📌«عاقبتاندیشی» یا «تسلیماندیشی»؟/که با کینهور، مهربانی خطاست 🔹️احمد زیدآبادی در یادداشت اخیر خود…
انتشار: 2026/08/09 19:13 UTCدریافت: 2026/08/10 13:25 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/10 13:25 UTC
📌«عاقبتاندیشی» یا «تسلیماندیشی»؟/که با کینهور، مهربانی خطاست 🔹️احمد زیدآبادی در یادداشت اخیر خود، با استناد به بیت معروف سعدی که «عاقل آن است که اندیشه کند پایان را»، بار دیگر تلاش کرده تا سیاست حاکمیت ایران در قبال تنگه هرمز را زیر سؤال ببرد. او با طرح…📌روایت زیدآبادی؛ تحلیل یا تسلیم؟🔹️زیدآبادی در یادداشت خود، دو روایت را در برابر هم قرار میدهد: از یک سو، روایت ایران که میگوید «دوران تردد آزاد و بیقید و شرط کشتیها از تنگه به سر آمده است» و از سوی دیگر، روایت آمریکا که مدعی است با انتقال نفت از طریق خطوط لوله، «تنگه به صورت آبراههای حاشیهای و بیاهمیت در خواهد آمد».🔹️او با پذیرش این روایت آمریکایی، نتیجهگیری میکند که ما باید «پایان کار» را در نظر بگیریم و از اهرم تنگه هرمز، کمتر و با احتیاط بیشتر استفاده کنیم.📌اما واقعیت میدانی چه میگوید؟۱. آمریکا در تنگه هرمز شکست خورده، نه ایران🔹️واقعیت این است که پس از ماهها درگیری، آمریکا نه تنها نتوانسته است تنگه هرمز را به وضعیت سابق بازگرداند، بلکه اکنون ایران با قدرت تمام بر این آبراه راهبردی مسلط است. بر اساس آخرین گزارشها، ایران و عمان درحال مذاکره برای تعیین «مسیر موقت» تردد در تنگه هرمز هستند؛ توافقی که عملاً به معنای به رسمیت شناختن حاکمیت ایران بر تنگه هرمز است. آیا این نشانهی «کاهش اثر» ابزار است یا تثبیت قدرت؟۲. خطوط لوله؛ رویایی دستنیافتنی و آسیبپذیر🔹️ادعای آمریکا دربارهی جایگزینی تنگه هرمز با خطوط لوله، بیش از یک عملیات روانی برای تضعیف روحیهی ایران نیست. خطوط لولهی موجود در منطقه، ظرفیت جابهجایی کل نفت عبوری از تنگه هرمز را ندارند و احداث خطوط جدید، سالها زمان و میلیاردها دلار هزینه نیاز دارد.🔹️علاوه بر این، خطوط لوله نیز هرگز مصون از نابودی نبوده و نیستند. تجربهی جنگ اخیر بهخوبی نشان داد که تأسیسات انرژی و خطوط لوله، در صورت تشدید تنش، به راحتی میتوانند هدف قرار بگیرند. «جایگزینی» تنگه هرمز با خطوط لوله، نه یک راهحل قطعی، که صرفاً تغییر هدف است. مضاف براینکه تسلیحات را از درون لوله نمیتوان به پایگاهها و کشورکهای منطقه انتقال داد.۳. اصرار آمریکا؛ نشانه اهمیت حیاتی تنگه🔹️اگر تنگه هرمز واقعا به یک «آبراههی حاشیهای» تبدیل میشد، چرا آمریکا این همه هزینه و فشار برای بازگشایی آن متحمل میشود؟ چرا ترامپ تهدید به حمله میکند؟ چرا مقامات ارشد ایران همچنان بر بسته ماندن تنگه تا «اصلاح رفتار آمریکا» تأکید دارند؟📌«عاقبتاندیشی» به سبک سعدی، نه «تسلیماندیشی» به سبک زیدآبادی🔹️بله، سعدی به درستی فرموده است که «عاقل آن است که اندیشه کند پایان را». و از قضا ایران به پایان ماجرا میاندیشد. پایانی عزتمند و مقتدرانه حتی برای دنیا. اما عاقبتاندیشی واقعی، نه در کنار گذاشتن اهرمهای قدرت، که در حکمتورزی در استفاده از آنها خلاصه میشود.🔹️سعدی در باب اول بوستان (در عدل و تدبیر و رای)، دقیقا به همین نکته اشاره کرده است:🔹️همی تا برآید به تدبیر کار،🔹️مدارایِ دشمن بِه از کارزار🔹️چو نتوان عدو را به قوت شکست،🔹️به نعمت بباید درِ فتنه بست🔹️سعدی در این ابیات، نه به معنای تسلیم، که به معنای تدبیر هوشمندانه سخن میگوید. او میگوید تا وقتی که کار از کار نگذشته، مدارا بهتر از جنگ است. اما این پایان ماجرا نیست؛ سعدی در ادامه، حد و مرز این مدارا را بهخوبی ترسیم میکند:🔹️اگر صلح خواهد عدو، سر مپیچ🔹️وگر جنگ جوید، عنان بر مپیچ🔹️یعنی اگر دشمن خواهان صلحِ واقعی است، از آن رویگردان نباش؛ اما اگر بهدنبال جنگ است، لحظهای درنگ مکن.🔹️و در نهایت، هشدار صریح سعدی را دربارهی کسانی که با دشمن کینهتوز، مدارا میکنند، فراموش نکنیم:🔹️ور او پای جنگ آورد در رکاب،🔹️نخواهد به حشر از تو داور حساب🔹️تو هم جنگ را باش چون کینه خواست،🔹️که با کینهور مهربانی خطاست🔹️سعدی، برخلاف تفسیر سطحی زیدآبادی، نه به تسلیم در برابر دشمن، که به تشخیص بهموقع صلح یا جنگ دعوت میکند. او میگوید اگر دشمن بهدنبال صلح واقعی است، از آن استقبال کن؛ اما اگر بهدنبال جنگ و کینهتوزی است، مهربانی با او خطاست و باید با قدرت در برابر او ایستاد.🔹️عاقبتاندیشی واقعی، آن است که ایران با استفادهٔ هوشمندانه از اهرم تنگه هرمز، نظم نوین منطقهای را تثبیت کند؛ نظمی که در آن، تصمیمگیری درباره سرنوشت انرژی جهان، در تهران رقم میخورد، نه واشنگتن.🔹️عاقبتاندیشی واقعی، آن است که بدانیم در جنگ ارادهها، عقبنشینی، به قیمت شکست استراتژیک تمام خواهد شد.✍علی نوین👈#یادداشت👈#یالثارات_الحسین👈#خونخواه_رهبر👈#مرگ_بر_آمریکا_اسرائیل💠@masaf_najva