در هر دشتی که لالهزاری بودهستاز سرخی خون شهریاری بودهستهر شاخ بنفشه کز زمین میرویدخالیست که بر…
انتشار: 2026/08/27 14:34 UTCدریافت: 2026/08/27 18:10 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/27 18:10 UTC
در هر دشتی که لالهزاری بودهستاز سرخی خون شهریاری بودهستهر شاخ بنفشه کز زمین میرویدخالیست که بر رخ نگاری بودهستدمی با #خیاماین رباعی از مشهورترین تصویرهای خیام از گذرا بودن زندگی و سرنوشت انسان است. خیام طبیعت را بهگونهای میبیند که گویی هر گل و گیاه، یادگاری از انسانی است که روزگاری زندگی کرده و از دنیا رفته است.معنی بیت اول:در هر دشتی که لالهزاری بودهستاز سرخی خون شهریاری بودهستلاله با رنگ سرخش در فرهنگ شعر فارسی نماد خون و شهادت است. خیام با نگاهی شاعرانه میگوید هر دشتی که امروز پر از لاله است، شاید زمانی محل زندگی، جنگ یا مرگ پادشاهان و انسانهای بزرگ بوده و این سرخی لالهها را به خون آنان تشبیه میکند.معنی بیت دوم:هر شاخ بنفشه کز زمین میرویدخالیست که بر رخ نگاری بودهستخیام بنفشه را به خالی تشبیه میکند که بر چهرهٔ یک زیبارو قرار داشته است؛ یعنی زیباییهایی که امروز در طبیعت میبینیم، گویی نشانه و اثری از چهرههای زیبایی هستند که زمانی بر زمین زندگی میکردند و اکنون اثری از آنان باقی نمانده است.#رودبارقصران میگون۱ امرداد #تابستان۴۰۵ @meyguon



