چرا قبل از گرفتار شدن، مهم‌ه؟فرض کن کسی هر روز دروغِ کوچیکی میگه، هر بار عصبانی می‌شه تحقیر می‌کنه،…

چرا قبل از گرفتار شدن، مهم‌ه؟فرض کن کسی هر روز دروغِ کوچیکی میگه، هر بار عصبانی می‌شه تحقیر می‌کنه، هر وقت چیزی مطابق میلش نیست قهر می‌کنه، دائم دنبال تأیید دیگران‌ه، به مال و موقعیت و رابطه وابسته‌ست و برای خواسته‌های نفسش مدام استثناء درست می‌کنه.اگه این‌ها رو سال‌ها تکرار کنه، کم‌کم دیگه فقط «کار بد» انجام نمیده؛ این رفتارها بخشی از شخصیتش می‌شن ..اینجاست که سخنِ آقا امیرالمومنین امام علی علیه‌السلام خیلی تکان‌دهنده‌ست:«قَيِّدوا أَنْفُسَكُم بِالمُحاسَبَةِ، وامْلِكُوها بِالمُخالَفَةِ»خودتان را با محاسبه مهار کنید و با مخالفت با نفس، بر آن مسلط شوید.یعنی تهذیبِ نفس یک پروژه‌ی ناگهانی نیست؛تمرینِ روزانه‌ی «نه گفتن» به نفس‌ه.امروز یک بار خشمم رو کنترل می‌کنم.امروز جواب تند نمیدم.امروز غیبت نمی‌کنم.امروز برای دیده‌شدن کاری نمی‌کنم.امروز وقتی حق با من نیست، اعتراف می‌کنم.امروز چیزی رو که دلم می‌خواد، فقط چون دلم می‌خواد انجام نمیدم.این‌ها خیلی کوچیک به نظر می‌رسن؛ اما آدمِ کربلا از همین انتخاب‌های کوچیک ساخته می‌شه ..