#آموزشی⚫️معنای «شورشگری» در گفتمان انقلابی؛ سازوکار گسست از نظم استبدادی و حرکت بهسوی تغییر ساختار…
انتشار: 2026/08/16 13:24 UTCدریافت: 2026/08/17 12:20 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/17 12:20 UTC
#آموزشی⚫️معنای «شورشگری» در گفتمان انقلابی؛ سازوکار گسست از نظم استبدادی و حرکت بهسوی تغییر ساختاریدر فرهنگ و گفتمان انقلابی، «شورش» نهتنها بار منفی ندارد، بلکه به عنوان مفهومی رهاییبخش و مترقی در برابر ستم و استبداد تعریف میشود. شورش در این معنا، واکنشی آگاهانه و جسورانه از سوی تودههای تحت ستم و استثمارشده علیه نظم حاکم و ساختارهای سرکوبگر است. شورش برخلاف تلقی رایج که ممکن است آن را بینظمی و هرجومرج تلقی کند، در گفتمان انقلابی نشان از یک «آگاهی بیدار» دارد؛ آگاهیای که به نقطهی جوش رسیده و حاضر است برای تغییر بنیادین وضعیت موجود، به کنشگری و ایستادگی دست بزند.وقتی از «شورشگران»، ذیل چتر استراتژیک کانونهای شورشی و ارتش آزادیبخش سخن میگوییم، منظور نه هرگونه شورش بیهدف و کور، بلکه شورش سازمانیافته، هدفمند و پیشرو است که ریشه در خواستههای مشخص و عادلانهی یک جامعه دارد و به مثابه بذرهای مقاومتی عمل میکند که میتواند به جرقههای اولیه برای یک حرکت تودهای و سراسری بدل شده و مسیر مبارزه برای سرنگونی یک نظام سرکوبگر و بنا نهادن آیندهای آزاد و عادلانه را هموار کنند.در این معنا، شورش نه تنها امری منفی نیست، بلکه یک ضرورت تاریخی و بیانگر یک انفجار اجتماعی آگاهانه علیه روابط سلطه و ساختارهای پوسیدهی قدرت است که امکان تنفس و پیشرفت را از مردم گرفتهاند.



