*✍🏽برگ‌هایی از دفتر اندیشه**✅حکمت یا ثروت**مقدمه*در سایهٔ درخت داناییگاهی ارزشمندترین میراثی که پدر…

*✍🏽برگ‌هایی از دفتر اندیشه**✅حکمت یا ثروت**مقدمه*در سایهٔ درخت داناییگاهی ارزشمندترین میراثی که پدر می‌تواند برای فرزندش به جا بگذارد، نه کیسه‌ای از زر است و نه سندی از ملک و ثروت؛ بلکه اندیشه‌ای است که چراغ راه او در تمام فراز و فرودهای زندگی شود.جامعه‌ای که فرزندانش را با «حکمت» بزرگ کند، دیر یا زود به رفاه نیز خواهد رسید؛ اما *جامعه‌ای که همه همّ و غمش گردآوری ثروت باشد، ممکن است سرمایه فراوان داشته باشد، ولی از تدبیر، عدالت و آرامش محروم بماند.**کلام آغازی**«يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا»**«خداوند حکمت را به هر کس بخواهد عطا می‌کند و هر کس حکمت یابد، بی‌تردید خیر فراوان یافته است.»*(سوره بقره، آیه ۲۶۹)حکمت، سرمایه‌ای است که نه دزد آن را می‌رباید، نه آتش آن را می‌سوزاند و نه گذر زمان از ارزشش می‌کاهد.*حکایت*سکه‌های طلا یا گنج حکمت؟روزی صاحبدلی، دست فرزند نوجوانش را گرفت و او را به دامنه تپه‌ای برد که درخت صنوبر کهنسالی بر آن سایه گسترده بود. نسیم آرامی شاخه‌ها را می‌نواخت و سکوت طبیعت، گویی کلاس درسی برای زندگی بود.پدر، کنار درخت نشست. دست در جیب برد و مشت خود را گشود. چند سکه طلای درخشان روی خاک ریخت. برق سکه‌ها چشم هر رهگذری را خیره می‌کرد.آنگاه با آرامش رو به پسرش کرد و گفت:ـ پسرم! امروز میان دو هدیه، تنها یکی را می‌توانی انتخاب کنی؛ یا این سکه‌های طلا را بردار تا بخشی از مشکلات زندگی‌ات را حل کنی، یا از من پندی بشنو که اگر آن را درست بفهمی، شاید راه حل بسیاری از مشکلات آینده‌ات را پیدا کنی.پسر لحظه‌ای سکوت کرد. نگاهی به سکه‌ها انداخت و سپس به چهره پدر.اندکی اندیشید و گفت:*پدر جان! زر و سیم، شاید گره امروز را بگشاید؛ اما حکمت، گره‌های یک عمر را باز می‌کند. من پند تو را می‌خواهم.*لبخند رضایتی بر لبان پدر نشست.سپس برخلاف انتظار پسر گفت:بسیار خوب... حالا این سکه‌ها را هم بردار!پسر با تعجب پرسید:ـ مگر قرار نبود فقط یکی را انتخاب کنم؟ هنوز که پندی نفرمودید!پدر دست بر شانه او گذاشت و گفت:پند من همین بود.*تو هنگامی که میان «حکمت» و «ثروت»، حکمت را برگزیدی، نشان دادی که اگر روزی ثروت هم به دستت برسد، می‌دانی آن را چگونه خرج کنی؛ اما کسی که تنها ثروت را انتخاب می‌کند، چه بسا تمام عمر نداند چگونه از آن بهره ببرد.**راز پنهان**ثروت، ابزار است؛ حکمت، راهنما*بسیاری از انسان‌ها گمان می‌کنند خوشبختی از انباشتن دارایی آغاز می‌شود؛ در حالی که تاریخ نشان داده است، تمدن‌ها پیش از آنکه از فقر اقتصادی آسیب ببینند، از فقر اندیشه و تدبیر شکست خورده‌اند.در مدیریت نیز سرمایه، بدون عقلانیت، به هدر می‌رود؛ قدرت، بدون اخلاق، به استبداد می‌انجامد؛ و سیاست، بدون حکمت، جامعه را گرفتار تصمیم‌های کوتاه‌نگر می‌کند.*کشوری که مدیرانش پیش از آموختن «حکمرانی»، تنها به تصاحب امکانات بیندیشند، ثروت فراوان هم داشته باشد، در مسیر توسعه پایدار کامیاب نخواهد شد.**حکمت، همان سرمایه پنهانی است که به انسان می‌آموزد چه زمانی به دست آورد، چگونه نگه دارد و در کجا هزینه کند.**پیام اندیشه*زندگی، هر روز ما را میان دو انتخاب قرار می‌دهد:آسان یا درست؟منفعت یا مصلحت؟ظاهر یا حقیقت؟ثروت یا حکمت؟*اگر انسان، حکمت را برگزیند، ثروت نیز روزی به خدمت او درمی‌آید؛ اما اگر تنها در پی ثروت باشد، چه بسا هم سرمایه را از دست بدهد و هم آرامش را.*جامعه‌ای که آموزش، فرهنگ، خردورزی و اخلاق را بر سودهای زودگذر ترجیح دهد، آینده‌ای روشن‌تر خواهد ساخت.*پایان سخن*پدر آن روز تنها چند سکه به فرزندش نداد؛ بلکه شیوه اندیشیدن را به او آموخت.شاید بزرگ‌ترین دارایی انسان، حساب بانکی او نباشد؛ بلکه قدرت تشخیص او میان آنچه «ارزش» دارد و آنچه تنها «قیمت» دارد، باشد.*بیاییم پیش از آنکه به فرزندانمان راه ثروتمند شدن را بیاموزیم، راه خردمند شدن را یاد بدهیم؛ زیرا دستانی که با حکمت کار می‌کنند، دیر یا زود ثروت نیز خواهند آفرید، اما ثروتی که از حکمت جدا شود، گاه به بزرگ‌ترین تهدید انسان و جامعه تبدیل می‌شود.**بازآفرینی: ع.ا. محمدی* *۱۴۰۵/۰۶/۰۵*🔇با ما به روز باشید ...🆔@Khorhe_Khabar☀️کانال خبری روستای گردشگری خورهه🌸به جمع ما بپیوندید🌸