⁨ ⁨ در روانشناسی، ما مفهومی داریم به نام: «پایگاه امن» (Secure Base)بسیاری از ما در روابطمان «اضطرا…

⁨ ⁨ در روانشناسی، ما مفهومی داریم به نام: «پایگاه امن» (Secure Base)بسیاری از ما در روابطمان «اضطراب عملکرد» داریم؛ یعنی ناخودآگاه فکر می‌کنیم باید برای «ارزشمند بودن» و «دوست‌داشتنی ماندن»، همیشه در حال ارائه نسخه‌ای از خودمان باشیم که بی‌نقص است، قوی است و هرگز کم نمی‌آورد. این دقیقاً همان جایی است که رابطه‌ی ما از یک پیوندِ عمیق، به یک «نمایشِ عاطفی» تبدیل می‌شود.اما وقتی با یک «زنِ واقعی» (و یا به تعبیر کلی‌تر، یک پارتنرِ بالغ از نظر عاطفی) همراه می‌شوی، اتفاقی که در سطح عصبی و روانی می‌افتد این است:سیستم عصبی تو از حالت «بقا» (Fight or Flight) خارج شده و وارد وضعیت «تنظیمِ هم‌سویانه» (Co-regulation) می‌شود.در این وضعیت، طرف مقابل نه به عنوان یک قاضی که باید نمراتِ عملکرد تو را تایید کند، بلکه به عنوان یک «پناهگاهِ امن» عمل می‌کند. او به تو این پیامِ غیرکلامی را مخابره می‌کند که: «آسیب‌پذیریِ تو، تهدیدی برای رابطه نیست، بلکه دعوتی برای صمیمیتِ بیشتر است.»در رابطه ای که بودن کافی است تو دیگر نیازی نداری برای درک شدن بجنگی، چون طرف مقابل در حال همدلی عمیق با توست؛ او خستگی تو را نه به عنوان ضعف، بلکه به عنوان یک نیاز انسان مشروع میبیندعشق در نهایت تلاشی برای رسیدن به قله ها نیست؛ عشق یعنی رسیدن به نقطه ای که در کنار دیگری بالاخره میتوانی نقابات را زمین بگذاری و خانه» را در حضور کسی پیدا کنی که تو را فراتر از دستاوردهایت بودنت» را دوست دارد.🕊@kadiha ✅