صلح، بلکه فرصتی برای آماده شدن برای یک رویارویی بزرگتر میبینند.همزمان، رسانههای امریکایی در گزارش ها و گفتوگوهای روز یکشنبه خود، این پرسش را مطرح کردند که اگر این جنگ به یک رقابت طولانی بر سر تابآوری تبدیل شده، آمریکا تا چه زمانی قادر به تحمل هزینههای نظامی، اقتصادی و امنیتی آن خواهد بود؟bbc.in/4wZL6wX@BBCPersian
🔻سران پنج کشور ساحلی دریای خزر در اوت ۲۰۱۸ در شهر آکتائو قزاقستان گرد هم آمدند تا پس از بیش از دو دهه مذاکره، کنوانسیون وضعیت حقوقی این پهنه آبی را امضا کنند.تا پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، ایران و شوروی تنها کشورهای ساحلی خزر بودند و روابط آنها بر اساس قراردادهای دوجانبه تنظیم میشد. استقلال جمهوری آذربایجان، قزاقستان و ترکمنستان شمار کشورهای ساحلی را به پنج رساند و نیاز به چارچوب حقوقی تازهای را ایجاد کرد.ایران تنها کشور امضاکنندهای است که هنوز کنوانسیون را تصویب نکرده است و به همین دلیل این سند رسما لازمالاجرا نشده است. دولت مسعود پزشکیان به تازگی لایحه مربوط به کنوانسیون را با قید یک فوریت به مجلس فرستاد؛ اقدامی که بار دیگر نگرانیها درباره آثار این سند بر حقوق و منافع ایران در خزر را زنده کرد.bbc.in/45wWUL7@BBCPersian
تصویب کلیات طرح «مقابله با نفوذ بیگانگان» و اصلاحناپذیری جمهوریاسلامی [256p]به ربات «دانلود ویدیو از اینستاگرام، توییتر و یوتیوب» ملحق شویدID: @Multi_Media_Downloader_botID: @Multi_Media_Downloader_bot