| لذتِ کتاب ...

شایدلازم نیستبرایهرچیزیبجنگی؛ببازبیا بیرونو خودتونجات بده.

ما پایان قشنگی نداشتیم،ولی داستان قشنگی داشتیم و همین برای فراموش نکردن کافیست.#سهم_من_از_زندگی

ای خوشا دلهای دور از دسترس..!#قیصر_امین_پور

همیشه تو ؛در جایی از من خواهی بود شاید در یادمشاید در قلبم و شاید در هر قدمی که بردارم …#فروغ_فرخزاد

جان به کفخنده به لبشعله به دلشور به سر جان فدا در رهِ جانانه‌ی عشقیم هنوز !#مولانا

مشکلِ این جهان این استکه ابلهان پر از اطمینان­‌اند و عاقلان پر از تردید.#برتراند_راسل

بگذار در آغوشت بگیرم …شاید زخم‌هایمان التیام یافت !مگر ندیده ای نوری کم جان،تاریکی شب را به دست نیستی میسپارد ؟

هرگز این سال‌ها را از یاد نخواهیم برد؛ این سال‌ها که زیستن و جوانی، غریبه‌ترین کلمه‌ها برای ما هستند.

بزرگترین خیانتی که می‌توانی در حق کسی کنی، این است که او را در یک امیدِ نشدنی و محال حبس‌اش کنی و بگذاری انتظار بکشد .

باشد که صبر خجل شود از صبر ما

سکوت، آخرین حرفِ آدم‌های خسته است؛وقتی دیگر هیچ‌کس شنونده نیست.

هیچ‌کس مثل یک زن نمی‌تواند در سکوت، هزار درد را تحمل کند و هم‌چنان مهربان بماند.#داستایفسکی

در سرزمین منآواز ها به کجا کوچ می‌کنند؟رقص ها کجا پنهان می‌شوند؟شعر ها کجا می‌میرند؟#گروس_عبدالملکیان

لبخندم را میبینی و میخندی، اما از دلم چه خبر داری…؟ای کوه تو فریاد من امروز شنیدیدردیست در این سینه که همزاد جهان است# هوشنگ ابتهاج(شما فرستادید)

لبخندم را میبینی و میخندی، اما از دلم چه خبر داری…؟

گفت: «مرا یادت هست؟» ‏دویدم و در راه فکر کردم که من چه یادی دارم ‏چرا یادم به وسعت همه تاریخ است؟ ‏و چرا آدم ها در یاد من زندگی میکنند ‏و من در یاد هیچکس نیستم؟ ‏⁧ #عباس_معروفیدارم رفته رفته تبدیل به آدمی می‌شوم که به فکر کردن فکر می‌کند. حالا فکر کردن برای من عادت شده. هدف شده. همه‌اش دلم می‌خواهد بنشینم و فکر کنم. مهم نیست که دست‌هام به چه کاری مشغولند.»#سمفونی مردگان

گفت: «مرا یادت هست؟»‏دویدم و در راه فکر کردم که من چه یادی دارم‏چرا یادم به وسعت همه تاریخ است؟‏و چرا آدم ها در یاد من زندگی میکنند‏و من در یاد هیچکس نیستم؟‏⁧#عباس_معروفی

و آن‌ها که قول همیشه ماندن رامی‌دهند، زودتر از همه می‌روند.

من در سرزمینی که تو را در آن نبینم غریبم.#نزارقبانی

خدا حافظ به تویی که زندگی ات تباه شد بی آنکه مقصر باشی …

شب رفت و حدیثِ ما به پایان نرسید.#مولانا

اندوه هر کجا هم که برود، شب می‌آید دوباره تو را پیدا می‌کند و در آغوشت می‌گیرد.

بوسه‌های ما نه گزاف بود نه دروغ؛ پناه بود! #احمدرضا_احمدیای وای من......و آغوشتاندک جائی برای زیستناندک جائی برای مردنو گریز از شهرکه به هزار انگشتبه وقاحتپاکی آسمان را متهم می کند...(شما نوشتید)

بوسه‌های ما نه گزاف بودنه دروغ؛پناه بود!#احمدرضا_احمدی

ایستاده‌ام و کسی هم نمی‌داند این بنای به ظاهر محکم، چقدر در آستانه فرو ریختن است.

ناگهان امید از چشمانمان پر کشید و در کوچه‌ پس کوچه‌های شهر گم شد.

آیا روزی خواهد آمد که سرزمین من، غرق شادی و آبادی بشود و رخت اندوه از تنش جدا شود؟

با این همه خونی که از آیینه‌ات جاریرودی که از زخمِ عمیقِ سینه‌ات جاریمی‌شوید از دل‌های ما زنگارِ غم‌ها راهمراهِ تو با خود به دریا می‌برد ما را.جنوب جانِ ما؛💔

و من مدت‌هاست برای چیزی جز تو و وطن اشک نریخته‌ام.

زین خاک بگردان ره طوفان بلا را.#ادیب_الممالک