To my belovedEven as I write this letter I keep thinking about tomorrow morning.A day where I open…

To my belovedEven as I write this letter I keep thinking about tomorrow morning.A day where I open my eyes and you are there.We eat together without anything going wrong walk along the paths you love and when the sun sets we return home without a single worry.That is all I ever wanted. Just an ordinary day like that.Some may call what I am doing something extraordinary.But to me it was never about anything so grand.I simply wanted there to be a tomorrow where I could live together with you.A day when you can smile without worrying about what others think. A day when you no longer have to hide your name.A day when you can say whatever you want and go wherever your heart desires.I wanted to give you that day. So even if I never return please don't spend too long wondering what I left for.I did not leave for the future of the world.I left for your tomorrow.Please،live. Live the ordinary tomorrow I wished for in my place.And someday, when an ordinary morning finally comes think of me just once."So this is the kind of day that person wished for so desperately."That is enough for me.From the one who loved your tomorrow.به تو، عزیزترینمحتی وقتی دارم این نامه رو می‌نویسم هی به صبح فردا فکر می‌کنم.به یه روزی که چشمامو باز کنم و تو کنارم باشی.بدون اینکه اتفاق خاصی بیفته با هم غذا بخوریم توی خیابون‌هایی که دوست داری قدم بزنیم و وقتی خورشید غروب کرد بدون هیچ نگرانی برگردیم خونه.من فقط همینو می‌خواستم.یه روز معمولی همین‌قدر ساده.شاید بعضیا کاری که من می‌کنم رو کار بزرگی بدونن.ولی برای من هیچ معنای بزرگی پشتش نبود. فقط می‌خواستم فردایی وجود داشته باشه که بتونم توش کنار تو زندگی کنم.روزی که دیگه مجبور نباشی حواست به نگاه بقیه باشه و بتونی راحت بخندی.روزی که لازم نباشه اسمت رو پنهون کنی.روزی که بتونی هرچی دلت می‌خواد بگی و هرجا که خواستی بری.من می‌خواستم اون روز رو بهت هدیه بدم پس اگه یه روز برنگشتم زیاد به این فکر نکن که برای چی رفتم.من برای آینده‌ی دنیا نرفتم.برای فردای تو رفتم.فقط زندگی کن.اون فردای معمولی‌ای رو که همیشه آرزوشو داشتم به جای من زندگی کن و یه روز وقتی یه صبح کاملاً معمولی از راه رسید فقط یه بار به یادم بیفت با خودت بگو:پس این همون روزی بود که اون آدم این‌همه آرزوشو داشت.همین برای من کافیه از طرف کسی که عاشق فردای تو بود.