📌 دورکاری؛ تهدیدی پنهان برای نسل تازهوارد بازار کار؟👈 یک پژوهش جدید در Harvard Business Review…
انتشار: 2026/08/10 17:30 UTCدریافت: 2026/08/11 09:00 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/11 09:00 UTC
📌 دورکاری؛ تهدیدی پنهان برای نسل تازهوارد بازار کار؟👈 یک پژوهش جدید در Harvard Business Review نشان میدهد که گسترش دورکاری، اگرچه برای بسیاری از کارکنان یک مزیت بزرگ است، اما ممکن است فرصتهای یادگیری و رشد را برای افراد در ابتدای مسیر شغلی محدود کند.🔍 مسئله چیست؟🔹 یک نیروی تازهکار فقط برای انجام وظایف استخدام نمیشود؛ او در محیط کار از طریق مشاهده، ارتباط با همکاران، بازخورد گرفتن و یادگیریهای غیررسمی، بهتدریج حرفهای میشود.🔹 بخش مهمی از این یادگیریها معمولاً در محیط حضوری اتفاق میافتد؛ چیزهایی که در جلسه رسمی آموزش داده نمیشوند اما برای ساختن تجربه و قضاوت حرفهای حیاتیاند.💻 اما در محیطهای کاملاً دورکار، این فرصتهای «یادگیری در حین کار» کمتر میشوند.⚠️ از طرف دیگر، وقتی یک شرکت برای یک موقعیت ریموت بین یک فرد تازهکار و یک فرد باتجربه انتخاب میکند، ممکن است گزینه باتجربه جذابتر باشد؛ چون سازمان برای آموزش و رشد فرد تازهکار باید هزینه و زمان بیشتری صرف کند.📉 نتیجه میتواند یک چرخهی نگرانکننده باشد:دورکاری بیشتر 👈 فرصت یادگیری غیررسمی کمتر 👈 تجربهسازی دشوارتر برای جوانترها 👈 ترجیح نیروهای باتجربهتر در استخدام 👈 فرصتهای کمتر برای ورود نسل جدید🧠 نکته مهم: مسئله لزوماً «بد بودن دورکاری» نیست؛ مسئله این است که مدلهای کاری جدید باید برای رشد نیروهای کمتجربه هم طراحی شوند.👥 سازمانها باید عمداً فرصتهایی برای:▫️ منتورینگ▫️ ارتباط با مدیران و همکاران▫️ یادگیری مشاهدهای▫️ دریافت بازخورد▫️ و مشارکت در پروژههای واقعیایجاد کنند؛ حتی اگر بخش عمده کار از راه دور انجام شود.🎯 حرف آخر:🔹 دورکاری ممکن است برای یک نیروی باتجربه آزادی و بهرهوری بیشتری ایجاد کند؛ اما برای کسی که تازه وارد بازار کار شده، «نبودن در اتاق» ممکن است به معنای «نبودن در بسیاری از فرصتهای یادگیری» باشد.📝 منبع: Harvard Business Review🖇 لینک پیوستن به گروه واتساپ اتاق بازرگانی خراسان رضوی: https://chat.whatsapp.com/LUfSXue1Ma2B2OauiNTQpU?s=sh&p=a&ilr=4


