احتمالاً شنیدهاید که برای بیان قباحت یک عمل حرام، بهجای اینکه بگوییم «حرام است»، از تعبیرهایی مثل…
انتشار: 2026/08/13 05:12 UTCدریافت: 2026/08/15 01:42 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 01:42 UTC
احتمالاً شنیدهاید که برای بیان قباحت یک عمل حرام، بهجای اینکه بگوییم «حرام است»، از تعبیرهایی مثل «خوب نیست»، «اخلاقی نیست» یا «رفتار مناسبی نیست» استفاده میشود.از نگاه اسماعیل عرفه، این تعبیرها قدرت بازدارندگی واژههای شرعی را ندارند؛ زیرا معیار روشنی برای خوب و بد ارائه نمیکنند.او میگوید:«تنها چیزی که انسان را از حرام بازمیدارد و او را متوقف میکند، ذکر و وحی است.»عرفه در کتاب الهشاشة النفسية توضیح میدهد که یکی از ویژگیهای گفتمان مدرن، «سیالیت» است؛ یعنی بسیاری از معیارها دیگر ثابت و قطعی تلقی نمیشوند. حتی در حوزه روانشناسی و روابط انسانی، ممکن است یک رفتار در یک چارچوب «طبیعی»، در چارچوبی دیگر «آسیبزا» و در چارچوبی دیگر کاملاً «قابل قبول» دانسته شود.در نتیجه، اگر معیار فقط مفاهیمی مانند «خوب»، «بد»، «سالم» یا «ناسالم» باشد، مرزها میتوانند تغییر کنند؛ اما وحی، معیار ثابت و روشنی ارائه میدهد: حلال و حرام، حق و باطل.به همین دلیل، از نگاه عرفه، بازگشت به زبان وحی فقط تغییر واژهها نیست؛ بازگشت به یک معیار ثابت برای زندگی است.ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ☑️ کانال "خلاصه کتاب"@kholasehkteb
