پانصد سال از مرگ ماکیاولی می‌گذرد، اما نام او هنوز از جهت مکر و تزویر و دورویی در سیاست زبانزد همگا…

واژۀ «اخلاق» در زبان فارسی تقریباً همیشه با احترام بیش‌ازاندازه و حتی تقدیس به کار می‌رود. بنابراین، روبه‌رو شدن با واژۀ «اخلاق‌زدگی» (که خواننده را به‌درستی به یاد پدیده‌هایی همچون کپک‌زدگی، فلک‌زدگی، افراط‌زدگی، و … می‌اندازد) احتمالاً خلاف عادت است. اما باید به یاد داشت که هر پدیده‌ای، حتی اخلاق و گفتار اخلاقی، می‌تواند آفت‌زده شود.احتمالاً همۀ ما نمونه‌های این آفت‌زدگی را در موعظه‌های اخلاقی و مسابقه‌های مرسوم در قضاوت اخلاقی (به‌ویژه در بحث‌های مبتذل شبکه‌های اجتماعی) دیده‌ایم.در این کتاب، جولیا درایور به دو نمونه از آفت‌های فراگیرِ مرتبط با اخلاق می‌پردازد: اخلاق‌زدگی (کاربرد نابه‌جای ملاحظات اخلاقی) و بیش‌فعالیِ اخلاقی (گرایش به تحمیل ارزش‌های اخلاقیِ خود بر دیگران).#اخلاق_زدگی_و_بیش_فعالی_اخلاقی#جولیا_درایور#کرگدن#کتاب_زمان

هرگاه مفهومی در برابر شفافیت مقاومت می‌کند و با سماجت از فهمیده شدن طفره می‌رود، بازآفرینی آن ضرورت می‌یابد. اراده از همین دست مفاهیم است. وقتی به فرزندانمان توصیه می‌کنیم اراده‌ای قوی داشته باشند یا دوستمان را به ضعف اراده متهم می‌کنیم، لازم است معلوم کنیم سخن دقیقاً بر سر چیست. نویسندگان این کتاب می‌کوشند فهمی روشن از اراده به دست دهند و، در دورانی که می‌توان آن را «عصر لذت‌گرایی» نامید، این مفهوم را سازگار با اولویت‌های افراد تعریف کنند.شناخت اراده و تقویت آنْ جدیت و تمرکز لازم برای رسیدن به اهداف را ایجاد می‌کند، اما برای رسیدن به مقصد کافی نیست. برای دستیابی به اهداف، افزون بر شناخت، به ابزارها یا مهارت‌هایی نیاز داریم که ما را در سطح عمل و رفتار همراهی کنند. راهکارها و مهارت‌هایی همچون «عادت‌های سازنده»، «خویشتن‌داری»، «تلاشگری»، و «تاب‌آوری» در این مسیر به کمکمان می‌آید. در این کتاب، مهارت‌های یادشده و سازوکار عادت‌ها با رویکردی معطوف به توانمندسازی افراد بررسی می‌شود.#تقلای_اراده_در_عصر_لذت_گرایی#محمدعلی_صفرپور#احسان_اژدری#زهرا_پذیرایی#کرگدن#کتاب_زمان

اگر منصفانه نگاه کنیم، تصویری که یالوم در دو رمان وقتی نیچه گریست و درمان شوپنهاور پیش چشم می‌گذارد حاوی حقایقی بسیار اساسی دربارۀ موجودیت روان‌شناختی فیلسوفان و فلسفه‌ورزان است: اینکه همانند هر انسان دیگری نیازهایی دارند (نیاز به تعلق، رابطۀ سالم، دوست داشته‌شدن، کنارآمدن با تنهایی، و …) و فلسفۀ آنها از وضعیت روان‌شناختی‌شان تأثیر می‌پذیرد.اما این تصویر کاستی‌هایی اساسی نیز دارد: ساده‌انگاری و تقویت پیش‌انگاره‌های کلیشه‌ای دربارۀ فیلسوف، فلسفه، و مشاورۀ فلسفی. آیا هیچ فلسفه‌ورزی می‌تواند باور کند که اتفاقاتی شبیه آنچه یالوم در این دو رمان توصیف می‌کند بر نیچه یا شوپنهاور تأثیرِ فکری یا روحی قابل‌ملاحظه بگذارند (چه رسد به اینکه موجب تحول نیچه یا شوپنهاور شوند)؟کتاب‌های یالوم در ایران با استقبال فراوانی روبه‌رو شده‌اند، اما نگاه سنجشگرانه به اندیشه و آثار او هنوز به‌طور جدی آغاز نشده است. در این جستار، شلومیت شوستر (از پیشگامان مشاورۀ فلسفی) یالوم را از منظر مشاورۀ فلسفی و با تکیه بر دو رمان وقتی نیچه گریست و درمان شوپنهاور نقد می‌کند.#نقدی_فلسفی_به_یالوم#شلومیت_شوستر#کاوه_خسروانی#کرگدن#کتاب_زمان

