رهبری شهید به من گفتند «موضوع خشونت داخل خانواده و جامعه علیه زنان زیبنده جامعه ما نیست» ✅ لایحه من…
انتشار: 2026/07/20 15:59 UTC
رهبری شهید به من گفتند «موضوع خشونت داخل خانواده و جامعه علیه زنان زیبنده جامعه ما نیست» ✅ لایحه منع خشونت علیه زنان تحت تأثیر فشارهای سیاسی متوقف ماند ✅ رهبری حامی جریانات سیاسی اصیلی بودند که برای اعتلا و سربلندی ایران تلاش میکردند ✅ ایشان روی جلوگیری…مصاحبه تلخ خانم دکتر ابتکار درباره خشونت علیه زنان✍🏼الهام یزدانپناه / روزنامهنگار و فعال حقوق زنانخانم دکتر معصومه ابتکار بهتازگی مصاحبهای مفصل با پایگاه اطلاعرسانی جماران داشتند که بخشی از آن به خشونت علیه زنان و سرنوشت لایحه حمایت از زنان در برابر خشونت اختصاص دارد. او در این مصاحبه میگوید این لایحه از همان دولت دوازدهم، با پیگیری مستقیم رهبری، آغاز شد؛ رهبری در نخستین دیدار با او گفته بودند موضوع خشونت در خانواده و جامعه زیبنده کشور نیست و باید برایش کار قانونی انجام شود. لایحه پس از هماهنگی با قوه قضاییه تدوین شد، اما در دفتر رئیس وقت قوه قضاییه معطل ماند؛ تا آنکه با روی کار آمدن رئیسی، ظرف سه ماه امضا شد و با امضای رئیسجمهور وقت هم به مجلس رفت. اما در مجلس، ابتدا با موانع سیاسی و بعد با موانع فرهنگی روبهرو شد؛ عدهای معتقد بودند این لایحه برخلاف شئونات خانواده است. آنقدر در آن دستکاری شد که روح خودش را از دست داد، و در نهایت دولت چهاردهم درخواست استرداد آن را داد.راستش را بخواهید، خواندن این مصاحبه بیشتر از هر چیز مرا به تعجب و درماندگی رساند! نه از شنیدن جزئیات تازه، که از دیدن دوباره همان ساختاری که سالهاست با آن دستوپنجه نرم میکنیم؛ ساختاری که در آن حتی توافق نظری از رهبری تا رئیسجمهور و رئیس قوه قضاییه کافی نیست تا یک قانون ساده به سرانجام برسد. دارم چهل سالگی را پشت سر می گذارم؛ از همان روزهایی که تازه وارد این حرفه شدم، تقریبا تمام عمر حرفهایام صرف پیگیری همین یک سوال شده؛ تکلیف این لایحه چه میشود؟ می ترسم پنجاه سالگی هم برسد و من همچنان در جستجوی پاسخ باشم.به هرحال آنچه مصاحبه خانم دکتر ابتکار نشان میدهد، تنها نشانههایی از یک ساختار است؛ نشانههایی که هرکدام بهتنهایی گنگاند اما کنار هم، تصویری آشنا میسازند. لایحهای که در دفتر یک مسئول معطل میماند بیآنکه دلیلش روشن شود؛ فشارهای سیاسی که هیچگاه به یک نام یا یک نهاد مشخص نسبت داده نمیشوند؛ موانع فرهنگی که ناگهان از دل مجلس سر برمیآورند؛ و در نهایت، لایحهای که آنقدر دستکاری میشود که خودِ کسانی که برایش تلاش کرده بودند، ترجیح میدهند پسش بگیرند تا بگذارند به این شکل مسخشده تصویب شود.اینها نشانهاند، نه توضیح. به نظرم اصلا و ابدا مسئله فقط یک نماینده مخالف یا یک قاضی محافظهکار نیست؛ مسئله ساختاری چندلایه و کمشفاف است که در آن، هر تصمیم باید از دالانهای نامرئی متعددی عبور کند، هر دالان کسانی دارد که خودشان را نگهبان یک نظم دیگر میدانند، مسئولیت هیچکجا روی یک میز مشخص نمیافتد، و در این میان، زنانی که هر روز قربانی همین نبود قانون میشوند، منتظر میمانند؛ منتظر لایحهای که همه با آن موافقاند، اما هیچکس نمیتواند بگوید دقیقا چه کسی مانع تصویبش شده است.@massoumehebtekar

