شرکت بزرگی، کارمندان خود را به همراه همسرانشان ، به تور بازدید از دریاچه ای می برد که پر از تمساح ا…

حتی شب‌ها هم نور کمی برای دیدن هست. ما هیچ‌وقت بی‌نور نمی‌مانیم. هیچ مصیبتی آن‌قدرها حقیقی نیست.‌ جنگجوی عشق گلنن دویل ملتن@kootah_beshnavim

دستِ مرا بگیر و به پا خیز...دیوانه‌وار ، تا که برقصیم...با این درختِ شادِ اقاقیدر روشنای زمزمِ گلهاش،رقصی چنان میانه‌ی میدان... رها ز نقص...تا چشمِ آسمان و زمین و زمانیان،نتواند در این میانه باز شناسدرقصنده را ز رقص... محمدرضا شفیعی کدکنی@kootah_beshnavim

اجازه نده که وحشت از کاغذِ سفید دست و پایت را ببندد و راه اندیشه‌ات را مسدود کند. اینکه منبعِ الهامت خشکیده است، از بهانه‌های بسیار ساده و پیش پا افتاده است. باید که تن به کارِ نوشتن بدهی.باید پشتِ میزِ کارت بنشینی و با سپیدی کاغذ مبارزه کنی. میزِ کارت را رها نکن. اتاق را ترک نکن. کاری به کارِ پرداختِ قبض‌هایت نداشته باش. لازم نکرده بروی ظرف‌ها را بشویی. نرو صفحاتِ ورزشی را بررسی کن. ننشین پیام‌هایت را باز کن. خودت را مشغول و سرگرم نکن، مگر زمانی که حسابی جنگیده‌ و از پا افتاده باشی.باید برایش وقت بگذاری. اگر حضور نداشته باشی، واژه‌ها پدیدار نخواهند شد. به همین سادگی.کالوم مک‌کن

روزگار پدرم برای شروع کار سرمایه نداشت مادرم سلامتی‌اش را کم داشت برادرم مدرکش را کم داشتمریم خانم و همسرش فرزندشان را کم داشتندحسین‌آقا ودیعه اجاره‌خانه را کم داردهمسايه‌ام لقمه‌ای‌نان کم دارد رفیقم کار را کم دارد هم‌کلاسی‌ام زندگی را کم داشتعمویم جان را کم داشتهمسایه تهِ کوچه داروهای دختر بیمارش را کم‌‌داشت دختر خاله‌ام جهازش را کم داشتصاحبخانه‌ی ما  ماشین شاسی‌بلند را کم دارد پدر دوستم سومین کارخانه‌اش را کم داردسبزی‌فروش محله‌مان دوچرخه‌اش را کم دارد هرکس چیزی کم داشت تا......زندگی‌اش زندگی بشود.✅لیلا طوفانی #داستانک@kootah_beshnavim

افسانه های تولستوی : خارپشت و سنجاب گوینده : لیلا طوفانی کوتاه بشنویم @kootah_beshnavim