کتاب جنایت سیلوسر بونارد نوشته‌ی آناتول فرانس، (ترجمه‌ی محمدرضا پارسایار، کتاب پارسه) داستانی است که در قالب یادداشت‌های روزانه‌ی یک پیرمرد دانشمند و کتاب‌شناس به نام سیلوسر بونارد روایت می‌شود. این رمان شرح زندگی مردی است که تمام عمر خود را در میان نسخه‌های خطی و کتاب‌های قدیمی سپری کرده و گویی در دنیایی جدا از واقعیت‌های روزمره ساکن است. داستان زمانی به اوج می‌رسد که بونارد در پی یافتن یک نسخه‌ی خطی کمیاب، با گذشته‌ی خود و نوه‌ی زنی که زمانی به او دلبسته بود روبرو می‌شود و درگیر ماجرایی می‌شود که او را از کنج کتابخانه به بطن زندگی و مسئولیت‌های اخلاقی می‌کشاند.#جنایت_سیلوستر_بونار#آناتول_فرانس#محمدرضا_پارسایار#پارسه#کتاب_زمان

کتاب پیش رو نه درباره آدمهایی است که نمی توانند تصمیم بگیرند و نه درباره کسانی است که از مسئولیت فرار میکنند. برعکس موضوع آن دقیقاً لحظه ای است که مسئولیت بیش از پیش سنگین است، اما تصمیم هنوز به اجرا نرسیده است. در این فاصله باریک در این شکاف میان توانستن و انجام دادن سازو کارهایی آشکار میشود که در حالت عادی زیر سرعت کنش پنهان می ماند. در نگیدن در اینجا نه پیش مرحله کنش است نه شکست آن؛ بلکه نوعی میدان دید است. وقتی کنش متوقف میشود، علیت آشکار میشود. آنچه تا پیش از این زنجیره ایطبیعی، بدیهی و ناگزیر به نظر می رسید ناگهان به شبکه ای از نیروها دلایل فشارها و امکانهای متضاد بدل میشود کنش که پیشتر پاسخی مستقیم به موقعیت جلوه میکرد، حالا به نتیجه مجموعه ای از نیروهای درگیر تبدیل میشود. در نگیدن این نیروها را به سطح می آورد. به همین دلیل است که در نگیدن در این کتاب نه ضعف اراده بلکه قدرت دیدناست. قدرت دیدن آنچه تصمیم را می سازد، قدرت دیدن فشار قانون، وزن گذشته، تهدید آینده و خشونتی که در خود ضرورت کنش نهفته است. آنچه متوقف میشود، فقط یک عمل نیست؛ توهم بداهت آن عمل است.#درباره_درنگیدن#یوزف_فوگل#علی_کشفی

بغض گلویش را فشرد و کم مانده بود به حال خودش گریه کند. یکد فعه این فکر به سرش زد که خود او هم قربانی این دنیاست. اگر این آدمهای پست فطرت نبودند، اگر این سگ دوزدن برای یک لقمه نان نبود، اگر این جماعت خفه اش نکرده و ریشه ی هر چه نجابت که در وجودش بود نخشکانده بودند، باز هم آن کار را میکرد؟ گناه همه‌ی خطاهایش فقط گردن دنیا بود. امانوئل بوو از نویسندگان قدر نادیده ی ادبیات مدرن است. بوو با نثری موجز و بی تکلف به اعماق روان شخصیت های تنهایی نقب میزند که برای برقراری ارتباط با پیرامون خود در تقلایی نافرجام اند زندگی خودش دست کمی از رمان نداشت دغدغه هایش در زندگی دونیم شده ی او میان فقر و ثروت ریشه دارد با انتشار چند رمان کوتاه تحسین ژید کولت بکت و ریلکه را در زمان حیاتش برانگیخت ولی پس از مرگ از یادها رفت بعدها پتر هاند که آثاری را از او به آلمانی برگرداند.#شب_آخر#امانوئل_بوو#قاسم_مومنی#ماهی#کتاب_زمان