🔴 عملکرد حسین آقایاری در فروش نفت؛ در راستای منافع ملی یا خلاف آن؟🔹در بحبوحه جنجال‌ها درباره «تراست…

🔴 عملکرد حسین آقایاری در فروش نفت؛ در راستای منافع ملی یا خلاف آن؟🔹در بحبوحه جنجال‌ها درباره «تراستی‌های نفتی» و میلیاردها دلار ارز حاصل از فروش نفت که گفته می‌شود هنوز به کشور بازنگشته، یک سؤال مهم کمتر مورد توجه قرار گرفته است: عملکرد حسین آقایاری در این میان چه بوده و آیا اقداماتی که به او منتسب می‌شود در نهایت به نفع کشور تمام شده است؟🔹بر اساس مستندات مورد اشاره در این پرونده، از آبان تا اسفند ۱۴۰۴ حدود ۸۴ میلیون بشکه نفت در قالب یک مسیر فروش در چین تحویل شده و حدود ۷۰ میلیون بشکه، معادل ۸۳ درصد محموله‌ها، تسویه و ارز آن به کشور بازگشته است.🔹اگر این ارقام با اسناد رسمی تأیید شود، پرسش مهم این است که چرا مسیر مذکور که برای یک قرارداد دوساله طراحی شده بود، متوقف شد؟🔹آیا عملکرد آقایاری و مجموعه مرتبط با او باید در کنار تراستی‌هایی قرار گیرد که درباره عدم بازگشت منابع آنها ابهام وجود دارد، یا عملکرد هر تراستی باید بر اساس میزان نفت دریافتی، ارز بازگردانده‌شده و بدهی واقعی به‌صورت جداگانه ارزیابی شود؟🔹این پرسش زمانی جدی‌تر می‌شود که حسین صمصامی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس، از ۸ تا ۱۲ میلیارد دلار ارز بازنگشته تراستی‌ها سخن گفته؛ در حالی که خود او نیز عملکرد همه تراستی‌ها را یکسان ندانسته است.❓پرسش اصلی:اگر بخش عمده منابع حاصل از نفت تحویلی در این مسیر بازگشته، مبنای برخورد با حسین آقایاری و توقف این مسیر چه بوده است؟❓چه میزان نفت در اختیار مجموعه‌های مرتبط با آقایاری قرار گرفته و دقیقاً چه میزان ارز بازگشته است؟❓بدهی قطعی و سررسیدشده این مجموعه چقدر است؟❓چرا قرارداد دوساله فروش نفت در چین متوقف شد و هزینه این تصمیم برای کشور چه بوده است؟❓آیا توقف این مسیر، بازیگران دیگری در بازار فروش نفت ایران را منتفع کرده است؟❓و مهم‌تر از همه؛ عملکرد حسین آقایاری در نهایت به منافع ملی کمک کرده یا به آن آسیب زده است؟🔻پاسخ این سؤال نه با اتهام‌زنی و نه با دفاع رسانه‌ای مشخص می‌شود؛ شرکت ملی نفت و دستگاه‌های نظارتی باید اعداد را روی میز بگذارند: میزان نفت تحویلی، رقم فروش، ارز بازگشتی، بدهی سررسیدشده و وضعیت تسویه.آن زمان می‌توان قضاوت کرد که حسین آقایاری در پرونده فروش نفت ایران کجای ماجرا ایستاده است.@khabarsarasari