To Mother,As I write this, I find myself thinking of when I was young. I can still clearly see you…

To Mother,As I write this, I find myself thinking of when I was young. I can still clearly see you standing by the gate waiting whenever I came home late. I remember you telling me to come inside because it was cold, and asking whether I had eaten while taking my hand first. Back then, I didn't know how much worry I caused you. Only now am I beginning to understand. Mother, please don't worry too much. A day when you can wake up in the morning without wondering what might happen today. A day when you can speak our language without looking over your shoulder, and go to the market without worrying about your child. I wanted to show you that kind of day. That is why I am leaving. Rather than saying grand words like "for the country," I simply wanted to protect you. So even if I don't return, please don't spend the rest of your days grieving because of me. Eat your meals every morning. And when it is cold, dress warmly. Knowing that you can live peacefully would be enough to make me happy. And someday, when a day comes when you can smile without any worries, please think of me just once. That will be enough. It weighs heavily on my heart that I am leaving without ever repaying all the love you gave me. Please stay healthy. I have never once regretted being born as your son.I love you, Mother.برای مادروقتی دارم اینو می‌نویسم، یاد بچگی‌هام افتادم. هنوزم تصویرت جلوی چشمامه که هر وقت دیر به خونه می‌رسیدم، جلوی در منتظرم می‌ایستادی. یادم میاد می‌گفتی «سرده، زود بیا تو» و قبل از هر چیزی دستمو می‌گرفتی و می‌پرسیدی: «غذا خوردی؟» اون موقع نمی‌فهمیدم چقدر نگرانت می‌کنم. ولی حالا تازه دارم یه کم می‌فهمم. مادر، خواهش می‌کنم خیلی نگران نباش. دلم می‌خواست روزی رو بهت نشون بدم که صبح چشماتو باز کنی و دیگه نگران نباشی امروز قراره چه اتفاقی بیفته. روزی که بتونی بدون ترس و نگرانی به زبون خودمون حرف بزنی و بدون اینکه نگران پسرت باشی، با خیال راحت بری خرید. برای همین دارم می‌رم. نه به خاطر حرف‌های بزرگی مثل «برای کشور».فقط می‌خواستم از تو محافظت کنم. پس اگه برنگشتم، باقی عمرت رو به خاطر من با غصه نگذرون. صبح‌ها حتماً غذاتو بخور. وقتی هوا سرده هم لباس گرم بپوش. همین که تو بتونی با خیال راحت زندگی کنی، برای من بزرگ‌ترین خوشبختیه. و یه روز، وقتی رسید که می‌تونی بدون هیچ نگرانی بخندی، فقط یه بار به یادم بیفت. همین کافیه. فقط یه چیزی همیشه توی دلم می‌مونه، اینکه نتونستم تمام محبتی که ازت گرفتم رو جبران کنم و دارم می‌رم. مراقب خودت باش و سالم بمون. من هیچ‌وقت، حتی برای یه لحظه، از اینکه پسرت به دنیا اومدم پشیمون نشدم.دوستت دارم، مادر.