یک روز بالشتَمو برمیدارم جایِ خوابمو جمع میکنممیندازم روی کولَم و خودمو میبَرَم یک جای دور و از روز…

سلام رفقای جان🩵این پیام برای دوستان اهل کتاب و مطالعه است🤓📚تعداد محدودی از کتاب «آن یکی چشم چپ‌تر و عجیب‌ترم» به قلم نازیلا زارع باقی ماندهداستان تم روانشناختی و اجتماعی دارددرگیری انسان‌های مدرن با روان آشفتهاگر مایل به خرید کتاب هستیدبه آیدی زیر پیام بدهید تا راهنمایی کنم☺️🙏🏼@nazila019zare

بزرگ شدیم ،قد کشیدیم، دوستای جدید پیدا کردیم.جاهای جدید رفتیم.کارای جدید یاد گرفتیم.بلندتر خندیدیم، یواشکی‌تر گریه کردیم.صدها بار شکستیم، بدون اینکه کسی بفهمه رو زانوهایی که هنوز میلرزیدن بلند شدیم.خودمونو پنهون کردیم. بیشتر سکوت کردیم.کمتر نگاه کردیم.بله... ما بزرگ شدیم. رفتیم میون آدم بزرگایی که تموم بچگیامون آرزو داشتیم یه شب وقتی که خوابن کفشاشونو بپوشیم و توی حیاط خونه راه بریم و یک لحظه جاشون زندگی کنیم.اما یادمون نرفت!هیچوقت یادمون نرفت که پای این بزرگ شدن آرزو و رویاهایی رو فدا کردیم که یک روز در آغوش بزرگتر‌ها به امیدِ فردا سودای داشتنشون رو داشتیم.#فرگل_مشتاقی

آرام در گوش خودم زمزمه می‌کنم:«عزیزِ صبورم! چقدر خوب است حضورت در پهنای این جهان!چقدر خوب است که گام‌های سرسخت تواز میانِ لاشه‌ی سختی‌ها گذشت و به دشتِ آرامش رسید!»خودم را در آغوش می‌گیرم و می‌گویم:«تو همان آدمِ قوی‌ و محکمی هستی کهدر حافظه‌ی سبز زندگی ثبت شدیو ثابت کردی که وقتی دست‌های خداروی شانه‌های تو باشد،و اعتماد به نفس در روحت ریشه دوانده باشد،مسیرِ زندگی برایت پر از سبزینه‌های موفقیت و شادی می‌شود!»خودمِ عزیز و صبورم را سخت به سینه می‌فشارم و به او می‌گویم که چقدر دوستش دارم!#نازیلا_زارع