چه‌کسی می‌خواهد جای پزشکیان باشد؟! مسعود پزشکیان، رئیس جمهور کنونی نظام اسلامی ایران، شاید یکی از ب…

چه‌کسی می‌خواهد جای پزشکیان باشد؟! مسعود پزشکیان، رئیس جمهور کنونی نظام اسلامی ایران، شاید یکی از بداقبالترین روسای جمهور در همه‌ی تاریخ و جغرافیا باشد. می‌پرسید چرا؟ عرض می‌کنم:آنها که با کارنامه‌ی سیاسی و شخصیت علمی و رفتار اجتماعی و فرهنگی پزشکیان کم‌وبیش آشنا هستند، می‌دانند که این مرد، انسانی است اساسا صلح‌طلب، مردم‌دوست و آزادی‌خواه. با این‌وجود، آنچه امروز از پزشکیان می‌بینیم، مردی است در راس امور اجرایی، که مشکلات متعدد اقتصادی‌ و اجتماعی از یکسو و موانعی چون مخالفت هدفمند برخی متعصبین ایدئولوژیک از سوی دیگر، او را در جایگاه یک عامل خسته و ناتوان نشانده است.اینکه استنباط عمومی از عملکرد پزشکیان دقیقا چیست و اینکه او را فی‌الواقع چقدر می‌توان مسبب این شرایط بغرنج دانست، موضوعی است مفصل و نیازمند محاسبات و توضیحات پیچیده. اما، یک نکته واضح را نباید ندیده انگاشت:  آنانی که با معیار شناخت و باور نسبی به شخصیت آقای پزشکیان، به او رای دادند تا رئیس دولت شود، مهمترین دستاویز و دلیل خود را برای این انتخاب، خودداری از تداوم سیاست‌های آشتی‌گریز و آزادی‌ستیز دولت‌های پیشین و بالاخص تلاش حداکثری برای پرهیز از جنگ و درگیر کردن کشور با تنش‌های ناخواسته، می‌دانستند. مع‌الوصف و مع‌الاسف، سوالی که طی دوسال اخیر به‌کرات از زبان منتقدین و مخالفان شرکت در انتخابات و رای دادن به پزشکیان شنیده‌ایم و از پاسخ دادن به آن نیز ناتوانیم این است که: شما با انتخاب مسعود پزشکیان و عدم انتخاب سعید جلیلی، قرار بود مانع وقوع کدام فاجعه‌ی‌ ملی شوید که در تحقق آن، موفق بوده‌اید؟! پاسخ این پرسش، واضح و حقیقتا تلخ است. نگاهی به وقایع اخیر ایران در حوزه‌ی روابط حاکمیت و مردم همانند آنچه در منطقه و عرصات بین‌المللی شاهدش بوده‌ایم، همه مبین این واقعیت است که: آنچه از آن پرهیز داشتیم بر سرمان آمد. از کشتار غمبار دیماه گذشته تا ازدست رفتن سرمایه‌های انسانی و اقتصادی در چندین جنگ، آیینه‌ای است روشن که سیمای زشت مشکلات مرکب انسان ایرانی را در آن می‌توان دید.پس، پزشکیان کجا بود و برای ممانعت از بروز چنین مصایبی، چه کرد؟!پاسخ شاید فقط یک «هیچ» باشد‌. در راس ماندن و رئیس بودن‌ در دولتی که عملا هیچکاره‌ است و حتی وزیر خارجه‌اش گویی که سخنگوی جناح جنگ‌جوی کشور است، کاری است براستی مشکل. نمی‌توانیم تلاش آقای پزشکیان را در بازسازی وفاق و نیل به صلح نادیده بگیریم، ولی واقعیت این است: کسانی که می‌خواستند پزشکیان را در جایگاه مردی تنها و تسلیم بنشانند، تا آنجا موفق بوده‌اند که امروز، جز قدرت‌پرستان بی‌خیال ملت، کمتر کسی دلش می‌خواهد جای پزشکیان بنشیند!  #سپاهی_لایین (کاوە زێدان)t.me/maname49