اگه به من بود دوست داشتم وقت‌هایی که تو هستی من نباشم؛ چون آدم اگه جلوت باشه نمی‌تونه درست ببینتت.ن…

اگه به من بود دوست داشتم وقت‌هایی که تو هستی من نباشم؛ چون آدم اگه جلوت باشه نمی‌تونه درست ببینتت.نمی‌تونه وقتی ابروهاتو می‌دی بالا و هوف می‌کشی به حالت صورتت دقت کنه.نمی‌تونه وقتی آرنج‌هاتو می‌ذاری روی زانوت، صورت‌‌رو با انگشت‌هات بغل می‌کنی و زل می‌زنی به زمین روبه‌روت، دقیق بشه تو حالت‌هات.اگه به من بود دوست داشتم یک جفت چشم بشم، گوشه‌ی خونه قایم بشم و فقط نگاهت کنم؛ فقط دقیق بشم توی ریزه‌کاری‌هات؛ فقط محوت شم !