کربلا فقط یک «حادثه» نبود؛ حاصلِ یک مسیر بوداگر درباره یارانِ آقا امام حسین علیه‌السلام حرف بزنیم،…

کربلا فقط یک «حادثه» نبود؛ حاصلِ یک مسیر بوداگر درباره یارانِ آقا امام حسین علیه‌السلام حرف بزنیم، نباید همه رو یکسان و با یک پیشینه تاریخی تصور کنیم. بعضی از اون‌ها چهره‌های شناخته‌شده بودن و سابقه روشن و برجسته‌ای داشتن، بعضی هم در منابع تاریخی کمتر شناخته شده‌ هستن‌.اما نکته‌ی عمیق‌تر اینجاست:کربلا برای آدم‌ها ناگهان شخصیت نمی‌سازه؛ شخصیتِ آدم‌ها رو آشکار می‌کنه.در عاشورا، یک انتخاب عظیم در چند ساعت اتفاق افتاد اما اون انتخاب، احتمالاً محصول ده‌ها انتخاب کوچیک‌تر بود.آدمی که سال‌ها با ترسش، حبّ دنیا، خشم، شهوت، حسادت، راحت‌طلبی و «خودش» مبارزه نکرده، بعیده در یک لحظه‌ی بحرانیِ ناگهان بتونه از همه‌چیز بگذره ..قرآن دقیقاً مسئله رو از همین‌جا شروع می‌کنه:«قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا، وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا»«رستگار شد آن‌که نفس را پاکیزه کرد و زیان کرد آن‌که آن را آلوده ساخت.» (سوره‌ی عزیزِ شمس، آیات ۹ـ۱۰) یعنی مسئله‌ی اصلی، تزکیه نفس‌ه؛ نه صرفاً اینکه انسان در روزهای بزرگ، تصمیم‌های بزرگ بگیره ..