معرفی چند واژه گویش استرابادی (بر گرفته از کتاب «اوُسانِه زندگی» اثر اسدالله معطوفی).۱- چِلیکا = سر…
انتشار: 2026/07/30 10:56 UTCدریافت: 2026/08/01 15:22 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 15:22 UTC
معرفی چند واژه گویش استرابادی (بر گرفته از کتاب «اوُسانِه زندگی» اثر اسدالله معطوفی).۱- چِلیکا = سرشاخه درختان یا هیزم های بسیار ریز که برای سوخت تنور نان پزی بکار می رفتند. چوچین ، چِلِچو ، تَندور توُ هم گفته می شد.۲- چُس مثقال = مقدار خیلی کم.۳- چَپِرو = پشت رو شده ، دَمبِرو ، چَپِه ، یَکوَر ، لی رفته هم گفته می شد.۴- چو خور = موریانه.۵- چِلیک مار = زن زائو .به مامای محلی هم قابِلِه ، دائیک مار ، دایی مار گفته می شد.۶- چال کِلِه = چاله اجاق که گاه کف زمین در گوشه ای از حیاط یا مُدبَخ (آشپزخانه) برای قرار دادن هیزم حفر می گردید. در چنین صورتی دیگر از «سِلینگِه» (سه پایه فلزی) استفاده نمی کردند.۷- چارُق = کفشی از پوست گاو (بعدها از جنس لاستیک) که بندهای ضربدری به روی ان می خورد و با «پاتوئه» پوشیده می شد.پاتوئه پارچه ای به عرض ۲۰ سانت و طول ۱/۵ تا ۲ متر بود که با پیچیدن ان به دور ساق پا ، ان را تا زیر زانو می پوشاندند.۸- چارُق پاتوُ کردن = یعنی اماده برای رفتن به جایی شدن. «کوُش و کَلوُش کردن» هم گفته می شد.@matoofiasadollah
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 2 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — استراباد-گرگان-معطوفی
چشم انداز قله گوکشان در یک روز برفی زمستانه از داخل روستای تاریخی و زیبای شاهکوه.@matoofiasadollah
شاهکوه.دو نگاره از بخش درونی دو یخچال طبیعی که در دل «قله گوکشان» وجود دارند. همانگونه که مشاهده می شود در اوج گرمای تیرماه سال ۱۳۸۴ در درون این دو یخچال یخ طبیعی وجود دارند.در گذشته و در فصل تابستان یخ کشهای حرفه ای به هنگام سحر به سوی این دو یخدان حرکت کرده و پس از شکستن یخها، قطعات بزرگ را در کیسه های کتانی که درونشان مملو از کاه بود قرار داده و دور انها نمک ریخته و با سرعت به سوی شاهکوه و منطقه چهارباغ می امدند. امها یخها را با همان کیسه درون بناهایی به نام یخدان قرار می دادند تا فردا صبح بسیار زود به سوی قزلق ، صحرای خیرات و «استراباد زمین» حرکت کنند.این یخها را فقط کارگزاران حکومتی ایالت استراباد و طبقات اشراف ونیمه اشراف بخاطر استطاعت مالی می توانستند مصرف کنند.در ضمن در ان دوران روستایی به نام چهار باغ وجود نداشت ، بلکه اراضی کشاورزی بود و در ضمن اسب هم در ان محدوده پرورش می دادند.چهارباغ حدود ۸۰ سال پیش شکل گرفت@matoofiasadollah
شاهکوه.نگاره دیگری از بخشی از محدوده قله گوکشان ۳۸۰۰ متری که سطحی صاف دارد.این مقدار برف متعلق به اواخر پاییز و قبل از فرا رسیدن زمستان است. در گذشته گاهی برف در زمستان در منطقه به ارتفاع ۱متر هم می رسید.در مورخه ۱۳۴۶/۸/۳ خورشیدی روزنامه های سراسری ایران گزارش داده بودند : «پریروز طوفان و کولاک برف در منطقه شاهکوه ۳ نفر را کشت. انها برای یافتن گوسفندان پراکنده شده خود به بیرون از روستا رفته بودند. هلی کوپتر ارتش ، پزشک ژاندارمری و رییس ژاندارمری شاهکوه در منطقه مستقر سده اند.@matoofiasadollah
شاهکوه.چشم انداز دیگری از منطقه قله گوکشان.در دامنه شمالی این ارتفاعات سر به فلک کشیده و رو به روستای شاهکوه دو «یخدان» (یخچال طبیعی) به نامهای «چهاردیج» و « گَت یخدان» قرار دارند. موزر انگلیسی (۱۵۰ سال پیش) در عصر ناصرالدین شاه قاجار نوشته بود :«در قله های شاهکوه منطقه ای کوچک هست که همیشه برف و یخ دارد».قورخانچی هم در سال ۱۳۲۰ ه ق (۱۲۸ سال پیش) نوشته بود : «یخ را از شاهکوه و بلندیهای زیارت که ییلاق استراباد هستند به شهر استراباد می اورند».@matoofiasadollah
شاهکوه.نگاره چشم انداز بخشی از محدوده «قله گوُکُشان» در فصل تابستان. مسیری مطلوب برای کوهنوردی مخصوصا در دو فصل پاییز و بهار.از فراز هر یک از این ارتفاعات چشم اندازهای زیبا و چشم نوازی به دو سوی شمال و جنوب دارند.@matoofiasadollah
شاهکوه.چشم انداز زیر کوه و اطراف شاهکوه از فراز گوشه ای از «قله گوکشان».ادامه رشته قلل و اراضی باغی و کشاورزی.روزگاری این مناطق مملو از نهرها و چشمه ها بود و رمه ها و گله های گوسفندان دامپروران در سراسر این ناحیه یله بودند.بعلاوه ارد سفید ، گوشت و یخ شاهکوه بخاطر داشتن مشتری های متمول در استراباد، در دو بازار «نعلبندان» و «بازار کهنه» استراباد توسط چند «دوکّان» در معرض فروش قرار می گرفتند.@matoofiasadollah
