🌻چند راه ساده و علمی برای اینکه مغز و بدنت حال بهتری داشته باشن:اگه بیحوصلهای، انگیزه نداری و دنبال یه تلنگر برای شروع کردنی، سیستم پاداش مغزت رو دستکم نگیر.ورزش، خواب کافی و منظم، نور طبیعی صبح، گوش دادن به موسیقی موردعلاقه و مخصوصاً انجام دادن و تموم کردن کارهای کوچیک میتونن روی انگیزه و سیستم دوپامین مغز اثر مثبت بذارن. مواد غذایی پروتئینی مثل تخممرغ، ماهی، لبنیات و مغزها هم «تیروزین» دارن؛ آمینواسیدی که بدن برای ساخت دوپامین ازش استفاده میکنه.اگه دلت صمیمیت، آرامش و احساس نزدیکی به آدمها رو میخواد، ارتباط واقعی خیلی بیشتر از چیزی که فکر میکنیم روی مغز اثر داره.بغل کردن و لمس محبتآمیز، وقت گذروندن با آدمهای مورداعتماد، حرف زدن با دوست صمیمی، محبت به شریک عاطفی، قدردانی، کمک کردن به دیگران و حتی نوازش حیوان خونگی میتونن با سیستم اکسیتوسین و احساس امنیت و پیوند اجتماعی ارتباط داشته باشن.اگه ذهنت خستهست یا میخوای تحمل درد و فشار روانی برات راحتتر بشه، حرکت کردن یکی از بهترین گزینههاست.ورزش و فعالیت بدنی، خندیدن، رقصیدن و بعضی تجربههای لذتبخش میتونن سیستم طبیعی تسکین درد بدن، از جمله اندورفینها، رو فعال کنن. مدیتیشن، حمام گرم، موسیقی و رایحهای که دوستش داری هم ممکنه به آرامتر شدن بدن و ذهن کمک کنن؛ حتی اگر اثرشون فقط مربوط به اندورفین نباشه.و اگه مدتیه احساس میکنی بدنت همیشه روی حالت «هشدار» مونده، به جای اینکه فقط دنبال پایین آوردن کورتیزول باشی، به کل سیستم استرست رسیدگی کن.خواب منظم، فعالیت بدنی، چند دقیقه بودن در طبیعت، نوشتن افکار، تنفس آهسته، وقت گذروندن با آدمی که کنارش احساس امنیت داری، رسیدگی به گل و گیاه، آواز خوندن، انجام سرگرمیهای موردعلاقه و یاد گرفتن مهارتهای مدیریت استرس میتونن به بدن کمک کنن از حالت آمادهباش بیرون بیاد.اینو بدون ،مغز یه دستگاه با چهار تا دکمه «دوپامین، اکسیتوسین، اندورفین و کورتیزول» نیست!حال خوب معمولاً نتیجهی ترکیب خواب خوب، حرکت، تغذیه مناسب، ارتباط امن، نور روز، استراحت و داشتن تجربههای لذتبخش و معناداره. Zhuaan@meyguon
"وقتی بخشی از تاریخ #شمشک از میان رفت"این دو ساختمان قدیمی،تنها چند بنای فرسوده نبودند؛آنها بخشی از تاریخ صنعت زغالسنگ شمشک و یادگار حضور و زندگی کارگرانی بودند که سالها در این منطقه کار و زندگی کردند.متأسفانه این ساختمانهای تاریخی تخریب شدند و در محل آنها بناهای جدیدی ساخته شد؛اقدامی که به باور بسیاری،بخشی از هویت و خاطره تاریخی منطقه را برای همیشه از بین برد.در بسیاری از کشورهای دنیا،بناهایی با چنین پیشینهای نهتنها تخریب نمیشوند،بلکه با مرمت و حفاظت،بخشی از آنها به عنوان موزه،مرکز فرهنگی یا یادمان تاریخی حفظ میشود تا نسلهای آینده بدانند پیشینیانشان کجا زندگی و کار.. و چه مسیری را پشت سر گذاشتهاند.حفظ یک ساختمان قدیمی،فقط حفظ دیوار و سقف نیست؛حفظ یک روایت است،حفظ خاطره انسانهایی است که بخشی از زندگی و تاریخ این سرزمین را ساختهاند.کاش در شمشک نیز بخشی از این بناها حفظ میشد تا امروز،در کنار ساختمانهای جدید،نشانی روشن از دوران کارگران زغالسنگ و تاریخ صنعتی منطقه...📷 ساختمانهای تاریخی کارگران زغالسنگ شمشک در دهه۶۰،یادگاری که امروز دیگر وجود ندارد.#میگون_در_گذر_زمان#میگونقدیم@meyguon"وقتی بخشی از تاریخ #شمشک از میان رفت"این دو ساختمان قدیمی،تنها چند بنای فرسوده نبودند؛آنها بخشی از تاریخ صنعت زغالسنگ شمشک و یادگار حضور و زندگی کارگرانی بودند که سالها در این منطقه کار و زندگی کردند.متأسفانه این ساختمانهای تاریخی تخریب شدند و در محل آنها بناهای جدیدی ساخته شد؛اقدامی که به باور بسیاری،بخشی از هویت و خاطره تاریخی منطقه را برای همیشه از بین برد.در بسیاری از کشورهای دنیا،بناهایی با چنین پیشینهای نهتنها تخریب نمیشوند،بلکه با مرمت و حفاظت،بخشی از آنها به عنوان موزه،مرکز فرهنگی یا یادمان تاریخی حفظ میشود تا نسلهای آینده بدانند پیشینیانشان کجا زندگی و کار.. و چه مسیری را پشت سر گذاشتهاند.حفظ یک ساختمان قدیمی،فقط حفظ دیوار و سقف نیست؛حفظ یک روایت است،حفظ خاطره انسانهایی است که بخشی از زندگی و تاریخ این سرزمین را ساختهاند.کاش در شمشک نیز بخشی از این بناها حفظ میشد تا امروز،در کنار ساختمانهای جدید،نشانی روشن از دوران کارگران زغالسنگ و تاریخ صنعتی منطقه...📷 ساختمانهای تاریخی کارگران زغالسنگ شمشک در دهه۶۰،یادگاری که امروز دیگر وجود ندارد.#میگون_در_گذر_زمان#میگونقدیم@meyguon