🌟چون حسين منصور حلاج را آوردند تا به صليب كشند ، چشمس به چوبه دار و ميخ ها افتاد ، چندان خنديد كه ا…

تفویض آن بود که علمی که ندانی به عالم آن علم بگذاری و تفویض مقدمه رضا است و الرضا باب الله الاعظم .عطارتذکرة الأولیاءذکر بوعثمان حیری @khodshnasi

روح حافظ در دل" گوته"@khodshnasi

مافیای خورشید!....@khodshnasi

فردا که لاله زیستن آغاز می‌کندداغش زبان شعر مرا باز می‌کنددرمان یکی است طفل دل غم گرفته راغافل مشو ز اشک که اعجاز می‌کندجایی که داغ گفتن و ناگفتنش یکی استمغبون شقایق است که ابراز می‌کنداز داغ شعله، شیشه‌ی می را هراس نیستخشت نپخته وحشت پرواز می‌کندچشم از غزال خوش که غزل‌های دیگرانکی کار بیت خواجه‌ی شیراز می‌کندانصاف را نگر که به اندک بهانه‌ایتعظیم تاک، سروِ سرافراز می‌کنداهل نظر ز یک نظر آگه شود ولیما را هنوز عشق، برانداز می‌کندآن نخل ناخلف که قفس شد، ز ما نبودما را زمانه چون شکند ساز می‌کندبا سرو سربلند، چنار شکسته گفت:هر کس که دلپذیر شود ناز می‌کنداز دل به حیرتم که به هفت آسمان (پریش)خون می‌چکد ز بالش و پرواز می‌کند.بهرام سیاره (پریش شهرضایی)@khodshnasi

در انتهای کروموزوم‌های ما ساختارهای محافظی به نام «تلومر» قرار دارند؛ کلاهک‌هایی از توالی‌های تکراری DNA که اجازه نمی‌دهند اطلاعات ژنتیکی هنگام تقسیم سلولی آسیب ببیند. تلومرها با افزایش سن به‌تدریج کوتاه می‌شوند، اما استرس مزمن می‌تواند این روند را از طریق افزایش التهاب، استرس اکسیداتیو و فعال‌ماندن طولانی‌مدت سامانه‌های هورمونی استرس سرعت ببخشد. در یک پژوهش مشهور روی مادرانی که از فرزندان مبتلا به بیماری‌های جدی مراقبت می‌کردند، زنانی که استرس بیشتری تجربه می‌کردند، تلومرهای کوتاه‌تر و فعالیت تلومراز پایین‌تری داشتند؛ تفاوتی که در شدیدترین حالت، معادل دست‌کم یک دهه پیری سلولی بیشتر برآورد شد.@khodshnasi

‍ خشم محصول توقع و تعصب است.هرگونه توقع و تعصبی نشان از انسانی است که "رشد "نیافته است.جناب اشو@khodshnasi