در کلاه استودیو بخوانید:هپروت: جغرافیای بیجایی📖در زبان فارسی، «در عالم هپروت بودن» و «در عالم هپروت سیر کردن» معمولاً گزارههایی کنایهآمیز، اگر نه تحقیرآمیز، هستند. این تعبیرها برای توصیف کسی به کار میروند که از واقعیت روزمره فاصله گرفته، حضور ذهن ندارد یا دیگر با منطق مشترک اطرافیان هماهنگ نیست. اما اهمیت این کاربرد عامیانه دقیقاً در همین داوری پنهان است. جامعه تنها با قانون، نهاد و مرزهای رسمی افراد را در جای خود قرار نمیدهد؛ زبان روزمره نیز یکی از ابزارهای نامرئی این جایگذاری است. وقتی موطن کسی «هپروت» خوانده میشود، او فقط به خیالپردازی یا حواسپرتی متهم نشده، بلکه به قلمرویی بیرون از نظم پذیرفتهشدهی واقعیت مشترک حواله داده شده است. از این نظر، هپروت نام مردمیِ یک جغرافیای روانی است؛ زیستگاهی جداافتاده که فرد در آن، یا به آن، از جهان مشترک رانده میشود:هپروتی!https://www.kolahstudio.com/underground/?p=4737📚@kolahstudio