یادداشت روز"بین من و دنیا شیشه‌ای است و نوشتن راهی است برای گذر از این شیشه بی آنکه بشکند." کریستین…

یادداشت روز"بین من و دنیا شیشه‌ای است و نوشتن راهی است برای گذر از این شیشه بی آنکه بشکند." کریستین بوبن کتاب فراتر از بودن نوشته بسیار عجیبی است و من موقع خواندنِ آن بی‌نهایت حالم دگرگون می‌شود.همیشه منتظرم قلمم شکوفا شود تا هر آنچه که در وجودم هست به کاغذ منتقل کنم.منظورم کاغذ سیاه کردن نیست نوشتنی که تولیدِ محتوا باشد.گاهی با خودم آرزو می‌کنم کاش نویسندگی مثل دیدن و شنیدن در وجودِ انسان جریان داشت و راحت می‌توانستیم درونیاتِ خودمان را بر کاغذ منتقل کنیم.کلمات افکار و دنیای ما را نشان می‌دهند. و هرکسی فراخورِ میزانِ حال و دل خودش از آنها باری بر می‌گیرد.لغت‌نامه‌ها شکوه و وسعتِ کلمات و واژه ها را به ما نشان می‌دهند.کلمات دوست داشتنی‌ترین‌هایی که عشق و مهربانی و زیبایی و آرامش و همه چیزهای دنیا را به راحتی به انسانها منتقل می‌کنند همه و همه در اختیار بشر هستند. راستی اولین بار چه کسی واژه‌ای را خلق کرد و آفرید تا کم‌کم کلمات کامل شدند و هر روز پر‌بارتر و پر‌محتواتر در نوشته‌های ما حضور پیدا کردند و بر قدرت تکلم ما افزودند.‌ با کلمات از نقاط ضعفمان حرف می‌زنیم. گاه بارِ غمهایمان را بر دوش کلمات می‌گذاریم و گاه سقفِ آرزوهامان را با آنها تعریف می‌کنیم.با نوشتن گاهی چیزهایی را کشف می‌کنیم که حتا خودمان هم از آنها بی‌خبریم. گاهی دلم معجزه می‌خواهد معجزه‌ای برای نوشتن مثل داشتن کلیدی برای باز‌کردن قفلِ زبان و گفتن و نوشتن از آنچه که می‌خواهی بنویسی.زمانی هم بار سنگین کلمات را همچون بارانی از وجودمان خالی می‌کنیم و بعد دست خالی با سکوت و آرامش به راهمان ادامه می‌دهیم.گاه با واژه ها دریایی از سوالها به ذهنمان راه پیدا می‌کند. این‌ها همه از معجزه‌ی نوشتن و قلم است.لیلا طوفانی #یادداشت@kootah_beshnavim